alışamadım yokluğuna  

muhteşem bir vega şarkısı.14 mayıs *' ı sabırsızlıkla beklememin nedenlerinden birisi de bu şarkıyı canlı dinleyecek olmamdır.

gece ağır ağır gelir
gelir baş ucumda bekler
bana gittiğini söyler
bir daha dönmeyeceğini de
duvarların ardından seni
duymaya çalışıyorum hala
buradan gittin çoktan
ve gece bana bırak diyor
uyumaya calışsamda faydası yok
sana sarılmayı özlüyorum hala
buradan gittin çoktan
ve gece bana unut diyor
bir gün gelir
bir gün geçer
bazı şeyler hiç
ama hiç değişmez
her geçen anın sonunda
hala
alışamadım yokluğuna...

radiohead portishead gibi grupların en bunalım şarkıları arasında bile sırıtmayan, gözünüzden akan şıp şıp yaşların sesleri ile eşlik edebileceğiniz yegane türk şarkısı

akustik versiyonu gözlerde daha bir vicks etkisi yapan şarkı

klibinde kendileri ile zamanında felaket alay eden okan karacan'ın oynadığı enfes güzel ve etkileyeci şarkı.

(bkz. giden gitti)

yokluk olması için önce varlık olması lazım. varlık olmadan önce yokluğu bilemezsin. sonuçta yok olan şeyin varlığını biliyosundur. şimdi 'var, yok' isim fiilerinin öznesini bilmiyosun; gayet mutlusun. sonra o var diye cümle kuruluyo. mutluluğun ne olduğunu daha iyi kavrıyorsun hatta bir anlamda yaşamamış olduğunu anlıyorsun. hooop sonra o çekip gidiyor. geriye de kocaman bir boşluk. işte şimdi bir yokluk. var olanın yokluğu. başka bir deyişle anlatmak gerekirse iki türlü yokluk vardır: yok olan birşey vardır bir de yok nedir bilmediğin için herşey varmış gibi gözükür. hani görmediklerimize yok deriz ya( yanlış ama biz yine de bazen yaparız.) onun gibi birşey.(ay yoruldum) daha sonra hee şöyle de anlatabilirim: önce hiç küme oluşmamıştı sonra bir küme oluştu. sonra içi boşaldı. al sana boş küme. noldu artık hiçbir şey eskisi gibi değil. elinde bir boş küme var.

sonuç alışamadım yokluğuna şarkısı bir anlam kazanıyor.anlatmak istediğim buydu. hah işte her insanın yaşadığı şeyi anlatmaya çalıştım. (bilmem anlatabildim mi? bu kadar bitti anlayan anladı bence)

nelere alışılmadı ki? ama bu fazla geldi. gel haydi gel. alışamadım yokuluğuna.
sürüp giderken bu sensizlik, alışmaktan korkuyorum ama alışmak adettendir be güzelim. buna da eyvallah.

nedense dinlemeye dayanamadığım tek parçadır.şarkıyı çok sevmeme rağmen klibini ne zaman görsem kanal değiştiririm.

(bkz: ağlatan şarkılar)

ilginçtirki bu şarkıda her zaman dudaklar hiç oynatılmıyor mu diye sormuşumdur kendime ve belki de bu kadar etkilmesi ondandır diye düşünmüşümdür ne bileyim kesinlikle bi sevgiliden ayrılındığında dinlenmemesi gereken ama böyle durumlar için en uygun olan şarkıdır bence.

akustik hali pek bir içten samimi olmuş sevilesi güzel şarkı

(bkz: alışamadım bu kente)

her gece bitirip sabahında özleme kısırdöngüsüne mahkum olma durumlarının fon müziği

vega'nınn yüreğe inme indirebilecek tesirdeki şarkısı.

gece dosttur ve acı söyler, acı olsa da gerçektir söyledikleri. dönmeyecektir sevgili, gitmiştir. ama aşktır kişiyi böyle saçmalatan, duvarların ardını duymaya uğraştıran, acımasızca girdabında sürükleyen. gece "unut" der "bırak" der, ama aşık anlamaz, gerçeklere kapar gözlerini. aşklar hiç değişmiyor galiba, tasavvuf modunda devam ediyor, bünyeler bir koşu acının kollarına atıyorlar kendilerini.

akustik versiyonu ile üst üste dinleme rekoru kırabileceğim vega şarkısı...

güne bu şarkı ile başlanır ve gün bu şarkı ile bitirilir. yazık olmuş aşk cumhuriyetinin, milli marşının adıdır kendileri...

uyumaya çalışsam da faydası yok
sana sarılmayı özlüyorum hala...

iyi şarkı sağlam şarkı filan falan.

emre saltık'ın yorumladığı eser
(bu şarkıda da annem ağlardı,
anneannemi düşünürdü, kardeşimi de araya katıp...)


"sen gittin gideli bak deniz gözlüm
inan yokluğuna canım alışamadım
ne kadar yalnızım bir bilebilsen
inan sensizliğe gülüm alışamadım
ne kadar yalnızım bir bilebilsen
inan sensizliğe yarim alışamadım

alışamadım yar le le alışamadım
alışamadım yar aman alışamadım
senin yokluğuna digel alışamadım
inan sensizliğe gülüm alışamadım

acılar içinde bir başınayım
dost bir laf söylese ağlayacağım
doğmuyor güneşim tutuldu ayım
senin yokluğuna canım alışamadım
doğmuyor güneşim tutuldu ayım
inan sensizliğe yarim alışamadım

alışamadım yar le le alışamadım
alışamadım yar aman alışamadım
senin yokluğuna digel alışamadım
inan sensizliğe gülüm alışamadım

mazluminin boyun bükmesi gibi
yeşil bağın gazel dökmesi gibi
kurduğu binanın çökmesi gibi
inan sensizliğe gülüm alışamadım
kurduğu binanın çökmesi gibi
inan sensizliğe yarim alışamadım

alışamadım yar le le alışamadım
alışamadım yar aman alışamadım
senin yokluğuna digel alışamadım
inan sensizliğe gülüm alışamadım"