mikelanj'ın en önemli eserlerinden biridir. papa tarafından görevlendirilen mikelanj, sistine şapeli'nin duvarına bu resmi yaparken hayli eğlenmiş olmalı.
arkadaşlarıyla yaptığı yazışmalar ve metinlerinden anlaşıldığı kadarıyla mikelanj dinibütün bir insan değildir. dinibütünlüğü geçtim, hümanist bir ateist olduğundan söz edilmektedir.
1982 yılında mikelanjın bu resmine dikkatlice bakan italyan bir beyin cerrahı tanrı'nın bulunduğu yerin resmen bir beyne benzediğini, iki parmaklı meleğin de omurilik soğanından aşağı inen iki siniri tariflediğini söylemiştir. ona göre, mikelanj burda "tanrı aklımızdır" demek istemektedir.
bu yazı üzerine, bir yıl sonra bir türk beyin cerrahı (ki adını hatırlayamadığım için kusuruma bakmasın da, hâlâ bu işle meşgulmüş kendisi) mikelanjın yazılarından kendisinin tanrı'yı aklımız ile özdeşleştirecek kadar ona yakın olmadığını, adem olak çizilen tasvirin elini hayali bri şeyleri havada çizercesine oynattığını, bunun "tanrı aklmızda yarattığımız bir tasvirden başkası değildir" mânâsına geldiğini aktaran bir makale yazmıştır.
ikinci teorinin doğru olduğunu düşünsenize...nasıl da kıkır kıkır gülmüştür mikelanj o tabloyu yaparken, papa onu arada kontrole geldiğinde...
ki kendisi papa'ya fırça fırlatacak kadar azıtmış(!) "yapmıyorum be" bile demiş, yalvar yakar getirilmiştir geriye.
vatikan'ın duvarlarını bilim süslemekte desen...ne güzel! kıs kıs gülünesi.
