çok uzun zaman önce (ne kadar oldu hatırlamıyorum) bir sabah uyandığımda bu yazarın nicki zihnimde ısrarla çınlıyordu. nedenini bilmeksizin özellikle kamu vicdanı kısmına takılmış olarak pc başına oturup yazdıklarına göz atma ihtiyacı hissetmiştim. o günden bugüne ara ara yazdıkları üzerine mesajlaştığımız, girilerini takip ettiğim vicdanlı yazar.
bu girisiyle olayı çözmüştür. evet albert, çok haklısın adamım, huzur isteyen kadın oldu da veren erkek çıkmadı mı karşılarına ki dimi?
saygılarımı sunuyorum, eğiliyorum önünde.
büyüğümdür dedim bayram da büyüklerin eli öpülür saygı gösterilir o büyüklerde küçüklerini sevindirir harçlık veya şeker verir dedim. hem nemrut hem pinti çıktı kendileri. bir de vicdanlıyım der işine geldiğinde, peh. küçüğünü sevindirmeyi bilmeyen adamda vicdan nerede. *
