1984 çıkışlı, the alan parsons project'in yedinci stüdyo çalışması. parsons ve woolfson'ın müzikal becerileri, şarkı yazmadaki ustalıkları onlara albümlerinde belirledikleri konseptleri o albümün her bir parçasında ortaya koyabilme zorluğunun altından kalkmakta yardımcıları olmuştur. gerek müzikal ve gerek lirik anlamda birer başyapıt olan şarkılar rock tarihinde teker teker yerlerini alır. önceki albümlerinden farklı olarak, ammonia avenue'da şarkılardaki müzikal anlatım ilk olarak sözlerin önüne geçirilmiştir. sözlerinden ziyade müzikal anlamda çok kuvvetli ve derin olan albüm insanların arasındaki iletişimin kopma sürecini, sosyal bir toplum içinde aslında nasıl da asosyal ve bireysel anlamda izole olarak büyüdüğümüzü irdeler.
grubun en başarılı single'larından birisi olan açılış parçası prime time'ın arkasında eric woolfson'ın yumuşak vokali yatar. klibi bir çizgi film olarak yayınlanan don't answer me'deki mel collins'in saksafonu yalnızlığı anlatır. bir ilişki üzerine başarısız bir girişimi anlatan since the last goodbye'ın slow ruhunun yanında you don't believe'in ciddi sözleri şarkının enerji dolu temposuna ayak uydurur. kapanış şarkısı ammonia avenue ile, alan parsons'ın diğer albümlerinde görülmeyen bir şekilde parçaların toplamı aslında albümün bütününden de daha yoğun bir sonuca varır.
ıs there no sign of light as we stand in the darkness?
watching the sun arise
ıs there no sign of life as we gaze at the waters?
ınto the strangers eyes
and who are we to criticize or scorn the things that they do?
for we shall seek and we shall find ammonia avenue
ıf we call for the proof and we question the answers
only the doubt will grow
are we blind to the truth or a sign to believe in?
only the wise will know
and word by word they handed down the light that shines today
and those who came at first to scoff, remained behind to pray
yes those who came at first to scoff, remained behind to pray
when you can't hear the rhyme and you can't see the reason
why should the hope remain?
for a man will be tired and his soul will grow weary
living his life in vain
and who are we to justify the right in all we do?
until we seek until we find ammonia avenue
through all the doubt somehow they knew
and stone by stone they built it high
until the sun broke through
a ray of hope, a shining light ammonia avenue
