sabah yataktan kalkmak için hiçbir nedeni olmayan ama bazı koşullar yüzünden kalkmak zorunda kalan, bir topluluğa ait olmayan (bu bir futbol takımı olsun, yada sevdiği müzik türünün insanları olsun), etrafta boş boş gezinen ve yapacak hiçbirşeyi olmayan insan daha doğrusu birey. bu insanların uyuşturucuya veya alkole alışmaları veya başlamaları kolaydır. bazı insanlar gibi bir olaydan etkilenerek değil, kendilerini eğlendirmek için. çoğunlukla kendileri gibi amacı olmadan yaşayan başka insanlarla takılırlar, film izlerler, başkaları veya etrafta olan absürd şeyler hakkında konuşurlar. doğrudur biraz boş insanlardır, yetenekleri yoktur pek, i'm worst at what i do best misali. yeni insanlarla tanışamazlar, konuşçak daha doğrusu paylaşçak şeyleri yoktur pek, yada frekansları uymaz. ama kendilerini öldürmezler, çünkü içlerinde her zaman ufakta olsa bir umut vardır, bir amaç, bir uğraş edinme umudu...
"amacı olup da yaşayana ne oluyor?.....yaşam!eninde sonunda bitecek birşey!amacın olup da erişebilerek..amacın olup da hiçbirini gerçekleştiremeden..amacın olup da gerçekleştirmeyi deneyecek kadar bile vakit bulamadan..ya da hiç amacın olmadan..denk geldiği gibi..hepsi aynı sonuca varıyor!hepsi bi sonuca varıyor!hepsi sonlanıyor!son!...önemli olan hayatta olduğun süre zarfında mutluluğu mutsuzluktan daha sık hissedebilmiş olmak!amaçla ya da amaçsız ama mutlu yaşamak..." diye düşünen insan!
bu tür insanlar kendileri gibi insanlarla takılıp, kaybedenler modunda gruplaşıyorlarsa, anlayın ki amaçları vardır. içlerindeki umut değil, hırstır aslında. kendileri gibi insanlarla birlikteyken aradıkları onaylanmaktan fazlasıdır, tükenmiş olsalar bile o grubun lokomotifi olmak isterler mesela.
eğer gerçekten amaçsızsa kişi, kendisi dışında kimseyle işi olmaz. ne siz onlara ulaşabilirsiniz, ne de o size ulaşmak için uğraşır. aslına bakarsanız, ilk gruptaki insanların gözükmek için uğraştıkları ve içten içe hayranlık duydukları fakat asla gerek düşünce, gerekse duygusal olarak varamayacakları totemlerdir gerçekten amaçsız olan insan. ki bu amaçsızlık, çoğunlukla hayatın başında oluşuveren bir durum değildir. geçmişlerinde bir sürü başarı elde ettikten sonra, kendileriyle hesaplaşma dönemi sonrasında oluşur. fakat içlerinde umut değil, başka bir bakış açısı geliştiği için ilgilenecek başka uğraşlar bulurlar ve bir süre sonra tekrar hayata dönerler efendim.
yanlış bir kavramdır, amacı olmadan yaşamak ya da böyle bir yaşamı istemek bile kişide bir amaçtır; bu durumda her insanın amacı vardır; o amaç amacı olmamak olduğunda dahi.
kendini uyku ve içkiye veren insandır. muhtemelen okulundan nefret ediyordur ve bütün arkadaslarıyla ilişkisini koparmıştır. bu durumda yataktan kalkmak için bile bir nedeni yoktur. bunalımların en kötüsüdür.
aslında amacı olan insandır. amaçsız yaşamayı amaç edinmiştir. aksi durumda insan bile değildir, yerdeki otun bile bi amacı varken o varlığa ne bok oluyoda kendini yokluğa sürüklüyor. ölsün o!, pu kaka , laçka yaratık.
ideali olmayan insanla karıştırılmamalıdır. hayatı fazlaca sorgulayan bir kişi, bağlanacağı bir ideal bulamayabilir fakat bunun yerine kendine kısa vadeli amaçlar koyar ve en iyi şekilde gerçekleştirir. idealsizliğini ona hatırlatacak zaman bırakmamak için meşgalelerle doldurur hayatını. amaçsız insan, bu tip kisiyle karıştırılıyorsa çok büyük bir yanlışlık yapılıyordur... -ki genellikle yapılır da-
