ağlayamamak  

insanın istediği halde gözyaşlarının bir türlü akmaması, tam olarak boşalamaması içinde bir acının kalması durumudur. küçükken bir kendişler kontrol mekanizması olarak yarattığım ama daha sonra gönül işlerine girdikçe içimi acıtmaya başlayan, insanlar tarafından içten olamamak ve duygusuz olmak ile suçlanmama neden olan şey. sadece acı ile yaşamayı öğrenince fazla sorun yaratmaz, ama öğrenemezseniz sizleri depresyonun kucağına atar * * *

erkeklerin genelde karşı karşıya kaldığı durum.gözler tavana doğru çevrilir,çaktırmadan dolan gözler silinmeye çalışılır ve hatta bazen de "ulan neden erkek oldum ben bi ağlayamıyorum be" denir fakat sonra (bkz. erkek olmadan duyulan haz) akla gelir ve söz geri alınır

ağlayamamak çoğu zaman ağlamaktan daha kolaydır.erkeklerin genel takıntılarından biridir.hoşlarına gider ''abi ben x aydır ağlamıyorum'' tarzı beyanatlarda bulunmak.delikanlılığa zeval gelmesini istemezler.lakin bir ağlarlarsa günlerce devam eder,hep gözlerde su ile dolanılır.geçmek bilmez,işte o zaman yanmışsınızdır.*

(bkz: ağlayamam)

büyük bir sorun

akıtamadığınız gözyaşlarınız kireç bağlar yüreğinizde zamanla..çoğu kez çekindiğiniz ya da çaresizlik olarak nitelendirerek kendinize yakşt1ramadığınız şeyi; ağlamayı istersiniz..ama gözleriniz için kolay değildir ağlamak, adeta unutmuşlardır yaş dökmeyi..içinizi acıtan bir yığın şeye katlanmak zorunda kalırsınız..oysa birkaç damla yaşla dökebilseniz hepsini..geçecektir..bitecektir..ama olmaz..ağlayamazsınız..

kafayı yemek. deli gibi dolup bir türlü boşaltamamaktan ev arkadaşına kafa atmak, 3 saatte 1 kilo antepfıstığı yemek gibi saçma sapanlıklara vermek kendini.
çok ihtiyacım var çoook...

her ölüm erkendir sözü kafada yankılanırken duvarları yumruklamak boynu bükük dolaşmak. şakır şakır koyuvermek daha iyidir kesinlikle...

bazen insan o kadar çok ağlıyor ki gözyaşı bile kalmıyor...işte o zmn ağlayamıosunuz isteseniz bile....

ağlayanların rüyası.

anneannem,babannem ve son olarak da dedemin cenazesinde içinde bulunup insanlığımdan şüphe etmeme neden olan durum.

insan uzun süre kendini sıkıp güçlü durmaya çalışır, gözyaşlarına engel olursa bir süre sonra yaşanması muhtemel durumlardan biri (diğeri ise gözyaşlarının sel olmasıdır). ağlamak istense de ağlanamaz, gözpınarlarının patlamak üzere olduğu hissedilir ama nafile, bir damla yaş dökülmez. çekilen acı aynıdır ama acı dışarıya akıtılamadığından sanıldığının aksine ağlayan bir insandan çok daha fazla acı çeker bu durumdaki kişi. içine akıttığı gözyaşları gün gelir boğulmasına neden olur(bkz: deprosyon) bu durumda tavsiye edilen ağlama ihtiyacı hissedildiğinde geçiştirmeye çalıştırılmamasıdır (bkz: ağlamak güzeldir)

ağlamak rahatlatır insanı. ağlayamamak mahveder. gerilir insan, patlama noktasına gelir. herşeye sinirlenir, tahammül edemez. ağlasa rahatlayacaktır ama içinde,ciğerlerinin orda bi yerdeki sıkıntı yüzünden ağlayamaz. içi sıkılır. resmen acır içi, resmen.

şarap mantarını ağzınıza atmışsıznız da yutamıyomuşsunuz gırtlağın orda takılıp kalmış gibi hissedersiniz.akabinde gırtlağınız yanmaya başlar.ağlayana kadar yanma artarak devam eder.

kuşkusuzdur ki her an,her ortamda,her sözde ağlayabilmekten,gözyaşlarını tutamamaktan daha iyi olan bir hadisedir.

duyguların tıkanması ,içinden çığlık atarken dışarıya hiçbir şey belli edemeyiş.

güneş tutulmasını çıplak gözle izleyen kişilerin başına gelecek vahim durum

boğazımda bir düğüm, yutkunamıyorum

bakakalırım giden geminin ardından
atamam kendimi denize, dünya güzel
serde erkeklik var, ağlayamam.

orhan veli ne kadar güzel açıklamış.

"artık hiç üzmüyor beni
hiçbir şey hissetmiyorum hatta..."

bakakalırım giden geminin ardından,

atamam kendimi denize,

dünya güzel.

serde erkeklik var,

ağlayamam..

(bkz: orhan veli)
(bkz: ayrılış)

artık ağlamak istememenin sonucunda ortaya çıkan eylem.
kasıtlıysa takdir edilesidir.

daha da acı olanı, tam ağlayamadığınızı düşünürken içtiğiniz sigaranın dumanından gözlerin yaşarmasıdır. kendi başına bir şey yapamamanın verdiği acıdan daha büyüğü yoktur heralde.
(bkz: depresyon)

karşısında güçlü olduğumu göstermeye çalısmak,her gözyaşını bir düğüm gibi içime akıtmak,ama ağlamamak...
sonra her şeyin düzeleceği sanrısıyla avutup kendimi,arkamı dönüp çıkmak.
sonra yaşamın rüzgarına savurup kendimi, ağlayamamak

(bkz: kabızlık)