|
|
- alışmış kudurmuştan beterdir diyerek atalarımız en isabetli tespitlerinden birini yapmışlardır.
(bkz. kumar)
(bkz. yalnızlık)
(bkz. parti)
(bkz. itüsözlük)*
- ayrılıkların acı vermesinin en büyün nedeni. insanlar unutulabilir ama alışkanlıklardan vaz geçmesi zordur.
- en kötü alışkanlık olduğu söylenir.
(scarlet, 03.04.2005 14:02 ~ 14:02)
- bazı eylemler alışkanlık olduğu gibi bazı insanlar da alışkanlık olabilir. onlardan vazgeçmemek için herşey yapılabilir çünkü insanların alışkanlıklarına ihtiyacı vardır özellikle o alışkanlıklar bağımlılık olmuşsa artık...
- (bkz: alışmak sevmekten daha zor geliyor)
- nötral bir uyarı tekrar tekrar yinelendiğinde uyarıya yanıtın kademeli olarak ortadan kaybolmasıdır.
(bkz: habitüasyon)
- sigaraya alışırsın, evine alışırsın, okuluna alışırsın...vs.
gün gelir kendi isteminle sigarayı, belki çok istemesende okulunu, evini, odanı bırakırsın. ama insan öyle değil ki.
kim olursa aile, bir arkadaş, dost, bir sevgili kısaca alıştığın biri, fiziksel ya da manevi anlamda alıştığın birini kaybetmek ayrılıkla ölümün hep bir tutulmasının nedeni olsa gerek.
- 15 ay askerlik yapan ve askerliğin o zor yanlarını sürekli yaşama şansını yakalamış erkek bireyler, hergün bitse de gitsek dualarıyla kah mehtap kah şafak sayarlar ve fakat bittiğinde nizamiyenin kapısından ayrılırken kalbi bi hüzün kaplar, o herkese anlatacağınız 'bizim bi başcavuş vardı' cümlesindeki başcavuşunuz bile sizde alışkanlık yapmıştır. farklı bir tadı vardır.. hüzünden mutluluğa uzanan ve arasında sıkışıp kalan..
alışmak zordur belki de ancak alışır insan her şeye.. bitene kadar.
- yaşamı otomatiğe bağlamak.
- iki kişilik bi ülkenin düzenine alışmak... sabah bir yerlere geç kalmışlığın telaşına, ağızdan çıkan kelimelerin korkutuculuğuna, el ele tutuşmanın ürpertisine ve acıtan ayrılıklardan sonra kavuşmanın tapılası kutsallığına... hatta olağanlığın dayattığı bir rutine bağlamışken hayatı hiç gidilmemiş bir coğrafya da senden habersiz serin serin akan bir derenin çekiciliğini görmezden gelip, akşam yemeğinden kalma bulaşıkları yıkamaya...
"en olağan dışı evren bile alışkanlığın zoruyla değişir" demişti bir şair, hatırlamıyorum ama bir zaman hatırlamamaya bile alıştığım hala aklımda...
aslında teryüz olmuş alışkanlıkların tortusudur alışmak, insanın yaptığı nesnelere lanet okumak kadar doğal, kaygısızlıktan haz duymak kadar olağandır ama alışılmamalıdır...(atxaga, 23.08.2007 03:04 ~ 28.08.2007 04:18)
- (bkz: alışamadığına alışmak)
- biz dur deme cesaretini gösterinceye kadar;hakimiyetini sürdürecek eğilimlerimizdir.
- çeşitli etkilerle davranışın tekrar edilmesidir.zamanla bu davranışlar huy haline gelir ve aynen devam eder.yerinde sayma durumudur.
|