bir filmin kapanış müziği olmalı aslında bu parça. sonunda karlar yağabilir, gökte yıldızlar kayabilir,
auroralar çıkabilir.
björk'ün en mükemmel parçasıdır kanaatimce, inanılmaz bir sesle icra eder parçayı, özellikle de nakaratı.
mükemmel bir de klibi olan bu parça aslında
vespertine ve
homogenic albümü arasında bir köprüdür. stigmata soundtrack'te de yer alır.