amen (amon,amun,ammon,amoun):
amen’in adı “saklı olan” demektir. amen ilk zamanlardan itibaren teb şehrinin baş tanrısıdır ve hermopolis rahiplerine göre yaşayan yaratıcı tanrı olarak görülmüştür.kutsal hayvanları kaz ve koçtur. orta krallığa kadar teb’de yerel bir tanrıydı fakat tebliler mısır’da hükümdarlıklarını kurduklarında amen kalıcı bir tanrı oldu ve 18. sülale tarafından tanrıların kralı olarak adlandırıldı. ünlü tapınağı karnak, insan tarafından yapılmış en büyük dini yapıdır. bugde’ye göre, 19. ve 20. hanedanlar amen’in “görünmeyen yaratıcı güç” olduğunu cennetteki, dünyadaki, engin derinlerde ve yer altı dünyasındaki hayatın temeli olduğunu düşünürler ve kendisini ra’nın formunda gösterir. artı, amen ihtiyacı olan her adanmış dindarın koruyucusu olarak karşımıza çıkmıştır. sonraki inanışa göre amen kendi kendini yaratmıştır. önceki teb’li inanışa göre amen thoth tarafından başlangıçta varolan sekiz tanrıdan biri olarak yaratmıştır. (amen, amenet, heq, heqet, nun, naunet, kau, kauket) yeni karllık boyunca amen’in eşi mut, “anne” idi ve bunun mısır’lı eşiti “büyük (ulu) anne” olarak görülmektedir. bu ikili (mut ve amen) tanrı ve tanrıça çiftini oluşturur, bu diğer inanışlarda da görülür. oğulları ay tanrısı khons’tur
