çoğu insanın bir çok kez istediği ama asla başaramayacağı ruh hali. şefkat ve koruma duygusuna olan yoğun ihtiyaç halidir.prozac yollarına giden bir basamaktır
ölüm kavramının net olarak kavranması durumunda (algı aralıklarının dış yollarla biraz genişlemesi, yeni kapılar açılması demek istiyorum *) bireyin içine düştüğü döngü..
bir nevi içsel hesaplaşmadır.
nerden geldik sorunsalının çıkış nokatsı belki de.
kıvrılıp küçücük olmak herşeyi bırakıp gidebilecek cesaretin bulunduğu noktada gerçekleşecek eylemdir.
derin bir huzurdur.karanlığın içindeki emsalsiz aydınlığa geçiş,kör olma noktasıdır.
sonsuz bir güven ve emniyet duygusudur.
kırılmış oyuncaktan parçalarınızı toplayıp yeni bir 'ben'yaratabileceğiniz yolculuktur.
saniyenin milyonda biri kadar bir zaman diliminde ,gerçekten nefes aldığını hissedip, derin bir huzur ile uykuya dalınacak,kabussuz rüyalardır..
bence...
doğum yaşa ve ölüm sürecinde döngünün tamamlanmasını sağlayan son-başlangıç. kaybedilen saflığın kazanılması,yeniden can bulabilmesi için ruhun bedene isyanı niteliğinde içsel bir istek zaman zaman. hatalarımızı sıfırlamanın,hiç olmamışcasına yeniden bir şans daha isteyişimizin imkansızlığıdır belkide