allah ın varlığını kanıtlamak  

yokluğunu kanıtlamakla aynı şeydir. insan beyniyle algılanabilecek ve bulunabilecek kanıtlarla varlığından emin olunabilen bir tanrı doğaüstü olma özelliğini yitirmek zorunda kalır. eğer fiziksel ve bilimsel kanıtlarla bir tanrının varlığını kanıtlayabiliyorsanız, o kanıtladığınız şey muhtemelen tanrı değildir, dolayısıyla tanrının yokluğunu kanıtlamış olursunuz.

enteresan bir paradoks.

evvela:
kanıtlamak ile yokluk birbiriyle aynı amaca hizmet eder şekilde birarada kullanılamaz: varolmadığı iddia edilen birşeyin tanım gereği yokluğundan mütevellit kanıtı da yoktur. akla, mantığa aykırıdır; yapmayındır etmeyindir.

kanıt; iddia sahibine düşer. allah'ın varolduğunu iddia eden adam, eğer çok istiyorsa, kanıt peşinde koşar. koşmuştur. koşuyor. hatta bir de ilmi var lan, allah seni inandırsın (anaaa): islam söz konusu ise bu ilmin adı "kelam"dır; genel bağlamda ise bu mevzu "din felsefesi"nin kapsama alanına girer.zzzttzz....

başlık da allah yazıyor madem (üzerinde allah yazan odun gibi unik bir deneyim sundu bana sözlük) kelamdan söz edelim azzzzcık:

kelam sekseknbinaltıyüzoniki yıldır ahanda yolda olan şahsı karıncam kadar ilerleme göstermememiştir; bak ben sana diyeyim. daha evvel de muhtelif başlıklar altında bahsetmiştim: felsefe içinde yapılan "tanrının varlığına dair delil sunma" çabaları kant'ın 18.yüzyılda ortaya koyduğu eleştirel-aydınlanmacı felsefenin bulguları ışığında yok olup gitmiş idi. kelam; thomas aquinas olsun efenim descartes olsun, ne bileyim bir agustine olsun; bu adamların ortaya koyduğu kozmolojik, ontolojik, teleolojik felandı filandı her ne delil varsa direk bunlardan nemalanmıştır zaten. ha, kötü niyeti yok zira "tanrı"yı ortaya koymadaki mantık aynı; yani "herkesi seven, kudretli, sonsuz bilge, herşeyin en"i bir tanrı kavramı var her iki dinde de. bir de ibni sina gibi baba bir adam var; aristo'nun psişik kankası; verdi gazı verdi gazı.

velakin;kant bu delilleri parça pinçirik etti ya babuş; heh sonrasında bu hıristiyan teologları bi "noluya yeaa" dediler, bir sarsıldılar; elbette itiraz ettiler; ama bak sana söylüyorum; o zamandan sonra hiçbir kimse de çıkıp "ahanda ben halen daha akinas'ın yöntemiylen tanrıyı ispat edecem" diye diretmedi. çünkü içten içe herkes kant'ın "metafizik bulguları bilimsel yöntemle ararsan aha bunu bulursun anca" tandanslı ayarı karşısında "hımm" dedi.

sonrasında kieerkegard çıktı, varoluşçuluk peydah oldu (ooooh canıma değsin). kant'a "beğenemedin mi yaaarraaam" diye nanik yaparak şu cümleyi kurdu: "imanın ispata ihtiyacı yoktur".

herşey çözüldü mü? hayır; insanlar hala "bir tanrıya imanın makul olup olmadığını" tartışıyorlar. evet, delil getirme çabası bitmiş gibi görünüyor; ki zaten delilin gelişimi direkt bilimin gelişmesine bağlı olarak suret değiştirdi kanımca. yani "aman da ben şu tanrıyı alt etmek için atom bombası diye bişey keşfedeyim bi milyon adamı kazıdımmıydı tanrı nerde diye bağırırlar" demedi. başka sebeplerden bilim gelişti; geliştikçe bilime iman arttı; bilimin götü kalktı; tanrıya dil çıkardı. delil getirme çabası bitti çünkü bilim de bir ara "napioz baba biz" diye sarsıldı. yüzyıllık bilimsel dogmaları sarsacak kuantum olayları hasıl oldu, bi nevri döndü bu bilimin. nedensellik ilkesine hume'un verdiği ayardan sonra bilim az bucuk afallamıstı zaten ama bu kuantum, tanrı, evren, bilim meselesi şu an çok canlı. artık eski kanıt çabalarının yerini deyim yerindeyse, "yapısökümcü" bir tarzda "evreni okuma" aldı.

son olarak konuyla ilgili sürpriz bir isimden bahsedeyim; niçe'yi nasıl bilirsin bilmiyorum ama bu mevzuda varoluşçu yaklaşımıyla bilime sağlam giydirmiştir. niçe'nin yazılarında ben şahsen kant'ın o "karanlık agnostisizmini görürüm" yani "tanrı yok ama... tüh lan keşke olsaydı" der gibidir. en azından bilimle karşılaştırıldığında dine daha bir samimi giydirir. yani sokaktaki adamdan dayak yemez din; kendi oğlundan dayak yer sanki. anladın di mi?

niçe daha bilimin nesenlliğiyle, tarafsızlığıyla barışmamışken; "ulan hep sizin bu bok yemeleriniz yüzünden tanrı öldü.. amınıza koyayım ben sizin" der sanki. aslında bireyin, öznelliğin ve tarafgirliğin yanında yer aldığı için dine (ki buradan metafiziğe sıçra) biraz daha "karanlık ve melankolik" bakması doğal olabilir. kafka'ya benzer; "amaaan benim götümde ayı bağırıyo, kafa olmuş bir milyon; ben olmuşum din... trajediden iyimserlik çıkarırım; dinle diyanetle de işim olmaz, ben oluşuma bakarım" der.

hani kafka'da şöyle demişti: "benim yahudilerle benzer neyim olabilir ki? benim kendimle bile bir benzerliğim yok"


edit not: lan lan... asıl şeyi diyeceğidim; bu niçe çok zeki adam bak; öldü gitti ama acayip bir kapıyı da araladı; hah ondan önce de aralayan olmuştur belki; ben bilmem odunum bilir ammmaa... sadede gel:

"kötülük problemi"... hala okuyorsan bu başlığa bir göz at. bu konu şu an teizmin başındaki en büyük bela. 173873 tane kuram ortaya atıyo teolog-filozoflar, durmuyo baba; anında çatır çatır çürüyo. ateizmin kayası. niçe de "sokarım böyle işe" derken bu mevzuya atıfta bulunur. ve bence bu açılım çok önemlidir. adam zeki; necip taylan hoca'nın dediği gibi, cennette aristo, dekart, kierkegaard ilen sigara içeceğimiz zaman cehennemden de ateşi niçe getirecek bize. birlikte tüttürücez.

hangi sigarayı içiyodun sen?

kelam editi: yaaa... kelamla başladım, onunla bağlayayım. heh, şimdi bu deliller çürüdü gitti diyoduk ya (ortaçağda ve aydınlanmaya kadar ortaya konan ontolojik, teleolojik, kozmolojik deliller) ama şimdi ilahiyat fakültesine git; eşşek sıpası kadar koskoca 4. sınfıta hala gaye-nizam, hudus delilini öğretiyorlar. sanki kant hiç yaşamadı, kierkegaard kant'ı fortlamadı, hume kant'ın yolunu açmadı... sanki biz hala akinas'ın agustin'in talebeleriymişiz gibi... hah işte, yeni-ilmi kelam diye bi dalga çıktı ama; pırak yea.... en az benim kadar yaşlıdır o dalgada. kelamdaki bu kırılma da olmadan (bunu mınor bir kırılmaya benzet) türkiyeden din felsefecisi çıkmaz-çıkamaz (bunu da kısmi analoji kurup major bir açılıma benzet)

(bkz: melekler ve şeytanlar)

yapılan kanıtta hayvani ölçüde sıçrama yapılmadıkça imkansızdır. kanıt yollarının tamamı sezgi üzerine kuruludur. şöyledir şöyledir... sonra işte bu nedenler allah'ı işaret eder şeklindeki şeyler basit mantık adımlarıyla izlenebilecek şeyler değildir. sadece ispatın tıkandığı noktada pası anlaşılması mümkün olmayan bir şeye atmaktır. kısacası bilimsel metodlarla mümkün olmayandır. milyonlarca kişinin aynı şeyi sezmesi o şeyi gerçek yapmaz. keza aristoteles denen filozof zamanında ne kadar iddia atmışsa ortaya milyonlarca kişi tarafından tartışmasız doğru kabul edilmiş. bilimin gelişmesini engelleyenler onun dediklerinin doğruluğunu sezgileriyle kabul edenler olmuştur. sezginin tek doğru olduğu yerde bilimsellik olmaz. bilimselliğin olmadığı yerde de kanıt.

(bkz: saklı markov modelleri)

dön de bir bak çevrene,
bak şu koca evrene,
sonra cahil tavrına,
bak ki nice bilmezsin.

tanrının varlığına,
bir de kanıt istersin ,
ya âmâsın ya şaşı,
ya da görür görmezsin.

epicomius fikreyler,
dillenir de zikreyler,
cahil cühela için ,
neylerse boş lâf eyler.

* öncelikle ibadeti, türbanı falan bırakın bir kenara, günlük hayatta bir müslüman nasıl olmalıdır onu öğrenin.
* müslüman olmanın asıl yükümlülüğünün hiç bir insana zulüm etmemek, kimsenin hakkını yememek, eli açık olmak, gücünün yettiği her sorunu kimin sorunu olursa olsun çözmek, ayrıca vaktinin bir saniyesini bile boş geçirmeden her fırsatta kendini bir şekilde geliştirmek, vs. gibi sıradan şeyler olduğunu anladıysanız ne güzel.
* şimdilik allah'a inanmak zorunda değilsiniz. sadece ondan bir şey isteyin. öyle bir şey olsun ki gerçekleşmesi öyle zor olmasın, ama bir noktada da tıkanmış olun. herkesin hayatında olur böyle şeyler, sizin de mutlaka böyle bir çıkmaz sokağınız vardır.
* hayatın her alanında gerçek bir müslüman gibi davranmaya başlayın, ve yaratıcınızdan istediğiniz şeye sizi ulaştıracak anahtarın kendini göstermesini bekleyin.
* o anahtar ve normalde aklınıza gelmeyecek diğer konularla ilgili anahtarlar elinize geçtiğinde, bir düşünün: sadece tesadüf mü?

saçma gelebilir, komik gelebilir, "çocuk mu kandırıyorsun arkadaşım?" denebilir. normal... ama ya gerçekse?

yokluğunu kanıtlamak kadar imkansızdır. ne descarteslar, saint anselmler bu yolda heba olmuştur. tanrıyı kanıtlamaya çalışanların argümanlarının ne kadar bilimsellikten uzak olduğunu anlamak için bertrand russell'ın "neden teist değilim" adlı yazısını okumak faydalı olacaktır. argümanlara kısaca bakacak olursak:

first-cause argument (ilk neden argümanı): her şeyin bir nedeni vardır ve bu nedenleri geriye doğru izediğimizde ilk neden olarak tanrı ile karşılaşırız.

natural-law argument (doğa kanunu argümanı): evren mükemmel bir işleyişe sahiptir, bu da tanrının varlığına delalet eder.

argument from design (tasarım argümanı): dünyadaki her şey insanların kolayca yaşaması için yaratılmıştır ve dünya biraz daha farklı olsaydı dünyada yaşayamazdık.

moral arguments of deity (tanrının ahlaki argümanları): tanrı olmasaydı ahlaki değerler olmazdı.

the argument for the remedy of injustice (adaletsizliğin çaresi argümanı): dünyada birçok adaletsizlik vardır ve uzun dönemde adaletin var olması için bir tanrının var olması gerekir.

ayrıca son olarak şunu da belirteyim ki tanrıyı kanıtlamaya çalışan ontolojik argümanlar da totolojiden öteye geçememişlerdir. ayrıca bu argümanlar nasıl tanrının varlığını kanıtlayamıyorsa bu argümanların çalışmaması da tanrının yokluğunu kanıtlamaz, çünkü tanrının varlığı/yokluğu kanıtlanamaz.

tanrı vardır
fakat fikirden ibarettir sadece
ve yardım eder her insana
her insan o na başvurur başı dara düşünce
tanrı vardır
fakat fikirden ibarettir sadece
o duymaz
ama biz yine de dua ederiz
gereksiz yere,boşu boşuna,öylece.

_inkar edeni yakarım! lan var mı yok mu lan! helak olursunuz lan!

- var abi var olmaz olur mu hiç !


maalesef inanış nedeni bundan ibaret olan da çok insan var...

allah'ın varlığını, elmanın varlığı ile örnekleyen kişinin asla ulaşamayacağı kanıttır.allah nesne değildir, elle tutulur,gözle görülür bir allah ararsanız bulamazsınız.bunun yanında hissedebilen için allah o bahçenin her yerindedir.havası, toprağı, ağacı hatta o bahçede aranmakta olan kendi bedenin bizzat kanıttır.

işin özü ,kanıt uzaklarda değil,aramaya hacet yok.olay görebilmek.

hocam bu konuyu düşünmek için önyargı elbisesi çıkartılmalı üstlerden.. sonra düşünülmeli derin derin.. aslında burada inanılmayacak bir şey yok... burnunun ucunu görebilen herkes anlar..
bir de şu var hocam..

(bkz: anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az)

insanların karşılıksız sevmekten ve tamamen karşılıksız iyilik yapmaktan mutlu olmasını izah edememektir.

hiçbirşey. allah'ın varlığı ispat edilebilecek olsaydı bu dünyanın büyük bir imtihan olmasının hiçbir anlamı kalmazdı. dilese kendisini gösteremez miydi inanmayan insanoğluna? sadece ibretler vermiştir ona inanılmasını sağlayacak. şüphesiz akıl sahipleri anlamışlardır.
(bkz: 2 ile bolunmeyen tek sayilar)

http://www.uludagsozluk.com/...

euler ispat etmiş, daha nasıl bir ispat bekleniyor ki diye düşündüren gerçeklik:
euler'in ispatlarına bakılırsa:


n = log [nx-a]
"""""""""b

buradaki gerçek ispat; euler'in kıvrak zekası karşısında ateist diderotun yenik olarak kayboluşunun ardından, akıl akıldan üstündür, insana akıl verdiği için aklında bir sahibi vardır, şeklinde tanımlanan rasyonelliktir.

inananların cevapları bitmezken, inanmayanların susuvermesi; ispatın kuvvetidir.
biri çıkıp bu ispata cevap verirse; ya euler'den çok üstün matematikçi olduğunu savunuyor ya deli veya odasında tek başına körebe oynuyordur.

"allah'a hakikatten yola çıkmak, meşakkat;
allah'tan yola çıkıp varılan şey, hakikat."

necip fazıl kısakürek

her kişinin inanmak istediği şeyi kanıtlaması daha kolaydır. en taşaklıateist, size ateşli bir şekilde allah olmadığını kanıtlayabilir.. tıpkı en cevab veremedi yobazın allah'ın olduğunu kanıtlayabileceği gibi.. o yüzden kanıtlamak - kanıtlamamak , kolay - zor tartışmaları oldukça gereksizdir.

allah'ın varlığını kanıtlamaya çalışmak kesinlikle din felsefesinin işidir. allahın varlığını kanıtlamaya çalışan insanlarsa din feslsefesinde girişmiş bulunmaktadırlar. bir başkasına kendi allah'ını zorlamak veya bu yüzden ona baskı uygulamak ta ne felsefe ile ne de din ile bağdaşan bir olaydır. bunun dışında insanların allah'a inanmaları vicdanları ile alakalı bir olgudur ve allah ile kul arasındadır.

kanıt konusunda makul (reasonable) bir şekilde akıl yürütmek isteyen zihnin, yine makul (dikkat buyur reasonable diyorum, truth ya da reality değil) bir sonuca ulaşabilmesi için evvela:

* şey'lerin (thing) ontolojik probemleri,
* varlığının (being) ontolojik problemleri,
* materyalin sınırları,
* metafiziğin imkanı,
* aklın sınırları,
* bilimin sınırları,
* dinin sınırları,
* epistemoloji problemleri,

hakkında felsefi düzlemde az biraz düşünmesi gerekir. velhasıl bence kanıt bulmaya çalışmak özellikle teist için makul değildir. ateisti bilemem, ama kalkıp da ondan "olmadığına dair kanıt" talep edersen "kafan güzel mi?" derim. akabinde bu başlıktaki ilk girimi okumanı salık veririm
(bkz: allah ın varlığını kanıtlamak/@2996167). o değilde, acıktım ben ya.

varolmadığını kanıtlamaya çalışmak kadar boş bir çabadır.

şu önerme sisteminden yola çıktık:

"bilmediğim hiçbir şeyin yokluğunu kanıtlayamıyorum o halde her şey vardır."

proof checkerımız hala çalışıyor. ümitliyiz. biz göremesek de çocuklarımız görecek*.

la bi gidin çay demleyin sizene ispattan mispattan deditren durum.

aslında içinde var olan "şüphe"yi kanıtlamaktır..

bu yüzden sevmiyorum "kuşun kanadındaki mucizeyi görüyor musun? kuş bunu düşünemez..bu allah'ın varlığını kanıtlar" ya da "arı peteğinde allah yazıyor bak" tarzı sözleri, tavırları..

allah vardır..ve iman denen içsel kavram, onun varlığını mantıkla izah edemesen de inanmayı gerektirir..ispatlama çabasındaysan içinde filizlenen bazı şüpheler vardır onları gidermeye çalışıyorsundur..

allah ispatlanmak için değil inanmak içindir..

açlıktan ölen çocukların olduğu bu dünya üzerinde yaratılmış en yüce varlık olarak gösterilen insanoğlu halen daha nükleer tesis, atom bombası, insansız uçaklar, fosfor gazı, imf, itt, nabucco, doğalgaz, petrol bilmem ne bokunun peşinde koşmakta ısrarcı davranarak savaşlar devam ediyorsa kanıtlanması pek mümkün görünmeyen kavramdır.

tanrının varlığını kanıtlamanın bazı dinlerde küfür olduğunu sanıyorum. öyle bir din yoksa da ben uydururum olur. islam'da ise bırakın kanıtlamayı, kanıtlamaya çalışmanın dahi küfür olabileceğinden şüpheliyim.