özünde uç buçuk attıran bir korku değildir. çünkü allah'tan korkmak allah'tan tırsmak (başka sözcük bulamadım) değil allah'tan utanmak, yapılan her şeyin hesabının verileceğinin bilincinde olmaktır.
kendi yargıları veya bilinçleriyle hayatını düzene sokamayanlar için geliştirilmiş düzendir. kendi hür iradeleriyle bazı şeyleri başaramayanlar "bu dünyada bi dünya piçlik yapıyorum öbür dünyada bunlar götüme girer" inancı sayesinde bir nebze kontrol altında tutulabiliyor sanırım.
yolda bulunan cüzdanın içindeki loto kuponun 6 tuttuğunu görünce napcam ben şimdi ya diye düşünmektir.zira allah korkusu olmayan insan parayı çatır çatır yer..
son dönemlerde yapılan terörist eylemlere bakıyorum da, allah korkusu olduğunu söyleyen insanlar, allah adına yaptıkları işlerle dehşet saçmaktalar. zaten nerde ne kalmışsa kutsal olan, bir parça saf, hangisi kirletilmedi ya da sömürülmedi ki..
yolda bıngıl bıngıl sallanan meme yada kalça gördüğünde tam üstüne atlamak üzereyken "hoop yavaş tamam, şimdi sakin ol, derin nefes al...biraz daha sabret şunun şurasında en fazla 30 yıl kaldı" diyen iç sesin diğer adıdır birçoklarına göre...
allahtan neden korkmamız gerektiğini bana bir türlü anlatamamış, "niçin korkmamız lazımmış?" soruma hala yanıt alamadığım, insanlara korkularla bir şeyler yaptırmaya çalışan güruhun savunduğu, çökmek üzere olan bir mekanizma.
gazali nin kitaplarında ilk sırada yer alan,insanın en ücra beyin hücrelerine bile işlenen duygu(yani kitapta böyle).oysa bence ilk bahsdilmesi gereken allah sevgisi olmalıdır..
bir müslüman günahtan kaçıp sevap işlerken 3şey gözetir:birincisi tamamen allaha olan sevgiden ve sevdiği varlığın istediğini yapmaktan ileri gelir.ikincisi cennetin güzelliklerinden faydalanabilmektir.üçüncüsü ise afedersiniz göt korkusudur,yani cehennem azabından sakınmaktır.bunlardan en hayırlısı tabii ki ilkidir.işte tam da bu sebepten allah sevgisini bastırmaması gereken duygudur..(bkz: allah makyevelist değildir)
ortada olan korku direk olarak cehennem korkusudur. cehennem kavramı olmasaydı allah korkusunun olup olmadığından konuşur muyduk? inananlar cezadan korkuyor hakimden değil, işte acı gerçek bu.
çok çok anlamsız bir korkudur. sonum allah tarafından bilinmektedir ve değiştirilemeyecektir. kimse bana allah akıl fikir vermiş demesin, burası konunun en çok karıştığı nokta çünkü. paradokslarla uğraşmanın bir anlamı yok.
kader varsa özgür irade olamaz, özgür irade varsa allah ne yapacağımı bilemez, ne yapacağımı bilemiyorsa........ evet, çok anlamsız cidden.
dediğim gibi eğer beni gerçekten o yarattıysa korkmam gereken son varlık o. hem yarat, hem yargıla, hem korkalım iste, her şeye gücü yetsin, kalksın insan denen aciz mahlukatla uğraşsın, kibirinde yanına varılmasın, anlamsız bir testin içine atsın..............
birkaç sorudan sonra havlu atan bir varlık yarattı insanoğlu. sonra da kendi yarattığından korkmaya başladı. başka bir saçma yönümüz sanırım bu. çelişkiler içindeyiz mütemadiyen.
son olarak biriki defa ölümün kıyısına kadar geldim ama aklımdan geçen tek şey hayatımın sona erebileceğiydi. allah, cennet, cehennem........ göt korkusundan aklıma bile gelmedi.
evet, kendi yaşamımı kaybetmekten korkuyorum ama olmayan bir varlıktan asla.
yahu allah dediğin varlık senin inandığın şeylerin en başında gelmiyor mu? her şeyin yaratıcısı, hakimi olarak kabul etmiyor musun onu?sevmiyor musun her şeyden çok? ee, neden korkuyorsun o zaman? her gece dua ettiğin, seni koruyacağını düşündüğün varlıktan neden korkuyorsun. sev onu, sevebildiğin kadar....
aa, yoksa başkaları mı girdi araya... ondan korkutup, seni baskı altında mı tutmaya çalışıyorlar. kork ki, onların istemediği şeyleri yapma... hım?
iyisi mi sen bunu biraz düşün...
