en yakın müzik mağazasından "amorphis - am universum geldi mi" şeklinde istemeye çekinilen albüm , işten anlamayan tezgahtar elinde bir rocco yapımı ile dönebilir.
tales from the thousand lakes'in yanına koyulduğunda pofuduk ayı kıvamında bir albüm olduğu görülebilir. clean vokalli, distortion'ı insani, saksafon soslu haliyle dinleyici portföyünün bir miktar daha genişlemesini sağlamıştır. davayı sattı oçöçler nidasıyla küsenleri saymıyorum. [ki ilk de değildir, tuonela'nın sound'ını hatırlatırım]
shatters within, veil of sin, captures states falan iyidir, koçtur. alone da boynu bükük kalmasın hadi.