muhammed'in ne kadar tanrılaştırıldığı, ne kadar gözde büyütüldüğü, ne kadar put haline sokulduğuna işaret eden bir garip düşünce biçimi. böyle bir hadis olması o kadar saçmadır ki, anlamak mümkün değildir bunu. haydi bir bakalım şimdi. bu önermeyi doğru saymak ne demektir?
milyarlarca yıldır açıklanmaya çalışılan evren ve barındırdıkları(ki muhammed'in hayatı bu evrenin yaşı yanında o kadar küçüktür ki, ihmal edilebilir) hakkında zerre fikir yürütemeyen, her şeyi olduğu gibi alan pek dini hassasiyetli kişiler; bir insanın(kesinlikle insan) bu evren yaratılışına amaç olabileceğini, yani "olmazsa olmaz" ya da "bak lan muhammed var diye evren olmuş" diye bir mantık güdülebileceğini savunurlar. onlara; "muhammed'i kim yarattı, ona sahip olduğu özellikleri kim verdi? o da allah gibi baştan beri vardı da, allah onu çok sevip uğruna bir evren mi yarattı?" diye soramazsınız. hemen hakarete başlarlar.
söylenti biçiminde hurafelerde yürüyen garip inanışlar sonucunda, muhammed'in tanrı sembolü gibi görünüp; isa'nın konulduğu konuma sokulmaya çalışıldığını anlayamamayı getirir yanında.
her şey nasıl bu kadar basit olabilir diye hiç düşünülmez mi? kainat test amaçlı yaratılmış olabilir, insanlık test ediliyor olabilir; ki özgür irade kavramıyla ne kadar iç içe bu, bir düşünün. bu düşünce bile yeterince temel bulamazken, insanların bu amacı anlayıp da "bak muhammed içinmiş, çözdük her şeyi" deyip bırakmaları mı gerekir kainatın yolları arayışını, bilinmez.
milyarlarca yıldır var olan(ki tam yaşı bile bilinmiyor) kainatın, tek bir insan için yaratılmış olması ne kadar gerçekçi bir düşüncedir? sorgulanır mı hiç? sonra da dinin insanlar için olduğu, kişisel olduğu, allah'la kul arasında olduğu ve her koyunun kendi bacağından asıldığı vs. gibi düşünceler empoze edilmeye çalışılır. sosyolojiktir, görülmez.
uydurma hadislerle, hurafelerle ve yalan sözlerle dinin temeliyle çelişecek ibareleri bir arada kullanırsanız(ki kudsi hadis diyenler bile açıklayamazlar; neden kudsi hadis kavramı vardır dinin içinde, neden bunlar ayet olarak gelmez hadis yerine diye) dinin ne hale geldiğini sanırım anlarsınız.
insanın kendisini hiçe saymasıdır bir kere. gelin, isterseniz teslis inancında olduğu gibi muhammed'i kutsallaştıralım biz. allah'ın oğlu ya da "çok sevdiği kulu" yapalım, bizi az sevsin allah. hep onu sevsin; "biz neciyiz, biz niye varız?" demeyelim. böylece mantık kazandıralım bu söze. pek ilginçtir, pek. "eğer kainat muhammed için yaratıldıysa standart bir kulun ne işi var bu kainatta? neden tek başına oturmuyor? neden o da mitoloji tanrıları gibi herkül vs. olarak takılmıyor ya da? biz kölelik yapmaya mı geldik dünyaya? sürekli ibadet edip, sonsuz cennet, huriler ve şarap için kasıp ibadet edip sonra mı rahatlayacağız?" diye düşünmeyelim.
kesinlikle inanıyoruz. (bkz:
god works in mysterious ways)
