akşama babacığım unutma ülker getir  

ülker'in 90'ların ortasında kullandığı reklam sloganı.

fena olmayan bir jingleı vardı.

önce güneş,hava,su
sonra bol gıda gelir
akşama babacığım,
unutma ülker getir.

(bkz: ülker)

her sabah babamıza hevesle bu şarkıyı söylerdik.. babamız ise nadir akşamlar bize ülker getiridi.

etinin "bir bilmecem var" diye başlayan muhteşem eğlenceli reklam kampanyasına rakip olarak çıkmış,tutulmuş ama etinin sloganı kadar sevilmemiş reklam sloganıdır.

karşıyaka - ülker basketbol maçlarında değişik bir versiyonu tezahurat olarak söylenirdi.

merak etme sen ülker
kaf kaf ananı ...

hava kararmıştır ya, akşam olmuştur. hazırlık vakti gelip çatmıştır; el yüz yıkanır zira sokaktan yeni gelinmiştir, zaten özgür soför olmayı kabul etmemiş, üstüne üstlük en güzel bebeğin kolunu koparmıştır ama üzülmek yersizdir, baba nasıl olsa işten gelince alır eline iğnesini ipliğini bir güzel tamir eder onu. en güzel elbiseler giyilir, annenin çekmeceleri karıştırılır, ruj aranır bulunur. allık edasıyla bir güzel sürülür yanağa, dudağa. oturulur beklenir baba... zilin çalmasıyla saklanır çocuk salon kapısının arkasına… baba mahsuscuktan arar da bulamaz. çocuk dayanamaz babasının başarısız olmasına, işaret gönderir, sonra çığlıklar içerisinde karşılaşılır, koşar çocuk, atlar babasının boynuna. eee bu kadar eğlencenin bir karşılığı olmalıdır… baba cebinden çıkarır çikolatayı, öder borcunu. çocuğun en sevdiği oyundur bu. başlar şarkıyı söylemeye; “önce güneş, hava, su”… anne de katılırsa şarkıya tadından yenmez çikolata, “sonra bol gıda gelir. akşama babacığım, unutma ülker getir.”

bizim aileyi manyak eden reklam sloganı. ulan insan gelirken gofret al, ne bileyim bisküvüt al filan der, ülker al mı der? yüni ülker olsun da ne olursa olsun öyle mi? bak etiye ne diyor "bisküvü dennincakla" diyo ondan sona eti eti eti diye ekliyo.

dedim değil mi aile manyadı diye.annem lahmacun almadı o reklamdan sonra, ortaklar kebap salonu aldı mesela. babam da rakı yerine tekel aldı. şimdi hepimiz şişko ve ayyaşız, allah belanı versin ülker başka da bişi demiyom sana...ülker getir ne lan allahaşkına ya.

geçmişi 20 yıldan fazla olan reklam cıngılıdır.

nice aile babaları bu reklamı götlerinden anlayıp akşama gelirken eve ülker hissesi getirmiş. nice türk ailesi bu yanlış anlama yüzünden arso gibi, semih gibi zengin olmuştur. yaa. (bkz: sebepsiz zenginleşme)

(bkz: ülkersiz çay saati düşünülemez)

şimdi ben bunu melodisiyle söyleyince farkına vardım; ''unutma ülker getir'' dedikten hemen sonra ''eti eti eti'' demek geliyor insanın içinden. demek ki eti'nin bir bilmecem var çocuklar'lı reklamı bundan daha etkili olmuş.

yaşıtlarımın çocukluğuna dair hoş bir anıdır mutlaka ama bazıları icin hüzün verir çünkü bazıları o reklam filmi dönerken, benim ülker getircek babam yok diye ağlıyordur