|
|
- anneyi babayı özlemek gibi değildir genelde.. evde bir arkadaşın var ama kanla bağlısın. öyle birşey. anne babadan saklanan herşeyin suç ortaklığı bölüşülür bu insanla. gidince bölüşülecek olanların tadını da götürür yanında. bir lezzeti vardır bu özlemin, hafif şeker tadında bile olabilir şiddetli kavgaların ardından gelen gülme krizleri düşünülünce.
acımaz, sızlar..
acı geçebilen birşeydir, sızı durur... *(ay cadisi, 22.08.2007 21:23 ~ 23.08.2007 01:10)
- evinize misafir olarak gelmeye başladığında "hadi ya acık kavga edelim nooluur" diyen kardeşi kendi kendine şaşırtan,anneyi kızdıran,ablanınsa gözlerini dolduran duygu.
- ablayla arada 350km olması sonucu ortaya çıkan duygusal.. psikolo.. böüğğ
- daha da acısı bir abla olarak "kardeşleri özlemek " tir. tecrübeyle sabittir.
(sebseb, 22.08.2007 22:52 ~ 23:02)
- ablası olmayanların hatta alternatifi bile olmayanların yaşayamayacağı ama keşke ablam olsa da yaşam dediği durum.
- (bkz: ablalar)
- sizinle (bkz: @1836912) kıvamında habire didişen kardeşin üniversiteye ilk gittiğiniz aylarda telefonda konuşurken "burdan ne istersin canım" sorunuza buruk ve ağlamaklı bi sesle "ablacım sen gel noluuur hiçbişi istemiyorum" demesi bunu hissettirir size.telefonu kapattığınızda bilirsiniz ki onun yanında özlemini çekmediği anne ve baba olacak,kardeşi teskin edeceklerdir.sizse kardeşi özlemek eylemini tek başınıza gerçekleştireceksiniz,bunu da aileyi özlemekle pekiştireceksinizdir.bazen bu özlemleri görmek insanı yalnızlığın anlaşıldığı anlara düşürür tabii.
(liselle, 22.08.2007 23:17 ~ 23:18)
|