allah a inanmak  

"iman etmek görünmeyene inanmaktır, ödülü ise görünmeyeni görmektir."
aziz augustinus

şu dünyayı yaşanılır kılan yegane şey.

dünyada yaşayan insanların büyükçe bir çoğunluğunun, hiç sorgulamadan, sorgusuz sualsiz, mantıklı mı mantıksız mı düşünmeden gerçekleştirdiği eylemdir. dikkat edilirse 4 dinde de ölümden sonraki yaşam üzerine bir pazarlık vardır. cennet ve cehennem. bu bana pek iyi niyetli gelmiyor. insanlar, öldükten sonraki yaşamlarını garanti altına almaya çalışıyor bir biçimde. bir günah işlediğinde korkuyor cehenneme gideceğim diye. peki benim anlamadığım nasıl oluyorda insan denen yaratık, kendisinde varolan o beynini biraz çalıştırıp ben napıyorum neye inanıyorum diye şöyle bir düşünmüyor. tüm bilimsel kaynaklarda, dünyanın nasıl oluştuğu, insanların nereden, ne şekilde geldiği anlatılıyor yıllardır da, insanlar neden adem ve havvaya inanmak istiyorlar. neden görmedikleri, adaletli denilenin aksine gayet de adaletsiz bir varlığa inanabiliyorlar böylesine. peygamberlerin mucize içinde mucizeleri, birleşme olmadan bir kadın vücuduna konulan bir cenin, yani isa, ölmeden göğe yükselen bir insan, yine isa. gökten sayfaları teker teker inen bir kitap. ve insanlar tüm bunlara sonuna kadar inanıyor. neden diye bile sormuyorlar. insanlar korkak. maneviyatsız. eksik. sürekli sığınacakları bir şey arıyorlar. peki siz de bana şunu sorabilirsiniz. sen nerden çıktın o zaman. sen biliyor musun bunlar, tüm bu evren, doğa nasıl oluştu. bilmiorum elbet. ama ademmiş, toprakmış, havvaymış, kaval kemiğiymiş bunlara da inanmıyorum. yok mantığım kabul etmiyor. elimde değil yani. görmediğim bir şeye inanamıyorum. durum böyle olunca tanrıyı sorguluyor insan. kuran-ı kerim okunuyor, incil okunuyor, tevrat karıştırılıyor. tanrıya olan inanç da gidiyor. gidiyor çünkü, kitaplarda, tanrı adaletlidir deniyor. ben dünyaya bakıyorum, insanlara bakıyorum adalet diye birşey yok. cezası öbür dünya da olacakmış. bu mu adalet yani. acı içinde bir hayat yaşıyor insan, acı çektiren ölünce cehennem de yanacakmış aman ne güzel adaletmiş.

tanrıya inanan insanlar hayret uyandırıyor ben de. ve her seferin de de bunun ne kadar büyük bir olgu olduğunu bir kez daha görüyorum ve sonra diyorum ki madem böyle mutlular, maneviyatları çoğalıyor, ibadet ettikçe huzur buluyorlar, inansınlar. abartmadıkları, işin içine siyaset karıştırmadıkları sürece. ben de böyle iyi, böyle mutluyum. tercih meselesi.

(bkz: odin)
(bkz: thor)
(bkz: tyr)
(bkz: heimdellr)
(bkz: baldr)

(bkz: böyle gider bu)
-
(bkz: asatru)

sığınmaktır...

o kadar da kolay değildir.

bize küçükken, tanımadıkların sana güzel söyler vaat edip kandırabilirler onlarla konuşma diye öğretilmişti.

acizliğinin farkına varıp,senden daha güçlü seni senden iyi tanıyan birine ihtiyaç duyup yönelmektir.
insan bu olmadan nasıl yaşar,en azından o kötü zamanlarında kime yaslanır,gücünü nerden alır.

annen, baban, arkadaşın, mahalle bakkalı, öğretmenin, sevgilin inanıyorsa gayet kolaydır. bence abartılması gereken finlandiya'da yaşayıp allah'a inanan finli insanlardır.

aklının sınırlarını aşan bir güç senin en yakınındır. bunaldığında ona sığınırsın sevincinde şükredersin.
hiçbir zaman yalnız değilsindir. en buyuk bilinmez ölüm bile yokoluş değil kutlu bir buluşma haline dönüşebilir.

çoğu insan için hiç de zor olmayan eylem.eylem bile değil aslında; eylemsizlik.sorgulamadan inanmak.bilmek değil.inanmak.agnostikleri seviyorum bu bağlamda.ha bi de şu var;
(bkz: inanamamak)

hemen erdeminden, huzur vermesinden, saymakla bitmez faidelerinden filan dem vurulan olgu. oysa adam/kadın pekala allah'a inanıyor ama ondan haz etmiyor, onu hiç sallamıyor olabilir. "yeryüzünde bunca kana susamış, zalim insan var olabiliyorsa, onları kendi suretinde yaratan bir tanrının var olması da pekala mümkündür" fikrine kapılmıştır belki de, ne biliyorsunuz? kimi mitlere göre şeytan da tanrıya inanıyordu ama ona isyan etti. inanmak itaati beraberinde getirmek zorunda mı? böyle insanlar varsa -ki neden olmasın- önlerinde cesaretlerinden dolayı şapka çıkarırım. zira inanıp da tırsmamak, inanıp tırsmaktan daha zor olsa gerek...

biz, israiloğulları'nı denizden geçirdik; firavun ve askerleri azgınlıkla ve düşmanlıkla peşlerine düştü. sular onu boğacak düzeye erişince (firavun): "israiloğulları'nın kendisine inandığı (ilahtan) başka ilah olmadığına inandım ve ben de müslümanlardanım" dedi. (yunus suresi, 90)
şimdi, öyle mi? oysa sen önceleri isyan etmiştin ve bozgunculuk çıkaranlardandın. bugün ise, senden sonrakilere bir ayet (tarihi bir belge, ibret) olman için seni yalnızca bedeninle kurtaracağız (herkese cesedini göstereceğiz). gerçekten insanlardan çoğu, bizim ayetlerimizden habersizdirler. (yunus suresi, 91-92)

firavun'un cesedi için bakınız british museum..
allah'ım seçenek bırakmadın.. kalsaydı da şaşardım..

edit: itüsözlük resimlerine bakarken bunla ilgili bir resim gördüm sonradan.. ama ben meal okurken bunu farketmiştim kardeşim..