ağlarken canavara dönüşen çocuk  

dışardan çok masum gözüken çocuktur. dut yemiş bülbüldür. efendi, uslu bir çocuktur. fakat çıkarlarına ters bir durum olduğu anda, var gücüyle bağırmaya başlar. "bıraaaak, huaaaaa, bırak diyoruuum! ırrrrrr, rarrr" şeklinde sesler çıkarır. ısırır, tırmalar, tekme atar. kutsal su çözüm değil, istediği yapılmalı.

(bkz: şenol coşkun)

çok tatlı ve şeker görünen çocuklardır. japon çizgi filmlerinde bunların ağlarken iki gözünün alt köşelerinde fiskiye gibi su fışkırtanları vardır ki, öpüp koklanasıdır.

ağlayarak istediklerini yaptırabileceğini farketmiş, deneyerek öğrenmiş, kullanmayı alışkanlık haline getirmiş çocuktur. aile bireyleri önce acıyarak sabırla, ardından çevrenin verdiği tepkiler ve ağlamanın uzaması nedeniyle stres ve öfkeyle yaklaşırlar çocuğa. ama ağladığında istediğini elde ettiğinin farkında olan bu çocuk istediği yapılıncaya kadar susmaz ve hareketlerini arttırır. çözüm istenirse vardır.

bir de canavarken ağlayan çocuklar vardır ki heralde 10 uslu çocuğun ağlamasına yakın bir etkisi olur. geleceğin inatçı, tuttuğunu koparacak, belki de idealist insanlarıdır...

(bkz: idare edemem anne)