yavru insan değil başka bir şeyin yavrusu olsa bu kadar lafı edilecek miydi acaba? dedirtecek resimin konusudur. böyle bir resim vardı bir ara, okuldaki duvara da asmışlardı.
şu insan ne kadar megoloman yahu. küresel ısınmayı da hayvanlar osurarak yaratıyor ayrıca
sonradan gelen edit: en kötü eserime ek olarak; yalan mı? bir biokütlenin, bir hayvanın besin zincirinin en üstünde bulunması o hayvanı başka bir şey yapmıyor maalesef.
organik bir yapı mısın? evet... fen bilgisi derslerinden hatırlanacak hayvan hücresini (bitki hücresi vardı bir de hatırlayın) taşıyor musun? evet...
yemek yiyip o2 tüketiyor musun? evet... sürüler halinde(şehir) dolaşıyor musun(ordu)evet...
başka sürülerle kavga ediyor musun(savaş)? evet...
şimdi tüm hayvanlar alemi tutup "homo sapiens siktir git bir çay koy" derse ben gidip çay koymam söyliyim.
bu yalnızca bir doğa kuralıdır, aslında sormak gereklidir ki, mesele bu akbabanın akbabalığından çok insan halinde iken akbaba kılığında dolanan ve bu çocuğun, bu şekilde bir drama sürüklenmesinin ardındaki leş yiyen hallerimizi, insanlığımıza nasıl sığdırdığımızdır. düşünmeliyiz, kendimizi yargılamak için milyonlarca neden var, bu hesabın altından nasıl kalkarız, orası gerçekten korkunçtur. vicdanımız akbaba olur ve bizi, lime lime yer...
bu fotoğrafın,ki fotoğraf 1994 yılında sudan'da çekilmiş,kevin carter tarafından,abimiz bu foto sayesinde pulitzer kazanmasına rağmen sudanlı çocuğa yarım edemediği için depresyona girerek 3 ay sonra intihar etmiştir,bizse ızdırabını çekmeden önce bence bir özeleştiri yapmalıyız,yani nedir,gerçekten hissediyor muyuz o acıyı,gerçekten üzülüyor muyuz,yarım saat sonra yine döneceğiz geyik muhabbetine,ve yani resmen,alenen riya içinde olacağız,hayır neden bunu yapıyoruz ki,vicdanımıza masturbasyon yapmak neden bizi bu kadar çekiyor,ha madem içine dert oldu bu,toplarsın arkadaşlarınla biraz para,gidersin sudan büyükelçiliğine,ve dersin ki ben 1994 yılında sudandaki kıtlık yüzünden ölmek üzere olan ve başında bir akbabanın o çocuğun ölümü beklerkenki fotoğrafını gördüm,içim sızladı,işte topladık biraz para aramızda,evet aradan 13 yıl geçmiş,o çocuk çoktan ölmüş olabilir,ama ben o kadar şeref fukarası bir insanım ki ve bunun sebebinin vahşi kapitalizm olduğunu bilemeyecek kadar da salağım,bak mesela nike ayakkabı giyiyorum,evde adidas da var,ama bu mal mülk kıl yün beni huzurlu etmiyor,vicdanım rahatlasın,dilediğim gibi gülüp coşayım diye bu parayı yine de size veriyorum dersin ve olay biter...dönersin yine yalan hayatına,sudandaki çocuğun ölümü seni ilgilendiriyordur,ama ülkendeki fikir kıtlığından habersizsindir,hayat yine de geçer...
bu akbabanın hiçbir suçu yoktur,tüm suç bu akbabayı o şekilde beklemeye iten insanlıktır.ne yazıktır ki afrika da açlıklara böm böm bakan büyük ülkeler(!) bu akbabaların yaratıcılarıdır.
(bkz: kevin carter)
gelmiş geçmiş en güzel fotoğraf enstantanesidir.sosyal bilinci uyandırma adına yapılan her faaliyette bu fotoğraf kullanılmıştır.fotoğrafı çeken kişi de kevin carter'dır
insanın içini parçalayan görüntülerden-olaylardan birisi, belki de en etkilisi. bu fotoğrafı ve haberi ilk okuduğumda boğazımın nasıl düğümlendiğini, gözlerimin ışık hızında sulandığını hatırlıyorum. aynı duygu geçen gün antalya'da akrabası olan 12 yaşındaki ufaklığı öldüren köpeğin haberinde de hissettim, kendimi ufak kurbanın yerine koydum, son anında ağlarken neler hissettiğini düşünmeye çalıştım. ben bu dünyanın götüne koyayım.
