ahçik  

erkan oğur ve ismail hakkı demircioğlunun konserlerinde sıklıkla seslendirdiği elazığ yöresine ait muhteşem türkü. sözleri şöyle:

ahçiği yolladım u-rum eline
eser bad-ı sabah zülfün teline
aman o ahçik
civan o ahçik
gel seni götürem islam eline
serimi sevdaya salan o ahçik
aman o ahçik
civan o ahçik

vardım kiliseye baktım haçına
gönlümü bağladım sırma saçına
aman o ahçik
civan o ahçik
gel seni götürem islam içine
serimi sevdaya salan o ahçik
aman o ahçik
civan o ahçik

vardım kilisiye haç suda döner
ahçiği gözledim yüreğim yanar
aman o ahçik
civan o ahçik
ben dinen dönersem el beni kınar
serini sevdaya salan o ahçik
aman o ahçik
civan o ahçik

ne yazık ki albümlerine almadıkları elazığ türküsü.

var mı onun gibi ruhundan okuyan, çalan...
http://www.youtube.com/...

ermenice'de kız anlamına gelen kelime.

kadın, kız
(bkz: malafa)

daha bugün erkan oğur harici birinden -kim olduğunu bilemiyorum- dinlediğim türkü.
ve anladım ki bu türküyü türkü yapan, ona ruh katan; erkan oğur'un o yanık sesi, ismail hakkı demircioğlu'nun nefesinin titreşimidir.
ve bu ikisi bir araya geldiği zaman var ya; bu türkü tadından yenmez.

aynı zamanda pek de alakasız olarak ve aslında hiç alakasız olmayarak; hakan günday eserlerinden birinde * kapalı çarşı dilinde yabancı kız demektir.

ahçik güzeller güzeli bir ermeni kızı. mustafa ise yakışıklı mı yakışıklı bir türk genci... iki genç aynı kentte aynı havayı soluyarak büyüyor, aynı pınardan su içiyor ve oyun oynarken acıktıklarında aynı somunu bölerek doyuruyorlar karınlarını... ve birbirlerine vuruluyorlar...

ama biri ermeni biri türk'tür... biri hristiyan diğeri müslümandır. yaşadıkları bölgede inanç ayrılığı çok önemsenmese de emperyalist güçlerin inançları ve hakları birbirine düşürmek için yaraları kaşıdığı günlendir. bu izdivaç mümkün müdür? aslında her iki aile sorun yoktur da cemaatler arası öfke yok mu?...

sevgi bu daha kutsal bir değer tanır mı? türkü'nün sözlerinden de anlaşılıyor ki iki sevgili birbirine kavuşmak uğruna ailelerin önlerine engel olarak koyduğu dini inançlarını bile sorgulayacak kadar karasevdalılar.

ama bu aşk öyle bir zamana denk gelmiştir ki... yıl 1915'tir.

24 nisan'da meşhur tehcir kararı alınmıştır. 16 ila 55 yaş arasındaki bütün ermeniler bağdat demiryolu hattından en az 25 kilometre uzağa, şimdiki suriye topraklarına göç ettirilecektir. zorunlu göç mayısın sonunda içişleri bakanlığı'na bağlı yerel jandarma ve mülki amirlerin kontrolünde başlatılır.

işte bizim mustafa ile ahçik’in türkülerle ölümsüzleşen aşk destanı da tam o günlerde yazılır…

ahçik'ini kaybeden mustafa alır eline sazını başlar ağıtına;

ahçiği yolladım u-rum eline
eser bad-ı sabah zülfün teline
aman o ahçik
civan o ahçik
gel seni götürem islam eline
serimi sevdaya salan o ahçik
aman o ahçik
civan o ahçik
....
....