üye olduğum bir siyaset-tartışma e-mail grubunda dünden beri dönmekte olan tartışmada teklif edilen özür dileme biçimidir. denyonun teki dün ermenilerden olanlar için özür dilemenin yetmeyeceğini, ayrıca ağrı dağını da vermemiz gerektiğini patlatmıştır. doğal olarak bir sürü tepki aldı, fakat ilginç iki tipleme de kendisine destek çıktı ve bu fikre katılmayanları ülkücü ağzıyla konuşmakla suçladılar falan.
ben bu konuda engin ardıç gibi düşünüyorum, ermenilerden özür dilenmesi gerekiyor. kim sorumluysa özür dilesin, ermenistanla ilişkilerimiz normalleşsin, tarihte ne olmuş anlayalım, hatta kendini bu ülkeye bağlı hisseden osmanlı vatandaşı ermenilere vatandaşlık da verilebilir istiyorlarsa, zaten vatandaşlıkları vardı, cumhuriyet kurulduktan sonra iptal edildi. ama yeter kardeşim ya, salaklık bu resmen, ağrı dağını verelim. yok artık.
türkiye'de maalesef belirli konularda fetiş yarışları başlıyor ve kim o konuda daha abartılı görüşü savunursa o kendini o derece demokrat sanıyor. şekil a'dakiler de kendilerini ülkücülerin karşısında olarak konumlandırıyorlar ağrı dağını verelim derken. yani ağrı dağını ve hatta tartışmalarda dile getirilen haliyle ığdır, kars ve ardahan'ı özür olarak ermenistan'a vermemek ülkücülüktür diye suçluyorlar insanları. ben ülkücü mülkücü değilim de bu kadar basit mi ya her şey. iki kelime yazardım cevap olarak, ama bu kadar pervasızca, neyin hak olabileceğini neyin olamayacağını anlamaktan aciz, hakkaniyet duygusundan habersiz insanlarla neyi tartışacaksın. ben de istiyorum o zaman, nevada'yı bana versin abd, ben çok sevdim orayı, niye vermiyosun abd, ülkücü müsün sen, nesin?
edit: vatandaşlıkları iptal edilen ermenilere takılmış bazıları, şuraya yazdıkları için ben de oraya yazdım: (bkz:
@2872869)
