aşure  

nuh peygamberin selden canlıları selden kurtarmak için bindirdiği gemideki son yemek.buğday,fasulye,nohut gibi envai çeşit yiyecek karıştırılırak yapılır.lezzetlidir.

genelde muharrem ayıında, buğday,nohut gibi taneleri şekerle kaynatarak yapılan bir tatlı türü

içinde ne kadar yararlı bitki vs. varsa bulunan tatlı türü, annem süper yapar..

bazı insanların nuh'un gemisinde kurban kesilmiş olabileceğini düşünerek içine et de koyup üzerine şeker ilave ederek yiyenlerin aşure sevgisine tecavüz ettikleri güzel buluş.

içinde çeşit çeşit meyveler bulunan tatlıdır. aşureler yapılır aşure gününde, komşulara dağıtılır.kulaktan dolma bir inanç vardır aşure günü ile ilgili (ne kadarı doğru ne kadarı yanlış araştırlıması gerekir) evinde bekar kızı olanlar aşure yaparlar kızlarının kısmeti açılsın, eve bereket gelsin diye.

tadına doyum olmayan ve son derece besleyici yemek, aşure zamanı bizzat giderim memleket annemin aşuresini yemeye, kaşık kaşık, tabak tabak gider, hatta bir keresinde tek başıma tenceredeki aşureyi bitirmiştim de bütün ev bana kızmıştı

küçüktük ufacıktık,büyüdük üniversite okumaya kalktık kilometrelerce uzaktan istanbula geldik.bir ev arkadaşı bulduk,bir öğrenci evi tuttuk.efendime somurdanayım,bir aşure ayı daha geldi çattı burnumuza kondu.biz sefil öğrenciler üst komşumuzun yaptığı aşure kokusunu iki sokak öteden duyarak evimize geldik,ve bekleyiş başladı.pek sevgili muhterem komşumuz bütün apartmana aşure kaselerini dağıtır,hayır dualarını alırken,hatta ve hatta aşure dağıtma işini karşı apartmanın komşularında bitirirken,biz iki sefil pencere önünde yalanıyorduk.umudumuzu yitirmedik,ertesi gün de bekledik.gelen giden yoktu.biz de kalktık sütişin bayat aşuresinden yedik.gece mide gurultuları ve ayıptır söylemesi çırçırla yerimden fırladım,başa çıkamayacağımı anlayınca da hastaneye koşarak,serum ve iğne yedim.o gün bugündür aşure aylarına ve aşureye bir küfürmüş gibi bakarım
(bkz: hatıra defteri olarak sözlük)

hz. nuh hikayesinin yanı sıra bir inanışa göre hz. adem ile hz. havva'nın tanışma günü anısına, bir inanışa göre de dünyaya gönderildikten sonra bağışlanmaları anısına pişirilen tatlı. ne anısına olursa olsun sebep olandan allah razı olun diyoruz afiyetle yiyoruz.

alevi toplumunda da ayrı bir yeri olan aş. muharrem ayının 12. günü pişirilir, 12 imam orucunun sonuncusu da bu aşla açılır.
bir de; istanbul'da bir türlü yapılamayan, becerilemeyen tatlımsı. ısrarla söylüyorum: a-şu-re so-ğuk yen-mez!

keşke ailemle birlikte yaşasam; konu komşuyla daha sıkı ilişkiler kursam, dedirten bol malzemeli tatlı.( üstüne nar konulmamış ve gülsuyu katılmamış olanı tercih edilir.)

(bkz: noah's puding)

yapılması en zor yemektir. çünkü herkes annesinin aşuresini kıstas aldığından kimse kimsenin yaptığı aşureyi beğenmez.

komşularımızın sırf annemden iade-i aşuresini alabilmek için çeşitli bakliyat ve gıda maddelerini karıştırıp verdiği sulu karışım. insan içine şeker koymayı unutmaz en azından be bacım.

çocukken bağımlısı olduğum yemekti. annem tencereyi saklardı o derece.
(bkz: revani)

sıcak sıcak yenmesine doyum olmayan tatlı... içine bolca kuru meyve koyarsanız, üzerine kavrulmuş fındık, fıstık ve cevizi boca ederseniz, nar taneleriyle süsleyip birazcık da gülsuyu serperseniz yemelere doyum olmaz, her lokmada "olmaz böyle şey mmmmhhh" nidalarıyla koca tencereyi bünyeye indirirsiniz. pişerken içine minik doğranmış portakal kabukları da ilave ederseniz elleriniz titrer, gözünüz döner yerken... kendimden biliyorum.

her müslümanın yemesi gerekiyormuş imajı verilen,bakliyatla şekerin abuk ötesi karışımıyla* tiksindiğim tatlıdır.ihtiyaçtan ve elde olanı değerlendirme dürtüsünden keşfolunduğu her halinden bellidir.
(bkz: aşure sevmeyen müslümanlar birleşin)
(bkz: gemide biftek vardı da nuh mu yapmadı)
edit:bu kadar laf söyledikten sonra akdeniz üni. merkezi yemekhanesinde 'hadi bi deneyelim' ayağına yiyip beğendiğim tatlıdır.ama fasülye,nohutu az ve meyveli olacak...

çocukken annem komşulara bol kepçe dağıtırken bize kalmayacak diye düşünerek annemle kavga ettiğim tatlı. o da her seferinde iki tencere yepmak zorunda kalırdı..

tatlı sınıfında seyreden "bakliyatgiller" katalogu.

içindekilerden sadece fındıklarını ayırıp yediğim, diğer içindeki malzemelerden nefret ettiğim tatlı.

bir rivayete göre; hz. nuh'un gemisinde fırtınanın bittiği gün yiyecek hiç bir şey bulamayan gemi halkı, gemide buldukları herşeyi büyük bir kazana doldurup pişirmeleriyle oluşmuş, kimine göre enfes, ama bana göre çok tatlı olduğundan ve içinde bulunan bilimum malzemeden dolayı hiç sevmediğim tatlı. he şimdi diyeceksiniz ki tatlı tabi tatlı olacak. ama napayım tatlı yiyemiyorum.

yemeye doyamadığım mükemmel tatlı. **

turistlere nuhun pudingi diye tanıtılan mükemmel tatlı. bazı yörelerde tuzlu yapıldığını görünce dumura uğramıştım.

kuru fasulye içeren tek tatlı olsa gerek.

aşure, paylaşımcı ve demokratik yaşama kültürümüzü, farklılıklarımızın bizi birarada tuttuğunu, kısacası bizi yine bizlere en iyi anlatan yemektir. başkaca hiçbir yemek, böylesine birbirinden uzak malzemelerle yapılamaz. ayrıca çok besleyici olmasına rağmen kalorisi düşüktür, içeriği itibariyle çok sağlıklıdır, belki de bunların hepsinden önemli olmak üzere, aşure "tatlı"dır, tadımızı kaçıran onca kişiye, olaya, duruma rağmen, aşure, ağzımızı tatlandırmaya, birlikteliğimizin en önemli varlık sebebimiz olduğunu anlatmaya devam edecektir.

alevilerin 3 aylar döneminde pişirdikleri ve etraflarındaki ihtiyacı olan insanlara dağıttıklarıı aş

bu dünyaya ait olmadığını düşündüğüm dehşetengiz tatlı...