bazı insanların başka ülkelerin bayraklarını giymeleri ne kadar aşağılık kompleksinin ürünü ise, başka bazı insanların kendi bayraklarını giyip bununla bir şey olduğuna inanması da o ölçüde aşağılık kompleksidir.
aşağılık kompleksi, takım tutar gibi fikir savunan?(tutan) insanlarda da bariz biçimde tesbit edilebilecek bir şeydir. mesela kadıköy'de nefretle "türkiye israil ilişkileri iptal edilsin" diye anıran insanların içinden akan nefreti görebilirsiniz. sanılır ki bu adam ilerde çoluğa çocuğa karışsa şöyle muhabbetler dönecektir;
+ hayatım, yeni bir çocuk istiyorum
- yeni bir çocuk istemi şu an yersiz bulundu ve ileriki bir tarihe ertelendi, emperyalizmin hakim olduğu bir dünyaya çocuk getirme istemi de yasaklandı ! tartışma bitmiştir !
+ mithat nasılsın, ne zamandan beri kahveye uğramıyorsun ?
- sigara sağlığa zararlıdır ve yasaklanmalı! kahvehaneler ve kapalı yerlerde sigara içilmemeli! amerikan emperyalizminin insan sağlığını hiçe sayarak kar amacı güderek ürettiği sigaralar ve bunların kullanıldığı kahve ortamları yasaklanmalı ! tartışma bitmiştir !
fikirden bağımsız bir hadisedir bu. herhangi bir fikri savunan her insanda görülebilir.
misal, "doğa ve çevre ne güsel, insanlar yeşil alanlarda yaşasın, sokaklarımız çiçekli ve bahçeli olsun" başlıklı bir panelde, anıra anıra
çevre bilincini aşılamaya çalışan kadınlar tesbit edilebilir. hayvanları koruma derneğinin "hayvanlar ne güsel" başlıklı panelinde "yaşasın hayvan, kahrolsun insan" der gibi insanları süzen ve "bu koyunun günahı neeeaaa !" der gibi fikrini aşılamaya çalışan insanlar görülebilir.
ülkeni sevmiyorsan öl git, geber ve bir an önce toprak ol! gibi çıkışlar yapan insanların derdi ülkeden öte kendidir. aynen köpeklere kötü muamele yapıldığı için kendini parçalayan hayvan koruyucularının yaptığı gibi bu kişi de enerjisini bu şekilde boşaltmaktadır. maçlarda "die for you, kill for you" pankartları asan insanların önce işin eğlencesinde sonrasında ise işi ciddiye alır tavırlar göstermesi de benzer bir durumdur.
özünde, kendi bireysel yaşamının boktanlığını aşmak için bir sembol bulup o sembolu mevzu bahis yaşamının boktanlığını örtmeye çalışması ve yapay nesneyi yani her neyi savunuyorsa onla daha çok haşır neşir olarak "ben bu hayattan gol yemedim, aslında gol atıyorum" tarzı bir savunmayla yaşamının acılarına pansuman yapmasıdır.
illa ki kötü veyahut iyi denemez, ama çok iyi ya da çok kötü sonuçları olabilir. her insanda az çok vardır. kötü niyetli kişilerin elinde canavara dönüşebilir...
(bkz:
adolf hitler)