agalloch  

amerika'dan çıkan ender doom/death metal gruplarından belki de en başarılısı.

(bkz. the mantle)

(bkz: ashes against the grain)

1995 çıkışlı, seattlelı grup(ilginç ama gerçek).basit melodilerle oldukça bunalım bir hava yaratan grup.

kadro:
don anderson - guitars, piano
jason william walton - bass
john haughm - vocals, guitars
chris greene - drums

diskografi:
1996 - from which of this oak (demo)
1999 - pale folklore
2001 - of stone, wind, and pillor
2002 - the mantle
2003 - tomorrow will never come
2004 - agalloch & nest - the wolves of timberline (split)
2004 - the grey
2006 - ashes against the grain

ashes against the grain, the mantle vepale folklore albümleri amerika'dan çıkacağına inanamayacağımız kadar hoş olan, doom/death metalsevenlerin kesinlikle gözden kaçırmaması gereken bir gruptur.

seattledan çıkabilecek en güzel şeydir agalloch.

(bkz: hallways of enchanted ebony)
(bkz: a desolation song)
(bkz: and the great cold death of the earth)
(bkz: a celebration for the death of man)
gibi şarkıları dinlenilesidir.

the mantle albümü en iyisidir.

her daim insanı mutsuzluğa, bunalıma itebilen, duş alırken dinlenildiğinde bir jilet arayıp insanın bileklerini kesesi bu zalim hayata son bir ıslak not bırakarak basıp gidesini getiren güzelim amerikan grubu.

(bkz: god bless america)

şarkılarında bazen kulağı tırmalayıcı tonda sesler kullanabilen grup.
(bkz: limbs)

of stone wind and pillor adlı şarkılarının muazzam bir atmosferi vardır. doom'un çakma arabesk tadından zerre haz etmesem de bu şarkıdaki karanlık insana "aferin lem" dedirtiyor.

last.fm'de tam parça halinde dinlenebilen the lodge isimli şarkılarıyla tanıdığım, the mantle ve tomorrow will never come albümleriyle sevdiğim, ashes against the grain albümüyle iyiden iyiye aşık olduğum muhteşem grup. sevilmelerine rağmen müzikten anlamadıkları belli olan çoğu doom metal grubunun aksine agalloch üyeleri müziğe, enstrümanlarına hakimdir, bunu rifflerinde, sololarında görebilirsiniz. çoğu grupta eğreti duran brutal vokali hakkıyla kullanırlar. falling snow, limbs, a celebration for the death of man gibi insanüstü şarkıları vardır bunların.

gerçek anlamda müzik ziyafeti yaşatan muhteşem bir grup. iskandinav ülkeleri grupları dışında melankoliyi bu kadar güzel işleyen bir amerikalı doom metal grubu bir daha da gelmez sanırım.

şu anda kapalı olan ttnet irc serverinin -açılması dileğiyle- #metal kanalının sahibi kişinin nickidir.güzel insandır.

dinlediğim tek amerikalı doom grup. dinlenilmesi gerek. sıkmayan ve sürekli ayakta tutan grup.
(bkz: işkenceyi ayıkken yapmak)

bir eşi, benzeri daha bulunmayan gruptur... buradan, bu vesile ile kendilerine seslenmek istiyorum:

- 3 sene oldu! yeni albüm nerde kaldı leayn!.....