kötü ve iyinin anlaşılmasını güçleştiren önerme. mesela, herhangi biri kötüdür ama nedense hep kötü tarafı ört-bas edilerek özünde iyi biri olarak tanımlanır. şimdi bu kişi iyi ya da kötü biri olarak katagorize edildiğinde, hal ve hareketlerinin getirisi olarak kötü olması ağır basması gerekirken, gözler o kişinin özünde iyi biri olma ihtimalini düşünmeye yönelir. oysaki insan özünde iyiyse,özünün davranışa yansıması sebebiyle davranışsal olarak da iyi olduğunu sergilemesi gerekir lakin bir insan eğer davranışsal olarak çevresine kötü bir kişilik sergilemişse ama çevresi tarafından
ama özünde iyi biriolarak nitelendiriliyorsa, bu insan aslında özünde de kötüdür. işte bu noktada iyimserliğe gerek yoktur, her şey davranışsal olarak açık bir şekilde ortadadır.