|
|
- akira kurosawa’nın 1965 yapımı filmidir. lakin kurosawa filmin her sahnesiyle ruhumuza kadar işleyen neşter darbeleriyle insanın sadece et ve kemikten oluşmadığını derinlere indikçe bu vücüdun altında yatan gizli hazineleri keşfetmemizi sağlıyor.
öykümüz yasumoto adında genç bir doktorun halk kliniğine gönderilmesiyle başlıyor. yasumoto bu kliniğe gönderiliş amacının farklı olduğunu kliniğe gittikten sonra anlayacaktır.yasalar artık onu bu kliniğe bağlamış,yasumoto eli kolu bağlı bir şekilde burada kalıp hastaları iyileştirme çabasına düşecektir. ancak kliniğin baş hekimi olan kızıl sakal oldukça disiplinli,sert,katı deyim yerindeyse taş gibi bir insandır onun hulusi kenttmen gibi babacan olduğunu çok sonradan anlayacağız. film ilerledikçe artık ölüm döşeğindeki insanların karakterlerine ve geçmiş yaşantılarına iniyoruz,indikçe farklı öyküler ve acı dolu yaşamlarla karşılaşıyoruz,ara sahnelerde de kızıl sakal amcamız zengin hastalarından kendi deyimiyle ‘onlar hasta değil yağ fıçısı gibi’’ iyi yaşam süren insanlara ve halkın çektiği sefaleti tokat vurur gibi yüzümüze vuruyor.
sahneler nakış gibi akla kazındıkça yasumoto’nun hikayesini öğrenmeye ve artık toy bir doktor yerine,yaşadığı olayların da etkisiyle olgun ve idealist bir doktor ile karşılaşıyoruz tabi ki bunda kızıl sakal’ın etkisi büyük….
en sevdiğim repliği: hiçbir şey bir adamın son anları kadar görkemli değildir. onu yakından seyret..
- akira kurosawa-toshiro mifune kollketif çalışmasını bitirmiş filmdir ayrıca. kurosawa bu konu hakkında şunu demiştir ''bir oyuncu bir filmde kendini oynamaya başlamışsa ayrılık vakti gelmiştir'' .hiç şüphesiz sonradan yaptığı filmler pek fazla tutulmaştır imparatorun. bunalıma girecek ve bunun sonucunda kagemusha ve ran' ı yapacaktı büyük usta ama gönül tohiro mifune' yi görmek istemiyor değildi.
|