aşık memo  

bir kıza gönlünü kaptırmış mehmet adındaki şahsiyet..

"her nerede görürsem yuvarlacık bir kase
sikim onu gösterir o nereye yönelse"
beyiti aklıma mıh gibi çakılmış olan yüce ozan. eserlerinde hece ölçüsü kullanır. bir şiiri (zannedersem yanlışlıkla) bir satırı hariç aruz veznini tutturmaktadır. köşesinde okuyucu şiirlerine yer vererek artık üretkenliğini yitirdiğini anlamamıza sebep vermiş, iki ay sonra da yok olmuştur.

bir eseri için:

gezerim dünyayı, yollar hep yokuş
tuttum fiki birkez tutuş o tutuş
o gün bugün tokatlarım ben çavuş
fik fik artık haram aşık memo’ ya

gönül ister seni şurda fikeyim
damından kötünden ayar edeyim
kâh eline kâh ağzuna vereyim
lakin ben osbirciyim, sokamam sana

kurban olam beyaz memelerine
domal hele yakınlaşam kötüne
bakarak gün görmemiş yerlerine
bir otuzbir patlatam senden yana

dilber domalmışta karşımda durur
gözlerim damını kötünü görür
korlaşan barrağım sanırsın erir
otuzbir çekeyim ben yana yana

memo derki kızlar gelmen üstüme
değdirmeyin bana el, bacak, meme
sözüm geçmeyecek yoksa fikime
attıracağım siz bakarken bana

barrak barrak dedikleri ne ola ?
biraz kıl tüy, bir kafa, birde sopa
al tahtayı biraz yont fik olur sana
sonra nerden istersen sok fiki gitsin

bilin ki barrakta değil keramet
el çabukluğundadır marifet
hızlı sokup çıkaran o elde hikmet
sok herhangi bişeyin sapını gitsin

memo derki gamlanma fiksiz kalınca
bul bişey pürüzsüz, uzun, kalınca
önce şöyle derin soluk alınca
sokuver damcığa sal soluk gitsin

memo kaldı barrağıyla başbaşa
hasta olmuş oturdu derhal taşa
o taşları vurayım şu mor başa
salla başı ormana attırda gitsin !


sadece erkek mastürbasyonu değil kadın mastürbasyonu ile ilgili eserler de vermiştir yukarıdaki şiirinden da anlaşılacağı üzre.

noktayı yaratıcı bir kıtasıyla yapmak istiyorum:

sen istersen inek fik
ister isen koala
istersen git ormanda
orangutan kovala

lombak temmuz 2006 sayısındaki koşma türündeki şiiri ile bendenizi şehiriçi otobüste kahkaha krizine sokmuş, insanların "deli mi bu?" bakışlarına hedef olmamı sağlamış, memo tembelçizer kişisinin belki de en yaran, en kopartan eseridir. sözkonusu eser, noktası virgülüne şu şekildedir:

zik dediğin kıllı uzuv, tokmak gibi olmalı,
kızlar kıllı tokmak için saçın başın yolmalı.

daşşakları sallanmalı sanki bir çift top gibi,
attırdı mı patlamalı, barut dolu top gibi.

cilalanmış mermer gibi parlamalı gövdesi,
tokatlanmaktan olmalı kapkalın bir ensesi.

evde hiç bulunmamalı ne soba ne şömine,
kışın ısınmalı kişi sarılarak zikine.

kafasını vurdun muydu ses gelmeli duvardan,
ezip geçmeli herşeyi, sanırsın ki şahmerdan.

hiçbir ferman geçmemeli baş kaldırmış tarrağa,
attırmak için herkese pusu kurmalı dağa.

dağlarla boy ölçüşmeli ovadan kalktığında,
dünya küçük gözükmeli tepeden baktığında.

toplum içine girince heybetle dikilmeli,
önünde herkes ürperip saygıyla eğilmeli.

lakin zikin heybetine kişi hiç kanmamalı,
ne güzel zikim var deyip damcığa banmamalı.

otuzbirci kendi yapar kendi yer aşını,
dama sokmaz, kendi okşar tarrağının başını.

memo der ki kudret senin tarrağının özünde,
otuzbir çek, hiç büyütme damı dötü gözünde...

(bkz: copy paste değil alın teri)

türklerin kayıp balık nemodan esinlenerek çektikleri pornografik bi film.

osbir ile yaşamaya kendini adamış bir cengaver.

dibi kıllı ucu mor damarlı boru
işte kızlar size en çetin soru,
bunu bilen gelsin tutsun ucunu
salacam kobrayı alem üstüne...

şiirinin de sahibidir

kontrolsüz osbir, osbir değildir- aşık memo

zamanında zamanının ötesinde hikayelerle hem bizi gülmekten yerlere yatırmış hem de şairaneliği ile takdirimizi toplamış mükemmel karakterdir, efsanedir.

(bkz: mast-der)

hakkında baya bir dava açılmıştır. bu yüzden mi bilmem ama baya bir ara vermiştir yazmaya. ama şu anda lombak ta yazmaya devam ediyor.

mast-der kurucusu
ululardan bir ulu
osbir olsun kölesi kulu
salacam kobrayı alem üstüne

en şahane eserlerinden biri de şudur:

gün ışığı kötten sekip göze duhul etmiş ise
orda şekil olup beyne "ben bir kötüm" demiş ise
beyincağız, eli mahkum barrağı dikeltmiş ise
anlarım ki fik fik vakti gelmiş ama geçiyor
ömrüm kalkan barrağımı indirmekle geçiyor

bana nasip olmayacak dam düşünmeden durmak
dam ve köt fikmek dışında birazcık hayal kurmak
birgün olsun barrağımı yalnız işerken tutmak
anladım ki fik fik vakti gelmiş ama geçiyor
ömrüm kalkan barrağımı indirmekle geçiyor

hayat kısa, sanat sonsuz, deneyim yanıltıcı
fikimi inceledim de, şeklen pek kanırtıcı
hayat dururken barrağı uzatmak şaşırtıcı
anladım ki fik fik vakti gelmiş ama geçiyor
ömrüm kalkan barrağımı indirmekle geçiyor

memo der ki şikayetçiyim hep fik fik düşünmekten
alamıyorum kendimi lakin mastır çekmekten
aslında üzülürüm ben, men edilsem fik fikten
anladım ki fik fik vakti gelmiş ama geçiyor
ömrüm inik barrağımı kaldırmakla geçiyor.

favorim olan eserlerindendir:

fikfiklemek arzusuyla dolup taşan bünyem var
sıvazlayınca patlayan fik şeklinde fünyem var
her ne kadar dam isterim deyu feryad etsem de
üzerinde "otuzbirci" yazan altın künyem var

bağırdıkça ben hep damcık, meme, bacak, köt diye
sanılmasın yaşıyorum lüleden yiye yiye
ya tutuyorumdur fiki, yahut başşak elimde
barrağımdan müteşekkil sıkıcı bir dünyam var

mateessüf fikim hafif sol yana doğru yamuk
başşaklarımda mantar var, köt çatalımda pamuk
ayak kokmuş, saçlar yağlı, kıllarım yumuk yumuk
sırf otuzbir çekmek için kullandığım banyom var

kızlar durun nolursunuz, kaçmayın böyle benden
bir kerecik bandırayım bir arkadan bir önden
tutun, kavrayın, dilleyin, razıyım zaten dünden
bir bilseniz şaşarsınız, bin türlü fantazyam var

fikfik hayali kurarken birgün düşersem damdan
dam fikmeden göçer isem şu ölümlü dünyadan
taş dikmeyin mezarıma üstünde "memo" yazan
ölsem bile dimdik duran mermer gibi fikim var

ortalıkta gezen damlar
asit gibi öze damlar
içimde kederler gamlar
ancak abazanlar anlar

fikişmezsem şu barrağım
çatlarsa diye korkarım
taşlaşınca fik, anlarım
beni bir otuzbir paklar

otuzbiri çeker iken
avuçlarım sanki diken
bir kız olsa "yok mu fiken"
dese, derim fikim paklar

her otuzbir sonrasında
ibrahimin sofrasında
yemiş gibi olurum da
doymuşlukla kötüm kalkar

memo der ki bundan kelli
fikişmeyeceğim belli
yine de var bir teselli
dakkada bir fikim kalkar

fikinin doğrultusunda giden bir babayiğittir.

(bkz: kaptan memo)

memo tembelçizer tarafından kurulan mastder'in (masturbatörler derneği) 1 numaralı üyesi.

bir dönem adınızı soyadınızı ve fotoğrafınızı gönderdiğiniz zaman siz de bu derneğe üye olabiliyordunuz ve işin güzeli dernek tarafından size bir kimlik kartı gönderiliyordu (2000 öncesi). ama maalesef bu oluşum davalık olup mahkeme tarafından kapatılmıştı.

(bkz: çavuşu tokatlamak)

aşık memo 1997'den bugüne yayınlanmış ve "hiçbir kitapta yayınlanmayacak olan" bütün şiirlerini http://asikmemo.blogspot.com/ adresli blogunda toplamıştır, gayet de güzel olmuştur.
# fikfik vakti
# gezinti
# otuzbir
# alabarrak destanı
# varmola?
# dedim dilber
# otobüs
# daşşakların cefası
# soku hatun, keçi, aşık atışması
# su başında
# kırk bakire
# sfenks
# kukuşka
# cilveloy nanay da
# damcık otu
# salacam kobrayı alem üstüne
# niye
# baldamcık sultan
# domalkız
# kötpembe
# kutsal kase
# iç ses
# atışma
# destan
# kadın kötü
# dedi ki of oof
# koçaklama
# yanılsama
# otuzbirci bünye
# aşk ile, meşk ile
# olmaz mı
# sabah sabah
# otuz yaş kerizi
# fik dediğin
# yolda giden
# hayat yolu
# ne gezersin
# maniler
# orman
bu aşık memo antolojisi gerçekten görmeye değer, herkesin okuması gereken bir başyapıt...

memo tembelçizer'in aşık memo antolojisinin ilk şiiri:

fikfik vakti

@1395255

ocak 1997 > lemanyak sayı 13

(bkz: aşk ı memnu)

aşık memo'nun 1997'den bu yana yayınlanmış şiirlerini görmek için:
(bkz: http://asikmemo.blogspot.com/ )

demir fikli bir derviş.

güzide bir dörtlüğü de şudur;

memo'nun barrağı olmuş bir kaya
yürürken korkarım deyecek aya
ne bu ay dam var ne, gelecek aya
oniki ay o'sbir çeken varmola?

aşık memo'nun nasıl oluştuğunu anlamak için alabarrak destanını okumak gerekir. destan şu şekildedir;

yazım yılı 1997

küçüktüm ufacıktım
top oynadım acıktım
aniden bir şey oldu
barrağıma güç doldu
kamışa su yürüdü
gözümü dam bürüdü
yaklaştım bir kadına
nazar ettim damına
koşarak kaçtı benden
ben de koştum peşinden
baktım domalmış durur
kâseye şaplak vurur
barrağımı tutarak
kâseye yaptım atak
fakat vazgeçti birden
uzaklaştı fikimden
benim anlamadığım
nerede yanıldığım
istemiyorsa barrak
ne ister domalarak
birden çalıştı kafam
anlasana be adam
fiki tekrar dikelttim
köte doğru yönelttim
ucu bile değmeden
yine kaçtı önümden
ne kadar istesem de
sokamadım kötten de
fikim elimde kaldım
düşüncelere daldım
bu kadın pek acayip
vermez kendi isteyip
dam köt fikfikletmiyor
hiç mi barrak yemiyor
bari dedim yalasa
dili fike dolasa
bu hoş beklenti ile
tutup fiki elimle
iyce yanaştım ona
doğrulttum suratına
fiki yakın görünce
düştü büyük dehşete
fırladı kaçtı ordan
bakakaldım ardından
soramadım adını
fikemedim damını
tutamadım memeden
yiyemedim lüleden
o gün bu gün barrağım
zonklar onu ararım
fikim her daim kaya
bakıyor hep semâya
sanırsın çatlayacak
paşşaklar patlayacak
memo artık otuzbir
çekerek yaşıyacak
ateşin söndürmezse
dünyayı domaltacak


daha sonra memo'nun bu durumu nasıl kabullendiğini anlamak için ;

yazım yılı 1999

"dibi kıllı ucu mor damarlı boru"
işte kızlar size en çetin soru
bilenler gelsin de tutsun ucunu
yoksa ben salacam âlem üstüne!...

hafif dokanınca birden kabardı
demin pembe iken şimdi morardı
bir de baktım üstü damar damardı
salladım fikimi âlem üstüne!...

damcuk fikmediysen sakın üzülme
hele köt fikmediysen hiç büzülme
barrağına bakıp bakıp süzülme
tut fikini salla âlem üstüne!...

bir kasvet kapladı artık içimi
tutacaksa tutsun biri fikimi
domaltmazsam hemencecik birini
salacam kobrayı âlem üstüne!...

fikim ip gibiyken urgana döndü
çarşafa sarkıktı yorgana döndü
zonkladıkça memo çılgına döndü
attırdı sonunda yorgan üstüne...

aşık memo aslında bir çizgi karakterden öte bir şeydi. o dönemin lemanyak serisini takip edenler hatırlayacaktır aslında bu memo tembelçizer'in bizzat o hafta yaşadıklarından yola çıkarak yazdığı dörtlüklerdi. şimdilerde artık sevgilisi ( sanırsam evleniyorlar yada evlendi ) olduğu için ve yaşlandığından mütevellit eski tadında yazamıyor memo'yu. ne demişler devir değişti, çelikte değişti.

varmola?

aşık memo fik elinde dolanır
aklı damcık hayaliyle bulanır
"domal dilber" demeye de utanır
otuzbirden başka çıkar varmola?..

memo'da bir fik var kimse tanımaz
kaşınsa daşşağı kimse kaşımaz
abazanlık yükün kimse taşımaz
benden daha otuzbirci varmola?..

biri dese ki "domaldım, haydi sok"
memo için sokmaktan başka iş yok
aslen otuzbire benim karnım tok
lakin "domaldım, sok" diyen varmola?..

memo'nun barrağı olmuş bir kaya
yürürken korkarım deyecek aya
ne bu ay dam var ne, gelecek aya
oniki ay o'sbir çeken varmola?..

sabah akşam memo otuzbir çeker
çeker amma, damcık diye iç çeker
belli, otuzbir değil de gam çeker
hem damsız hem gamsız yiğit varmola?..

memo'nun fik alev aldı yanıyor
yüreğinde aşk yaresi kanıyor
fik damcığa bir gün değer sanıyor
fike elden başka değen varmola?..

memo'yum, havaya şiir yazarım
bir kestane bulsam hemen çizerim
gordiyon düğümü olsa çözerim
çözemediğim şu: fik fik varmola?..

memo'nun fikte bir kuvvet bir güç
bir kalktı mı zapteylemek pek de güç
fikin istediği şey aslında üç:
bir dam, bir köt, iki dudak... varmola?..

memo'nun iki daşşağı buruşuk
kederden alın derisi kırışık
avucu içinde fiki sıkışık
damsız fikini tutmayan varmola?..

aşık memo fik elinde düşünür
mantar olmuş daşşakları kaşınır
dam bulup da domaltmaya üşenir
hazır domalık bir kase varmola?..

memo yorgun, oturmuş da dinlenir
ikide bir zart zurt eder yellenir
daşşakları sıcak yerde demlenir
dibin tutsa farkedecek varmola?..

memo tutmuş barrağını sokuyor
sokuyor da bir yandan da soruyor:
yahu böyle bir şey nasıl oluyor?
rüyasında dam fikmeyen varmola?..