ağlayarak uyanmak  

uzun süreden beri ilk defa bu sabah başıma yine gelmiş olan ve kendinizi berbat hissetmenizi sağlayan ve yastığınızı ıslatan, vücudunuzun size imdat çağrısında bulunduğunu gösteren durum.
özellikle de sebebinin ne veya kim olduğunu biliyorsanız ve o kişinin umrunda bile değilseniz.

büyük ihtimalle rüyanızda ağlıyorsunuzdur ve uyandığınızda gözlerinizden hala yaş geldiğini fark edersiniz.

rüyanızda canınız yanıyor olabilir.

rüyamda çok ağlamama rağmen hiç başıma gelmeyen, nasıl birşey olduğunu merak ettiğim olay...

rüyanızda sevdiğiniz bir insanın öldüğünü gördüğünüzde de başınıza gelebilir. insan dakikalarca etkisinden kurtulamaz. hatta yeniden uyumak istemez. berbat bir olaydır.

uyandığınızda da ağlamanın devam etmesini sağlayan durum. muhtemelen sevgiliniz tarafından haksızlığa uğramışsınızdır, ya da birine gitmek istersiniz de gidemezsiniz, anneniz sizi sevmiyordur artık...
uyansanız da gününüz gün değildir artık...

bundan uzun yıllar önce bana kocaman bir bebek kazandırmış olay. her zaman berbat olmayabiliyor velhasıl.

rüyamda (yaş: 7) babam ablam ve ben sokakta yürürken bir oyuncakçının önünden geçmekteyizdir. vitrinde gördüğüm bir bebeği isterim babamdan, babam almayacağını söyler üstüne üstlük tartışmaya başlarız nitekim tokat atar babam rüyamda bana.
artık nasıl bir gurur varsa çocuk aklımla, yine rüyamda ablama dönüp derim ki "abla ben gidiyorum, daha fazla bu aileyle yaşayamam, benimle geliyor musun?"(kahraman mod.8)
ablam da benimle birlikte gelir ve yakınlarda bir yerde yıkık dökük bir gecekondunun içini temizleriz düzenleriz yaşanılır hale getiririz(türk filmi mod.4). içine koyduğumuz üç beş parça eşyayı nerden bulduğumuzu bilmiyorum artık, karnımızı nasıl doyurduğumuzu, parayı nasıl bulduğumuzu ise hiç bilmiyorum. ama uzun bir süre o gecekonduda yaşıyoruz, daha sonra bir gün ben minibüse biniyorum, 7 yaşında nereye gidiyorsam artık, minibüste babamla karşılaşıyorum ve onu orada görür görmez hayatın bana getirdiği sorumlulukların ağırlığına dayanamayıp kendimi babamın kucağına atıyorum ve ağlıyorum deli gibi. uyandığımda da annem ve babam başımda beni sakinleştirmeye çalışıyorlardı. ne olduğunu sordular, ağlayarak "bebek istedim babam almadı" diyorum yalnızca. sonra uyumaya devam ediyorum.
o günün akşamında ise babam elinde kocaman bir bebekle gelmişti. o güzelim bebek hala durur evin bir köşesinde.

kişinin gün içinde yaşadığı sıkıntılı durumu, ya da süregelen sorunlu dönemi atlatamaması durumumda, bilinçaltında şotaya yatmış sıkıntıların, rüyada kişinin tam durumu görüntü olarak aktarıp arzı endam ettiklerinde ortaya çıkan, allah kahretsin ben bu durumda mıyım?, neden beni kimse sevmiyor? gibi sebeplerle uykuda göze bir şey kaçması durumudur. uyanılır çünkü psikomotor sistem kişiyi flashback şeklindeki görüntülerle uyarır. aslında ağlamaya yeni başlamış olması bile muhtemeldir kişinin, uyanma süreci illaki görüntü yoluyla değil, sıçrama, irkilme, nabzın hızlanması ve kişinin bilincinin beyni uyandır lan beni düdük diye dürmesiyle oluşur.
velhasılıkelam; iyi bir şey değildir ama kötü değildir. özellikle 3 yaşına kadar olan bebeklerde sıklıkla görülür.

gördüğün rüyayı gerçekmiş gibi hissettiğinden, belki de en az gerçek hayattaki kadar yaktığından canını, gözyaşları içinde aralamaktır gözlerini. canını yakan şeyin -her ne ise artık- uykundan uyandıracak kadar güçlü olmasıdır ki yatağın içine oturup çaresizlik duygusu içerisinde yutkunarak ağlamaya devam etmektir bir süre daha, gecenin ya da sabahın bilmem kaçında.

uykuna girerse bir daha hiç göremeyeceğin sevgilin ,bir süre boyunca her sabaha ağlayarak uyanırsın ..

kabus görmek

bombok durumdur. rüyanızda ağladığınız üzüldüğünüz yetmiyormuş gibi zar zor uyandıktan sonra da bitmemiştir hiçbir şey. gözlerinizde, yanaklarınızda yaşlar, yastığınızda ufak çapta bir gölet, kalbinizin sizi bırakıp göğüs kafesinizden fırlama isteği ve en kötüsü de boğulma hissi. nefes almayı bir başarabilseniz kendinize geleceksiniz ama hain boğazınız açılmaz bir türlü. sakinleşmeye çalışıp derin bir nefes almayı başarabildiğiniz an özgürsünüz bir parça, hıçkıra hıçkıra ağlayıp içinizi, beyninizi yıkayabilirsiniz artık. sakinleşince de gördüklerinizin gerçek olmaması için dua etmekten başka çare kalmadı ne yazıkki. kötüdür ağlayarak uyanmak, gününüzü zehir eder, yerden yere vurur utanmadan.

bilinçaltınızın sizi rüyanızda bile rahat bırakmamasıdır. yaşamakta olduğunuz tatsız olayların sizi uykunuzda kovalaması ve sonucunda hiç dinmeyen acıya dönüşmesidir...

ağlayarak uyumak kadar doğaldır. üzücü bir akşamın anıları kalmıştır gözlerde. son damlalardır artık onlarda. güzelce kalkılır, el yüz yıkanır, havluyla yüz kurulanır ve güne kalındığı yerden devam edilir. peki her şey geçip gitti mi? geçmedi tabiki ama o kadar fazla göz yaşı ne için dökülmüştür ayrı tartışma konusudur.

(bkz: sabah nuri alço ile uyanmak)

rüyada birisinin öldüğünü görmek sonucu gerçekleşebilir.

emre aydın'ın tesadüfende çok güzel seslendirdiği olay.

içine attın acılarını,yok saydın kalbinin kırıklarını..ince ince kan sızdırsa da yaraların durup sarmadan devam ettin yürümeye..gülümsemenin ardına sakladın gözyaşlarını..içine akıttın..bütün sessizliğinin ardına gizlenmiş fırtınaları kimse gibi sen de duymadın..nereye kadar içindeki zehri akıtmadan yürüyebilirdin ki?bütün bedenini,hatta zihnini esir alan bu acıyı yoksayarak nasıl devam edebiilirsin ki?edemezsin..uykusuz uykularının birinde bilinçaltının oyunu tek bir sahne geçince gözlerinin ardından,bedenin yenilgiyi kabullenir,aklının direnişi kırılır,gözyaşların serbest kalır..ağlayarak,sarsılarak nefessiz uyanırsın uykundan..acın,kırıklıkların tüm bedenini esir almıştır..nefes alırken zorlanırsın..içindeki zehir gözlerinden akıp gitmektedir..durduramazsın..aylarca bastırdığın acıların rüyanda esir almıştır seni..ağlarsın..dakikalarca,saatlerce,günlerce..dinmez içindeki sızı..

son zamanlarda kendim çekip kurtaramadığım durum..

fena sarsar, kendine gelemezsin uzunca bir süre. genelde önce güzeldir rüya, sonra bir anda atmosferi değişen bir film gibi bir anda sürükleyiverir siyahların içine bünyeyi, anneye bir şey olur, sevgili felaketin olur, deden anneannen bir şey der uzaklardan bir yerden. belki rüyada ağlayamazsın ama uyanmanla açılır kilidi gözyaşına engel kapakların; gel de durdur, gel de anlat hissetmeyen birine nasıl bir duygudur, gel de inan annen 1000 kilometre ötededir, sevgili çok daha öte, istesen de gidemeyeceğin mesafelerde, dedenin anneannenin pamuk yanaklarını öpmeyeli bir o kadar zaman geçmiştir.