aşık olunan kişinin başkasına aşık olması  

seven insanın hayatta karşılaşabilceği en zor durumlardan biridir. altına bir ton bkz. verilebilcek benzer olaylar var gibi görünse de esasında çok farklı olan durumdur.

sevdiğiniz kişinin sevgilisi yoktur hani olsa bile bile lades diyip boynunuzu öne eğip kabullenirsiniz. lakin umut dolusunuzdur. sadece ona kişiye ulaşma, yakınlaşma konularında sıkıntılarınız vardır ama aşkın en güzel tarafıdır artık bu. tek derdiniz olan ona açılamama sorununu aştığınızda aşkınızın karşılık bulabileceği umudu vardır. düşündükçe müthiş heyecan verir sizi hayata bağlar günleriniz öyle geçer.

ancak siz bu durumdayken onun başkasına aşık olduğunu anlamanız çok yıkıcı olur. artık sizi hayata bağlayan heyecan biter. umudu olmayan kişi olmanın ne kadar boktan birşey olduğunu anlarsınız ve geriye acı kalır. şimdi ya onun da aşkından karşılık bulamamasını umarak hala peşinden koşacaksınızdır ki gayet onur kırıcı, yaralayıcıdır. ya da derin bir of çekip artık onu unutmaya çalışmaya başlayacaksınızdır. unutmaya, bastırmaya çalışmak da çok zordur ilacı zamandır...zaman geçmez ama kolay kolay o yüzden bol alkollü, sigaralı, efkarlı günler bekler insanı...

karşılık görmeden aşık olduğunuz kişininde karşılık göremediği birinin varolmasıdır..

siz ona deli gibi aşıksınızdır.onunla olabilmek için her şeyi yapabilir gibi hissedersiniz, onun da sizle ilgilendiğini sanırsınız.birbirinize açılma ortamı oluşur.konuşulur fakat eksik olan bir şey vardır.etrafta değil bu eksikliği içinizde hissedersiniz.ne olduğunu ilk başta anlamazsınız.

o ortamda biraz vurdum duymaz, yarınını düşünmeyen biriymiş izlenimi verir size.bir yandanda ukalaca "denemeye değer der".

fakat sizin denemelerle işiniz yoktur.deneme olacaksa hiç olmasındır.üzülerekde olsa kendinizi uzak tutarsınız ondan.

aylar sonra bir arkadaş ortamında onunda arkadaşı olan biriyle sohbet ederken şu cümleler sarfedilir size,

"bizim x' i çok seviyor "o" , bir ara çıktılar fakat kız terketti onu.hala çok seviyor."senden başka kimseyi sevemem" demiş x'e " der.

o anda anlarsınız herşeyi, aşık olduğunuz insan bir başkasına aşıktır.

klasik trajedideki aşklardandır. x y'ye aşıktır; y,z'ye; z a'ya, a ile b d'ye, c b'ye sonra hepsi x'e...

mantık bilimi der ki;

x, y ile bağıldır. y, z ile o halde dolaylı da olsa x, z ile de bağlıdır.

yani x ve z nin erkek olduğu varsayımından yola çıkarsak x ve z gay'dir.
yani x ve z'nin kız olduğu varsayımından yola çıkarsak x ve z lezbiyen'dir.

bır kız sevdik, o gitti başkasını sevdi. dolaylı yoldan gay olduk.

edit:mantık biliminin içine etmiş mantıksız insan.

"elma şekerinizi, pamuk helvanızı başkasıyla paylaşıyormuşsunuz da haberiniz yokmuş"
gibisinden bir durumdur, kahredici bir durumdur.

(bkz: üçüncü şahsın şiiri)

(bkz: ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim)

bazen,ne yaparsan yap olmuyor bazen...

“ben bir aşk yaşadım. sahiciydi kalbim; ölümüne güzel bir hayat kullandım. üçüncü kişiyi, yani senin aşık olduğun o insanı, sana olan bağımlılığımla kutsadım. o’nun da belki bir üçüncü kişisi vardı; üçüncü kişilere düşkün. toplam milyarlarca ilişki, milyarlarca ihanet ve tutku. bir tanesini kendime ayırdım; seninle o’nu gitmeniz için ansızın serbest bıraktım…” *

erkek: e
kız: k

e: züleygül, ne zamandır seninle konuşmak istediğim bir şey var.
k: söyle bakalım derdin ne süleycan?*
e: züleygül seni gördüğüm ilk günden beri sana karşı bir şeyler hissediyorum.
k: nasıl şeyler yani?
(erkek içinden der: anlamamazlık ayaklarını bırak bitanem ya)
e: senden hoşlanıyorum ben züleygül, arkadaşlığımızın artık bir üst seviyeye geçmesini istiyorum, seninle bir hayat geçirmek istiyorum.
k: süleycan lütfen bunu duymamış olayım, ben arkadaşlığımızın da bitmesini istemiyorum, lütfen bu konuşma yapılmamış olsun.
e: ya neden ama beğenilmeyecek bir tip falan mıyım neden böyle diyorsun?
k: süleycan ben numanhana aşığım yalnız.
e: nasıl ya olamaz. allahım neydi günahım, günahım neydi allahım.
k: süleycan ben arkadaşının aşkıyım, bence o şarkıyı dinle*, arkadaş tavsiyesi sana.
e:...(içinden: orospusunuz lan hepiniz!)

hele bir de yakın arkadaşınsa ki bence öylesi makbuldur , çünkü daha iyi tanıdığından en azından olurunu olmazını bilirsin
çok kötü olur
bir de o da yakın bir arkadaşına aşık olmuşsa , bunu anlatmak için de seni seçerse bittiğin andır.
hayata küsersin , ardarda sigaralar , efkarlı müzik dinlemeler....
o yüzden birine aşık olduysanız elinizi çabuk tutun emi a dostlar
yoksa başka birine aşık olursa
tuzluk gibi kalırsınız ortada....

(bkz: böyle aşkın ıstırabını sikeyim)

o kişiden olabildiğince uzak durmayı gerektirir. gönül ki laf dinlemez, sevdicek ki sizi görmez. bir ne yapsan ne etsen olmaz durumu daha. ne kadar "ben burdayım" demeye çalışsanız da, o da sadece kalbini dinleyip kendi sevdiceğinin derdine düşecektir. aşk en nihayetinde bencildir.

“dinlediğim her şarkıda o aklıma geliyor. onun dinlediği her şarkıda ise; aşık olduğu kişi aklına geliyor. buna benzer bir sürü şey. bu sebeple ne şarkı dinlemek istiyorum, ne baktığım her yerde onu anımsamak, ne de her düşündüğüm şeyde ondan bir pay çıkarmak… hissiz yaşamaya alışıyorum diyebiliyorum ama bu yazıyı yazarken dahi onu düşünmek zorunda kalıyorsam, benden ne bekleyebilirsiniz? ya da daima istediğim şeyleri yapmakta bu kadar ironik bir yola başvurmam gerekiyorsa yapabileceğim en iyi şey unutmak fiilinin anlamını değiştirmek olabilir mi?”


farkındalık güzel şey.

(bkz: aşk üç kişiliktir)

(bkz: talih/!hüzünden bozma mutluluk)

ilk kez öğrendiğinde ne kadar dağılıyorsa insan, ikincisinde o kadar olgunlukla karşılıyor. "aşık olması bir şey değil, keşke mutlu da olsaydı. " diyebiliyor.

''ben bir aşk yaşadım. sahiciydi kalbim; ölümüne güzel bir hayat kullandım. üçüncü kişiyi, yani senin aşık olduğun o insanı sana olan bağımlılığımla kutsadım. onun da belki bir üçüncü kişisi vardı; üçüncü kişilere düşkün... toplam milyarlarca ilişki, milyarlarca ihanet ve tutku; bir tanesini kendime ayırdım; seninle onu gitmeniz için ansızın serbest bıraktım.''*

--- spoiler ---

bunu da unutacaksınız.

--- spoiler ---

aşkın en acı durumlarından bir tanesidir. siz karşınızdaki insana o kadar bağlanır ve onu o kadar seversiniz ki bu durumda hiç bir karşılık alamaz, ruhen çöküntüye uğrarsınız.

oscarlık bir oyunculuk sergilemeye iter adamı bu durum. duygularına gem vurmayı öğretir... kendi derdini unutturur bir anlamda, onun da aşk acısı çektiği düşüncesi... hem boş ver be ya ne de olsa "acımadı ki..."

ben o aşık olunan kişiyi de, o başkasını da, o başkasının sevdiği bir diğer başkasını da...
benim olmayan güzelin tahtını da, bahtını da...
hissiyatı.

(bkz: bilmem anlatabiliyor muyum)?

aptalca, olabilecek en adi şekilde -çünkü, sıradan, yeni değil, yüzyıllardır her trajedinin en basit konusu- insanın kendini yok etmeye programlaması..yavaş yavaş her parçanızın kendinizden uzaklaşması, insan bencilliğinin doruk noktası belki de. zaten son derece bencilce içinde bulunduğunuz, sıkıntı verici hastalıklı durumun daha da içinden çıkılmaz, çözümsüz bir hal alması.anlatılmaz başkasına, anlatılamaz, beraberinde gelen duygular aşağılık şeyler çünkü.olabilecek en zayıf, korkak, bazen hayal kırıklığına uğramış -bazen, çünkü çoğu zaman hayal bile kurmaya layık görmemişsinizdir kendinizi- halinizle başkasından yardım istemezsiniz çünkü.yardım ne demek ki?ruhu değiştirmek mümkün değilse kaçmak mümkün değil.ama eğer farklı roller de varsa insanın oynayabileceği, birinin içinden çıkıp başkası olduğuna inanabileceği belki bu kurtarır seni, başka bir sahne kurma şansın olur.yoksa yok.

üzerine, bir bardak soğuk su içilmesi gereken durumdur..

çok da kötü bir şey değildir. sonuçta aşık olanın dilinden aşık olan anlar. bu açıdan bakarsanız sizi anlayan biri olacaktır karşınızda. fena mı?