bir
charles baudelaire şiiri
gözlerim kapalı, bir sonbahar akşamında;
sıcak göğsünün kokusunu içime çeker,
dalarım; gözlerimden mesut kıyılar geçer,
hep aynı günün ateşi vurur sularına.
sonra birden görünür baygın, tembel bir ada;
garip ağaçlar, hoş meyveler verir tabiat;
erkeklerin biçimli vücutlarında sıhhat
ve bir safiyet kadınların bakışlarında.
o güzel iklimlere sürükler beni kokun;
bir liman görürüm, yelkenle, direkle dolu;
tekneler, son seferin meşakkatiyle yorgun.
burnuma kadar gelen hava kokular taşır.
yemyeşil demirhindilerden gelen bu koku
içimde gemici şarkılarına karışır.
