sevdadan hasrete ,kahramanlıktan vatan sevgisine kadar uzanan çok değişik konular işlenir.sahibine aşık adı verilir.daha çok hece ölçüsü kullanılır.dili sade,halk dilidir.aruzla yazılanlarında dil az da olsa halk dilinden uzaklaşır.nazım birimi dörtlüktür.hece ölçüsü ile yazılanlar;koşma,semai,varsağı,destan v.b. gibi eserlerdir.aruzla yazılanlar ise;selis,semai,kalenderi v.b. bunların nazım birimi beyittir.
--genellikle usta-çırak ilişkisiyle yetişen, gezgin ozanlar tarafından oluşturulmuş, ürünleri, yazılı değil sözlü yolla, dilden dile, gelecek kuşaklara aktarılmıştır, bu yönüyle, islamiyet öncesi türk edebiyatının, islamiyet etkisinde gelişen devamı sayılır.
--ürünler, saz ile, doğaçlama olarak söylenir. söz sanatlarına, mazmulara yer yer rastlansa da, sanatlı söyleyiş asıl amaç değildir.
--konuları, soyut ve kitabi değil, gündelik yaşam kaynaklıdır.
--başlıca konuları: aşk, özlem, ayrılık, doğa sevgisi, ölüm, gurbet, yiğitlik, kahramanlıktır.
--şiirler, dörtlükler halinde, hece ölçüsüyle yazılır. dil, genellikle sadedir. şair, son dörtlükte mahlasını kullanır.
--aşık edebiyatının meraklı takipçileri tarafından ''cönk'' adı verilen derlemeler oluşturulmuştur, bir nevi antoloji niteliği taşıyan bu derlemeler, aşık edebiyatı açısından, oldukça önemlidir.
--aşık edebiyatının başlıca nazım biçimleri: koşma, destan, semai ve varsağıdır.
--en parlak dönemi, 15. ve 16. yüzyıllardır. 20. yüzyılda, son temsilcisi aşık veysel i yetiştirmiş, günümüzde, etkisi büyük ölçüde azalmıştır.
