herkes için dorular ve yanlışla tektir diyen atasözü.
(bkz:
ukte)
sözlükte bazı insanların benim yapacağım tespiti çoktan yapmış olduklarını görünce ya da bulmuş olduğum bir esprinin yıllar sonra bana söylenip "bu benim esprimdi ama" dediğimde "yok abi bilinen bir şey bu" cevabını aldığımda doğruluğuna inandığım, aynı zamanda siyasi, sosyal, toplumsal konularda insanların birbirinden ne kadar farklı düşündüğünü birbirine ters gibi görünen şeylerin bazen ikisinin de kabul görebilir olduğunu görünce de bu inancımın kaybolduğunu gördüğüm düşünce.
tabi insan istiyor ki bazen herkes için aynı doğrular ve yanlışlar olsun. neyin doğru ve yanlış olduğunu bilelim. fakat bu istek bir ukte olmaktan çıkıp da bir erek haline gelince kendi düşüncesini diğerlerine zorla kabul ettirmek istemeye kadar yolu var bunun. hoşgörüsüzlük, din savaşları, farklı görüşteki insanların kavgaları doğar; yani pistir. iyisi mi uzak durun duramıyorsanız da bir ukte olarak bırakın bu isteği.
en saçma akıl yürütmelerden biridir. madem öyle niye 6 milyar akıl var diyesi gelir insanın. standart doğrulara sadece basit konularda ulaşılır. ondan sonrasına yaatıcılık karar verir.
şu seçim sonuçlarından sonra şuna kanaat getirdim; ya bende akıl yok, ya da bu söz yanlış...
m.ö. 7. yy.da kartaca'dan başlayıp ispanya içlerine kadar gelen "akıl yolu"ndan mülhemdir. kral yolu ve hac yollarını anımsatır; ama sonradan bu yol kapanmıştır. insanlar o zamanlar bu yolun başından sonuna varırlarsa akıllı olacaklarına inanırlardı. ama tek bir yol olduğu için çok insanın seyahet ettiği zamanlarda birçok kargaşa da oluyordu.
en sevdiğim faşizan atasözlerimizden.
en güzel eleştirisi için,
sartre'dan gelsin:
"aklın yolu bir olduğunda,
yalnız olmakla yanlış olmak aynı şeydir."
(mabel, 17.09.2009 21:37) özünde gizli bir faşizan ruh yatan önerme. önce aklın temsilcileri ortaya çıkar, sonra doğruyu tekel altına alır, sonra da ayrıksı sesleri kısmaya kalkar. aklın yolu birse, diyaloğa da gerek yok. iyi oynayan kazansın derim.
akıl akıldan üstündür sözüyle çelişen atasözü
