obur olan birinin düzenli olarak saat başı saatin ötmesiyle birlikte söylediği sözcük
(bkz.
delilah)
(okang, 22.09.2004 11:51)
sabah uyanır uyanmaz
- acıktım ben
2 dk sonra
- acıktım bak ben
2 dk sonra
- acıktım çok fena
diyerek bezdirdiğiniz cümle
*bir gün ben de "acıktım"dan önce günaydın dicem*
şu günlerin alternatif cümlesidir bünyemde... eskiden iki dilim pizza yiyen bendeniz kendisinden geçmiş her şeyi löpürdetme uğraşına girişmiştir... ama bir türlü karar veremediği için hep aşağıdaki diyalog yaşanır.
-acıktım ben
+yemek ye...
-yiyeyim diyorum karar veremiyorum sonra, mantı mı yapsam, cordon bleu mu, yoksam yoksam fransız maması mı yapsam, pizza mı söylesem, cheeseburger mi hm?!
+bilmem ye bir şey...
_şeker yiyeyim ben en iyisi...
(evet sonuçta olipse talim etmektedir bünye nedense...)
okuldan eve gelince parola misali bıkmadan usanmadan tekrarlanan,herhangi bir yemek kokusu alınmadığı takdirde sinir stres topu haline gelebileceğinizi ifade eden söz.
ankara da özellikle sandviçleri mükemmel olan, çikolatalı-muzlu tost bile yapan, atakulenin tam karşısında ki yeri ile her önünden geçişimde karnımı guruldatan lezzetli mekan.