mahallenin ali babası'ydı o. bütün çocuklar ali baba derdi ona. iki çocuğu vardı kendisinin ama onlar okuyorlardı, dışarıdaydılar... kardeşinin 5 yaşındaki küçük kızı vardı, dünya tatlısı... doğduğundan beri ali baba derdi ona. öyle alışmıştı... baba demezdi, "ali baba" derdi... tabi mahalledeki diğer bütün çocuklarda ona bakarak ali baba derlerdi ona ve çok severlerdi onu... çünkü onda ilgi, sevgi, öğreti bulurdu çocuklar şevkat bulurdu... cumartesi sabah kahvaltısından sonra arabasına doldurur önce bir bakkala götürürdü onları oradanda bir çocuk parkına... saatlerce vakit geçirirdi onlarla... tabiki de sever çocuklar ali baba'larını...
ali baba'ydı o... ufaklığın "ali babacığım" diye nazlandığıydı... apar topar gittiğinde çocukların yokuluğunu farkettikleriydi o. ali baba'larıydı... "ali babam ne zaman gelecek?" diye sorduklarıydı... boşluğunu doldurmak için çok çabalamamız gerekendir o... çocuklara artık gelmeyeceğini açıklarken kullanacağım cümleleri 2 hafta düşündüğümdür o... çok özlüyor olduğumuzdur o, "ali babamız"dır... (bkz:
@2967180) (bkz:
@3105374)