düş sokağı sakinleri'nin
üç albümünden ağır melankolik şarkı.
toprağı kokladım, yüzünü gördüm
alışkanlıklarım yağmur sesi
gitmek kolay değil dedim kendime
düşündüm
hatırladıklarım beni geri çevirdi
yaşamak zor gelir bazen bilirsin
susmak bir gidişi kabullenmek
görmek kolay dedim kendime
sustum
yanlışlıklarım beni büyüttü
geride bıraktığım acılar parkı
yalnızlıklarıma sahne oldu
oynamak kolay değil dedim kendime
yoruldum
arkadaşlarım beni bende vurdu
uzandı ellerim çocukluğumun koynuna
aradım kendimi kiraz ağaçlarının altında
unutmak kolay değil dedim kendime
ağladım
avucumda otuzdört yaşım
dudağımda şarkım
oturup söyledim sabaha kadar
oturup ağladım sabaha kadar
