ne yazık ki eski akmar ruhunun artık kaybolduğu kadıköy müziğinin eski kalesidir, şimdi içindeki dükkanlar bir bir kapanarak kitap satan adamların mekanı olmuştur. bunun en son örneğide kapanan ve yerinde kitapçı açılan pentegram müzik shoptur.
mühürdar caddesinde iski'nin hemen yanındaki bakıma muhtaç iki katlı pasajın hemen giriş katında sahaflar(genelde öss, üniversite kitapları filan), alt katında ise müzik mağazaları * bulunur. bütün adı kötüye çıkmışlığına rağmen gereklidir, kadıköyde yeri kemikleşmiştir.
bir yanlış anlaşılma yüzünden bir takım kendinibilmezler tarafından tartaklandığım yenildiğim belki ama ezilmediğim şimdilerde eski kimliğini yitirmiş bir garip pasaj
geçtiğimiz yıllarda kadıköy akmar pasajı'nda, güvenlik güçleri bir operasyon gerçekleştirilmiş ve operasyonu izlemesi için emniyet tarafından medya davet edilmiştir. hareket planı pasaj kapısı önünde tasarlanmış, hangi dükkandan içeri nasıl girileceği ince ince hesaplanmış ve 20 dakika içersinde ülke kurtarılmıştır(!).
7-8 kamera ve polislerle birlikte, gözler önünde gerçekleşen bu operasyon, konuyla ilgisi olmayan bir çok insanın içine ne yazık ki korku salmanın ötesinde bir sonuca ulaşamadı... pasajda yan yana duran müzik marketlerde, alışveriş etmekte olan farklı müzik beğenileri ve yaş grubundaki insanlar birden bire kapıdan içeri doluşan kamera ve patlayan flaşlar karşısında donup kalmıştır. insanların "durun ne yapıyorsunuz, çekmeyin" şekline kendilerini korumaya çabalaması sonuç vermemiş ve objektifler birer tecavüz aletine dönüşmüştür...
yokolması, pink floyd şarkı sözlerinin zararlı mı diye türkçeye çevrilip incelendiği bir döneme rastlar. ki hatırlıyorum, şimdi rahmetli bir milletvekilimiz o günlerde meclisteydi ve pink floyd'un türkiye'deki en sıkı hayranlarındandı.
ancak gençliğini kadıköy'de geçirip metal ve rock ortamlarına az çok girmiş biri olarak diyebilirim ki, sorun pasajda, ürünlerde, cdlerde, fanzinlerde değil, pasaj tayfasında idi, kayıp bir gençliği doğurması değil evsahipliği yapmış olmasıydı.
uyuşturucu akmar'da vardı belki ama uyuşturucu dolapdere'de de vardı hep. her yerde uğraşılması gereken bir sorundu.
satanist ya da özentisi vardı bu ülkede belki ama pasajdakinden çok türkiye'nin en prestijli okullarında vardı.
hedef göstermenin kurbanı olmuş bir mekandır. kimse için hayati önemi yoktur ama bir çok insanı pasaj esnaflığından, birçok müşteriyi de müzik dükkanlarından soğutmuş olayların yaşandığı yerdir.
iki farklı ruhu olan mekan.
üst katında her tür üniversite lise hazırlık kitabından tutun, yerli yabancı romanı bulabilirsiniz. kısaca üst katı bir kitap cennetidir.
alt katı ise onun aksine müzik cenneti olarak adlandırılabilir veya adlandırılabilirdi. günümüzde her ne kadar müzik ağırlıklı da olsa, giysi süs eşyası poster ve hatta üniversite hazırlık kitapları da bulunuyor.
zamanında satanist mekanı olarak lanse edildiği için aileler çocuklarının kitap almaya gitmesine bile tırsardı zamanında. şimdiyse alt katında bile tikilere rastlamak mümkün. istanbul moziği gibi. müzik dükkanından heavy metal cdsini almış çıkmakta olan adam, karşısında "oha falan oldum yane brad pitt posterine bu kadar para mı vercem??!!" diyen hatunu bulabiliyor.
bir zamanlar metal ve rock gruplarının bütün albümlerinin bulunduğu ve kasete kopyalatıp alabileceğiniz, ünlü grupların resimlerinin tişörte baskısının yapıldığı bir pasajdı.anadolu yakasında rock ve özellikle heavy metal dinleyebileceğiniz ender yerlerdendi, vanilya kafesi sık sık polis tarafından basılmaya başlanınca geleni gideni azaldı.
satanist davalarından sonra adı çıkan ve şu anda sahaf olarak kullanılan pasaj. eski ruhu yoktur artık alt katta bir kaç tane tshirt cd satan yer kalmıştır. ama yinede bazı grupların orjinal albümleri, posterleri ve tshirtleri vs bulunmaktadır. aradığınız ve bulunmayan bazı kitaplarda burada satılmaktadır.
kadıköy denince fenerbahçe ve şükrü saraçoğlu stadından sonra aklıma gelen ilk yer. başka da bir yer bilmiyorum zaten. ayaküstü piercing operasyonlarına denk gelmişliğim vardır burda. insanların bu konudaki rahatlığı gaza getirmiştir beni ama yine de durum eyleme dönüşememiştir.
kadıköyde yaşayan her gencin mutlaka bir kez içinden geçtiği pasajdır.
eski büyüsüne sahipken, daha tikky kavramı doğmamışken çevrelerde, kankanın elini sıkı sıkı tutup ilk piercinglerin yaptırıldığı, tatoo shark'ın önünde dövme resimlerinin seçilmeye başlandığı mekandı. ders kitapları konusunda da üst kattaki kafenin girişindeki kısa boylu yarı kel amcayla kavga edilmeden başarıya ulaşılmazdı, zira neredeyse hiçbiyerde olmayan kitap onda bulunurdu.
şimdi ise yerlerdeki taşlar, duvarlar haricinde hiçbişey aynı değil sanırım, heryer sahaflıktan çok öte ucuza kopya korsan baskı yapayım da el altından satayım mantığı güden dışı parlak jelatin kaplı misali parlayan dükkanlarla dolu. yinede eski kokan değerli bi kitabı akmarda bulmak hoş olurdu...
zamanın da sorunlu ailelerin çocukları için benim oğlum/kızım akmar mezunu diyip ne yaptıklarını, dinlediklerini anlatan pasaj. özellikle ilk katında ki taş dükkanı ilginç koleksiyon yapanlar için birebir yerdir.
bir zamanların; çok değil 12- 15 sene öncesinin kadıköyünde gerçek manada sahaflarını içinde barındıran pasaj. öyle ki tekrar gittiğinizde kitap almasanız bile size selam veren merhaba nasılsın diyen ya da ben senin çocukluğunu hatırlarım o zamanlar da sıkı pazarlık yapardın deyip takılan sahaflarından eser kalmamış pasajdır. hatta ve hatta içinde zaman zaman popüler piyasada göremeyeceğiniz murat çulcu gibi araştırmacı gazetecilerin uğrak yeri olan pasajdır.
hatta ve yine hatta uzun koridorun sonunda murat çulcunun bizzat kendi yaklaşık 4 ya da 5 yıl bir dükkan işletmiştir...
içeri girdiğinizde kitap almanız gerekmezdi muhabbete de gidebilirdiniz...daha kapının başından birileri size yapışıp buyruuuun diye dakka bir gol bir mevzuunu yaşatmazdı...
şimdi bazıları antalyaya yerleşti bu amcaların, bazıları da gökovadalar biliyorum..ama tutunamadılar oguz atay'ın romanında olduğu gibi
iy mi oldu kötü mü oldu bilemem ama benim ve benim gibi çirkin dörtgöz bir sürü kitap kurdunun mutsuz olduğunu biliyorum...
ne demişti descartes amca (yanlış hatırlamıyorsam o idi yoksa sokrat mıydı? ..)
"değişmeyen tek yasa değişimdir"
gençliği çürüten ösym akmar pasajına da el atmış nasıl yapsak da bu alternatif kültürü buradan yok etsek serzenişlerine akıllıca bir çözüm üretmiş ve akmarı yavaş yavaş içten içe işgal etmiştir. eski kesif sigara dumanı ve rutubet kokusundan eser kalmamış gayet nezih, normlara uygun bir yer olmuştur akmar pasajı. mavi beyaz kırmızı kapaklı öss hazırlık kitaplarıyla dolu dükkanların bir zamanlar içlerinde yaşayan farklı dünyayı yansıtmadığı ama gözlerin, siyah ve grinin tonlarını aradığı, özlemin, anıların, mazinin bir başka adı olmuştur.
siyahın o kimi zaman, tehlikeli, kederli yada riskli olan tadından eser kalmamıştır. içine girip hiç bir şey hissetmediğiniz ötekilerden biri olmuştur. insana aslında yozlaşmanın ne olduğunu sorduran bir mekandır artık, zira kimi zaman sıradanlaşmak yozlaşmaktır.
eskiden rıhtım girisinde ilk metalciler karşılardı sizi.ust katta ise ayrı bir dünya vardı.snra kovaladılar metalcileri,ama t-shirt satanlar ve dovmeciler hala orda.
canım sıkkın olduğunda alt katından bir iki kere geçip küflenmiş kitap kokusunu içime çekmemle keyfimi yerine getiren mekandır. üst kat kitapçılar cenneti gibidir. ikinci el kitaplar, öss kitapları, hazırlık kitapları, ingilizce, korsan... burada arayıp da bulamayacağınız kitap yoktur. alt kat ise yarı kitapçı yarı metalci mekanı gibidir. düşük saund da metal müzik yükselir dükkanlardan. yerli ya da kaçak tişörtler alt kattadır. burada da tüm grupların tişörtlerini uygun fiyatlara bulmak mümkündür.
genel itibariyle nezih insanlar takılır burada. arada rexxin oralardan emoların akın ettikleri görülmüştür. yine de satıcılar kibar ve anlayışlı tiplerdir. en meşhur özellikleri ise aradığınız kitabı şıp diye bilmeleri ve olup olmadığını anında söylemeleridir. binlerce kitaplık raflara bakıp nasıl oluyor da biliyor aklınız almaz ama bir şekilde dükkanlarında hangi kitaptan kaç tane olduğunu bilirler.
internetin neredeyse olmadığı zamanlardı, akmar pasajı bizim için çok değerliydi. bir kere her türlü grubun albümünü, kasetini bulma şansımız vardı. bunu başka bir yerde gerçekleştiremezdik. ikincisi ise öss ile ilgili bir sürü kitaba sahipti. hatta büyüklerin "oraya gitme" sözünü kitap alacağım diyerekten sustururduk. şimdi büyüdük, adam olduk artık akmar diye bir yer var mı bilmiyorum bile.
tanım: bundan 10 sene önce dersane çıkışı gidip bir kaset alıp dönülen mekan.
