biri kısa vadede bir uzun vadede sahneden ayrılacak* iki zalim ülke.
tüm mesele, temellerini onların attığı dünya için, onlar yıkıldıktan sonra (ve şimdi) alternatif olabilmek.
israil resmi olarak açıklamasa da nükleer silahlara sahip iki ülke. sadece bu silahların varlığı sayesinde bile dünya güç politikasında daha çok uzun süre rol oynayacaklardır. öyle sahneden ayrılmaları falan çok kolay olmayacaktır.
bir fidanın güller açan iki dalı tabiri, bu iki ülke için en uygun tabir olur sanırım. yıllar boyu devletler içine giren, orada statüsünü yükselten, mutualist yaşamı seven yahudi toplumu kendi ülkesini kurmakla ne yazıktır ki yetinemedi. yahudi lobisi, amerikayı etkisi altına almakla kalmayıp al gülüm ver gülüm şeklinde 2 ülke arasındaki ilişkileri de sıcak tutmaktadır. gene de bu iki ülke gücünü ya gazzedeki zavallılarda, yada ıraktaki millet bilinci gelişmemiş insanlar üzerinde kullanarak kendini diri tutmaya çalışmaktadır ki , kanımca bu pek zayıf bir uğraştır. bu iki sevimli devleti gerçek bir savaşta umarım görmeyiz diyorum, çinlilerin beline kuvvet diyerekten lafımı bitiriyorum.
not: bele kuvvet dediysek, sağlıklı yaşam için, 1 çocuk yeter size.
