|
|
- nereden başlasam bilinmez...
nereye gelecek konu o hiç bilinmez...
ama başlamak lazım gelirdi bir yerden...
dedim ki : " doldur artık şu başlığı ".
"olmaz sen yaz" dedi.
ve yazıyorum umarsızca...
hani türklere özgü bazı deyimler vardır. alaturka da bunlardan biridir. o da aynı alaturka biriydi. hatta bazılarının hikayelerinde kahramandı. alaturka kahraman. ne tetikler çektirdi insanlara. bir yerden tekrar başlattı. hareket vakti geldiğinde kaçmak isterken kendinden, önüne engeller koydu. silahını hiç çekinmeden çekti yüzüne karşı. belki vurdu seni, belki de sen kendinden geçtiğinde nolduğunun farkına varamadın.
en önemli silahı, ustaca yazdığı yazılarıydı. hiç çekinmeden yazdı. bıkmadan, usanmadan...en güzel şekilde anlattı yaşananları. o kitaplarda okuyup da " işte ben de böyle düşünüyordum " dedirtip tarif edemediğimiz duyguları tanımladı.
belki de uçurtma avcılığı da bu alaturka kahraman'a aitti. ne de olsa o hep yönünü buldu hiç şaşırmadan ve kazanan hep o oldu. hisleri onu yolda bırakmadı. düşündü ve düşüncelerini takip etti.
"artık bütün şiirler hep aynı sözcükler ile yazılıyormuş gibi geliyor bana " diyen birine bunun tam tersini gösterecek güce sahip oldu. ona göre önemli olan sözcüklerin aynı olması değil, hissedilen duygunun farklı olmasıdır. sözcüklerini aynı bulsanız da yerleri farklıdır ve hissedilen duygular alıp götürür ruhun en ıssız yerlerine bir zarar gelmesin diye seni.
alaturka kahraman aslında kendine değil, çağrıştırdıklarına hayran bırakan...
|
