bir adı da severed garden olan ve oliver stone'ın the doors filminin son sahnesinde jim morrison'ın mezarını gösterdiği bölümde acıklı acıklı çalan şarkının şiiri.
wow, i'm sick of doubt
live in the light of certain
south
cruel bindings.
the servants have the power
dog-men and their mean women
pulling poor blankets over
our sailors
i'm sick of dour faces
staring at me from the tv
tower, i want roses in
my garden bower; dig?
royal babies, rubies
must now replace aborted
strangers in the mud
these mutants, blood-meal
for the plant that's plowed.
they are waiting to take us into
the severed garden
do you know how pale and wanton thrillful
comes death on a strange hour
unannounced, unplanned for
like a scaring over-friendly guest you've
brought to bed
death makes angels of us all
and gives us wings
where we had shoulders
smooth as raven's
claws
no more money, no more fancy dress
this other kingdom seems by far the best
until it's other jaw reveals incest
and loose obedience to a vegetable law.
i will not go
prefer a feast of friends
to the giant family.
the doors'un an american prayer albümünden sigara yaktırıcı ve tenha bir yolda gece vakti yürütücü şarkıdır. insan yürümese de şarkıyı dinlerken yürümüş kadar olur fakat sigarayı yakmadan yakmış kadar olamaz maalesef*.
yaşadığınız yıllara lanet ettirecek bir şiir.
"ne için yaşıyorum?" yada kimin için?", "hayatımdan ne kadar memnunum?" gibi soruları ve daha nicesini ard arda sorduran, sorgulatan lizardking eseri.
insanı sevdiklerinin yanına, geçmişe taşır, anılarını depreştirip hatıraları tekrar yaşatır.
ektisini göstermesi için mevsimlerden kış yada havanın kasvetli olması gerekmez, sıcakta bile yağmur bulutlarını zihninize toplar ve maziden gelen serin bir rüzgarın dışarıdaki sıcağa aldırmadan ruhunuzu ürperttiğini fark edersiniz. içinizi karartır fakat garip bir biçimde bu karanlıkta yaşamaktan şikayetçi de olunmaz.
süresi 2:10'dur, ama insandan götürdükleri daha fazladır.
