angela s ashes  

frank mccourt'un kendi hayatını anlattığı pulitzer ödüllü şahane kitabının ismidir. brooklyn'de irlandalı göçmenlerin yaşadığı bir fakirhanede dünyaya gelen bir çocuğun gözünden, 1930'larda ekonomik kriz sonrası tekrar irlanda'ya dönüşü ve orda hasta bir anne, alkolik bir baba ve onların çocuklarıyla verilen yaşam mücadelesini anlatır. okuduğum en iyi otobiyografi diyebilirim.

ha bunun bir de filmi çekilmişti 99'da ama izlemediğim için yorum yapamayacağım. kitabını okuyun yeter. bilin istedim...

akla kazınan,hikayesi bir türlü unutulamayan kitap.

irlandanın o dönemki durumunu anlamak için okunması gereken bir kitap.yok ben kitap falan okumam diyorsanız en azından filmini seyredin derim.

kesinlikle okunması gereken şahane bir kitap.filmi de izlenmeye değer.genelde romandan filme uyarlanan eserlerin çok da başarılı olmadığını savunurum ama aynısını angela'nın külleri için söylemek çok zor.dünya üzerinde yaşayan çoğu insanın bizim sahip olduklarımızın yarısına dahi sahip olamadıklarını ve aslında sahip olup da küçümsediğimiz şeylerin ne denli önemli olduğunu bize göstermesi açısından unutulmaz bir eser bence.

kitabın ilki süperdir pulitzer ödülünü de alan yine odur.ancak yazar ikinci kitapta aynı başarıyı yakalayamamıştır.çünkü ikinci kitapta kazık kadar bi herifle karşılaşırız.zaten bu kitabı okunur kılan o çocuksu anlatımdır.orjinal adı da ashes dır.

yağmurlu, ıslak ve veremli bir filmi vardır bunun. iç karartır

bunun bir filmi varmış, çok acıklı.
ablam* "izleme, yürekten olursun" dedi. izlemedim ben de. korktum.

fakirliğin dibine vurmuşluğun, çaresizliğin, sefaletin bir çocuğun dilinden anlatılmış öyküsü.

iki ciltli çok güzel bir kitap.fakirliğin,ezilmişliğin had safhasında olan irlandalı bir ailenin yaşamını anlatıyor.ben nedense en çok babaya acıyordum o kadar kötülüğüne rağmen.gözyaşlar bazı noktalarında tutulamıyor

kitabı 13-14 yaşlarında okuduğumdan dolayı aklımda kalan sahne çocuk kahramanın bir tepeye çıkıp mastürbasyon çekmesiydi. tabi kitap bundan daha fazlası tekrar okumakta fayda var.

içindeki herşeyin yaşanmış olduğunu bildiğinde tüylerini diken diken eden film ve kitap.

en sert insanın bile yüreğini titretecek kadar acılarla dolu kitap ve film.insanın aklına gelince bile içinde birşeyleri acıtabiliyor şu anda benim olduğum gibi.

frank mccourt'un pulitzer ödüllü çok beğendiğim eseri.yazar eserinde, kendi hayatını anlatmıştır.gerçekten etkileyici ve akıcı bir kitap okumak isteyenlere göz kırpmadan tavsiye edilebilecek kitap kategorisindedir eser.

bu kitabı okurken yumurtayı ole bi anlatıyolardaki nefret etme derecesinde yemememe rağmen gözümde çok büyümüş ve bi müddet yememi sağlamış kitap.hayatımda en sevdiğim kitap diyebilirim.orta okulda okudum hala değişmedi

bir solukta bitirilen yüksek doz dramdır. filmi kitabı kadar başarılı olmamakla birlikte keşke çekilmeseymiş dedirtir.

yazar o kadar samimi anlatmış ki yaşananları, bir anda ağlarken buluyorsunuz kendinizi. film için aynı şei söyleyemiyeceğim çünkü,olay akışı çok hızlı olduğu için bir olay olduğunda ona hüzünleneyim derken ard arda bir sürü şey oluyor ve bi anda filmin sonu geliyor.filmdeki cümlelerin çoğu kitap ile birebir cümlelerdir.yaşanılanların çoğu ülkemizde var olan olaylardır ama biliyoruz ki kimi duygular evrenseldir.irlandalı bir çocuğun ayakkabısının yırtık olmasına ağlar insan...

o kadar hüzünlü, o kadar masum bir dili var ki bu kitabın... kaç yıl evvel okudum; ama ne zaman kitabın ya da yazarının adını duysam içimde bilmediğim bir yer sızlar...

kitap değildir bu. olmamalıdır. diğerleri kitapsa bu başka bi' şeydir.

yıllar önce babamın kitaplarını karıştırırken bulmuştum bunu. kapak resmi falan, ilgimi çekmişti. zaten çocuk aklımla en fazla kapak resmi ilgimi çekebilirdi. babamdan araklayıp okumaya başladım. anlamadım tabii. koydum bi kenara ve unuttum. sonraları, taşınacağımız zaman odamı toparlarken yine buldum bunu kitap yığınları arasından. bu ikinci karşılaşmamızdı ve ben artık kapak resminden daha fazla şeyle ilgilenmeye başlamıştım. oturdum başına ve okumaya başladım ağzıma nasıl sıçacağından bihaber.

frank mc court, yoksullukla çocukluğu, gerçekçilikle öyle harmanlamış ki, bitirince mutlulukla, hüzünle, biraz da gözyaşıyla başbaşa bırakır sizi. zaten sonra da okuduğunuz hiçbir kitap, ne kadar güzel olurlarsa olsunlar, onun verdiği tadı vermez. böyle bi' şeydir işte angela'nın külleri.

"geriye bakıp çocukluğumu anımsadığımda, nasıl hayatta kalabildiğime hala şaşarım. kötü bir çocukluktu; mutlu bir çocukluğun pek kayda değer bir yanı yoktur zaten. sadece mutsuz bir çocukluk geçirmiş olmak da, mutsuz bir irlandalı çocuk olmak kadar kötü değildir. bundan da kötüsü, mutsuz bir irlandalı katolik çocuk olmaktır."

frank mc court - angela'nın külleri