acımadı ki  

bir çocukluk karşı koymasıdır. çocuklar, kendilerinden güçlü olsa da her şeye karşı çıkabilme özelliklerine sahiptirler. büyüdükçe güçlüye boyun eğme ve itaatin gerekliliği anlaşılır ve bu biçim kendini bağ eğmeye bırakır.

beni çok güldüren bir örneğini, "asterix romalılara karşı" macerasının filminde imparatorun yerinde gözü olan komutanı seslendiren ve bu dublaj marifetinin büyük bölümünü doğaçlama gerçekleştiren mehmet ali erbil vermiştir. filmin sonunda galyalılardan dayak yer ve muhtemelen orijinalinde olmayan bu sözlerle karşılık verir. evet, gülmüştüm buna ben.

bir de şuna bakılabilir: gidenin ardından nanik yapmak.

genelde küçük yaşlarda küçük kardeşe uygulanan sadizm dolu hareketlerde, kardeşin verdiği tepkidir. sizi daha da çıldırtır, küçük velet ne kadar eziyet çekse de keçi inadından vazgeçmez, ve sizi çıldırtmak için var gücüyle kafaya terliği yerken bağırır ve bir yandan da güler;

-acımıyo ki, acımıyo kiiiiiii..ahahahahahahah....
+ aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa....

küçük kardeş bu lafın arkasından;
-anne yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, kolumu morarttı diyerek acımıyo ki'yi görür.

kavga ederken karşınızdaki kişiyi sinir etmek söylenen söz.

aslında o küçük yavrunun bedeni öyle sızlar ki! heryeri acır ama ancak o bilir o acıyı, kendi içine atar ve son nefesiyle haykırır
- acımıyoooor kiiii
diye .. ama o sızlama ruhuna işlemiştir.. ve odanın karanlığına kapatınca kendini yaşlar usulca süzülür o masum yanaklarından

(bkz: en küçük çocuk olmak)
(bkz: ablanın sadist olması)
(bkz: şaka lan şaka)

seri eksi oy veren ibneye verilebilecek en güzel tepkilerden biridir. ne oldu yani ard arda eksiye basınca, götün göğe mi erdi diye sorasım da gelir ama acımadı ki diye tepki vermek daha güzeldir; en azından hem ağzımdan küfürlü birşey çıkmamış olur hem de seri eksi oy veren ibne biraz daha sinirlenir.

(bkz: @1120091)

pek güzel bir yiğit top ve korkut peker şarkısı... her iki abimiz de "ekşi" yazarıdırlar** parçayı bluesman'in myspace sayfası olan http://www.myspace.com/... adresinden dinleyebiliyoruz. bir de sözlerini yazayım tam olsun bari:

o malum akşamdan
belliydi gideceğin.
gülüşün buz gibiydi,
dokunuşun zoraki...

en kötüsünü sona saklamışsın;
bomboş bir “seni seviyorum”
başkasının kulaklarını çınlatan.

boşluğa sarılma vakti
gelmiş anlaşılan.
boşalan kalbe
şarap dolmaya başlamış anlaşılan.

ben ve sen artık sadece
danimarkalı bir milli futbolcu.
şimdi sade ben
ketçapsız mayonezsiz...

sokaklar benim artık.
keyfim tek kişilik.
kolesterolle aşkıma karışan yok,
en azından şimdilik

çektim kapıyı
çıktım sokağa,
o kutsal mekana.
tek bir cümle döküldü dudaklarımdan:
“hoca benim kokoreçe domates koyma!”

sen ve ben artık sadece
geçersiz bir tanım.
şimdi yalnız ben
turşusuz, domatessiz.

silik bir duygunun etkisi büyük de olabilen depresif sözdür.

--ayrılalım diyorum nazan.
--ama seni seviyorum ben.?
--ben seni sevmiyorum nazan...gittim ben.
--acımadı ki.acımadı ki ((ağlamıyorum gözüme bişey kaçtı))

nedense güçlü görünme isteği olan insan oğlunun çocukluktan itibaren geliştirdiği savunma mekanizmasının ürünüdür. acımaz, üzülmez, ezilmez, öylesi bir gurur hali içinde...
ama üstüne üstlük bir de cesursa yahut salaksa;
(bkz: vuramaz ki)

şaştım, senin hançerin bu kadar mıydı
varmadı yüreğime

için suçlu bir deniz gibi
dokunma yüreğime

tabansızım, aklım başımda, ellerim
uyanık bir atmaca gülüşünde

turgut uyar