|
|
- sabah elinde bond çantası ve takım elbisesiyle işine yetişen genç işadamlarını kıskanan bu hayvanlar aralarında konuşmuş ve "arkadaşlar sokak köpeği olduğumuzu hissettirmeyelim, işimiz varmış gibi yapalım" şeklinde anlaşmışlar.
halbuki patilerinden çıkan tıkır tıkır sesler eşliğinde etrafa kaçamak bakışlar atarak bir yere yetişmeleri gerekiyormuş gibi hızlı hızlı yürümeleri acı gerçeği değiştirmiyor: belli bir saatte buluşmaları gereken sevgilileri veya arkadaşları, yetişmeleri gereken toplantıları yok, hatta belli bir saatleri bile yok.
- insanlara ayak uydurmaya çalışan köpeklerdir. sahibi olarak gözüne kestirdiği kişiden böyle görmüş öğrenmiştir . bu köpeklerin birbirleri arasında diyalogları da çok kısa olur, baş şişirmezler havlamayla ulumayla
-hav hav (osman günaydın)
+vav vhav (oo kudrettin)
-haıvv (acelem var görüşürüz..)(dibap, 06.05.2004 22:01)
- minibar, bestekar sokak ve tunalı civarında herhangi bir yere aceleyle gitmeye çalışırken görebileceğiniz ankaralı bir grup..
(bkz. sokak köpekleri)
- şehir yaşamına bilerek ya da bilmeyerek bir şekilde uyum sağlamış bu hayvanları ışıklarda beklerken, hatta biz insanlar yolu çapraz katederken yeşili bekleyip düzgün bir şekilde sağa sola kıvrılmadan karşıya geçip yoluna devam ederken gözlemleyebiliriz.
acaba kurallar insan doğasına aykırı mı?
- + nedim abii nereye böyle aceleyle?
-koş muharrem koş karşı mahallede bizimkilere saldırmışlar takviye lazımmış
+ it iti ıssırmaz abi be aceleye gerek yok durulurlar birazdan
-ne diyorsun lan sen o bizim alemde geçmez bunu diyen köpek olamaz allahım sen sabır ver!! yıkıl!
+öyle deme abi be kahvenin önündeki insanlar diyordu birbirine duydum, hem mantıklı da ne acele ediyorsun hala?
-senin gibi köpeğin ben... ybsg
- "ay ocakta yemeğim vardı" yürüyüşüdür bu. atlardaki "tırıs"a tekabül eder. kedilerde de vardır aynısı.
boyun diktir bu yürüyüş sırasında, çoğunlukla kulaklar da diktir. öyle pıtı pıtı gider gözden kaybolurlar.
- her sabah benimle birlikte yürüyüş yapan, güneşin doğuşunu izleyen, bakımını üstlendiğim arkadaşları karakızım trafik kazasında öldükten sonra, evimin önünde nöbet tutan insan dostlarının, insana göre kendini ayarlama yürüyüşüdür bu.
o saatlerde onu bekleyen bir insan olabilir yakınlarda. en büyük hobileri kazasız belasız bir yerlere gidişimize destek olmak olduğundan, çok da keyiflidirler bu tıkırtılı yürüyüşleri esnasında. hele bir de onları farkeden, iki çift laf edip gülümseyen, bir lokma simit veren birine rastlamışlarsa.
mutlu olurlar ve mutlu ederler.
|
