ağlamıyorum  

insana yanıt olarak "neden ağlamıyorsun? insan değil misin?" diye sordurabilecek anlamsız ifadedir.

ağlamak hâlâ utanç ve zayıflık göstergesidir ve bu ağlanılacak bir durumdur.

unutmadan bir ihtişamlı bir avrupa başarısı sonrasında heyecanlı spor sunucusunun "ağlamak istiyorum sayın seyirciler" demesi de ilginçtir. ağlamak için izin istenir gibi nedir bu böyle? ağlarsan ağla kardeşim.

gerçek ağlamaları sahtelerinden ayırmak lazımdır (bkz: timsah gözyaşları)

son not: insanı ağlarken görürsek içimiz burkulur... o ayrı mevzudur...

güçlü olma, ayakta durabilme zırvasını güçlendiren söz. halbuki ağladıktan sonra daha bir kendine gelir, daha kolay ayağa kalkar ve toparlanır bünye. bu cümleyi kurarak böbürlenen insanın vay haline, yazık ruhuna..

feridun düzağaç'ın bir devam filmi siyahbeyaz türkçe dublaj albümünde yer alan, müziği ayhan orhuntaş ın yaptığı tadından yenmez eser. şarkının sözleri de aşşağıdaki gibidir.

bir yanım sana çırpınır
bütünüm boğulur senle
zincirini kırdı arsız aşk
üzerimde demirden perde

seni düşünürken içtiğim sigarayı
korkarım ben söndürmeye
sürsün bu ölüm ağır ağır
gözlerimde boğulma diye

ağlamıyorum, ağlamıyorum.
ağlamıyorum yine de.

ağlamıyorum, ağlamıyorum.
ağlamıyorum yine de.

ötenazim hadi biraz gayret
batır sarı oklarını içime içime
bu aşk süsü verilmiş bir cinayet,
tam istediğim gibidir üzülme.

seni düşünürken içtiğim sigarayı
korkarım ben söndürmeye
sürsün bu ölüm ağır ağır
gözlerimde boğulma diye

ağlamıyorum, ağlamıyorum.
ağlamıyorum yine de.

ağlamıyorum, ağlamıyorum.
ağlamıyorum yine de.


abi bu nasıl şarkı diyor ustanın alnından öpüyorum. özellikle ağlamıyorum kısmını söylerken hıçkırıklı bir hal alıyor sesi.
(bkz: gel de ölme)
(bkz: mendilim nerde lan)

(bkz: ağlamıyorum. gözlerimi sulandırıyorum.)

ötenazim, hadi biraz gayret...
batırsana oklarını içime, içime.
bu aşk süsü verilmiş bir cinayet
tam istediğim gibidir üzülmek.
seni düşünürken içtiğim sigarayı,
korkarım ben, söndürmeye
sürsün bu ölüm, ağır ağır

basitçe, gözyaşlarını gizleme isteği sonucunda söylenmiş bir repliktir.
ağlamak, utanılacak bir şey değildir, o ayrı. fakat insan, bazen, gözyaşlarını kendisinden başkası bilsin, görsün istemez.
sebebi yok. bilinmez...
belki de o an, yalnızca kişinin kendine sarılabildiği bir andır... kimbilir...

ağlamıyorum...

depresif bir hal içindeyken kesinlikle dinlenmemesi gerektiğini düşündüğüm şarkı."ağlamıyorum,ağlamıyorum,ağlamıyorum,yine de..." derken birden yaşların gözlerinizden usul usul süzüldüğünü farkedersiniz.her ne kadar beyin "ağlamıyorum" diyerek aksini söylese de "yine de" kısmı var ya orası bitirir insanı.çaresizliği ve kötü bir durum karşısında elden bir şey gelmediğini özetleyen en güzel şarkılardan birisidir.çok fazla gerçeklik barındıran sözlere sahiptir.***

(bkz: ağla1)

(bkz: gözüme toz kaçtı)

hayatının ilk heyecanlarından birinden ilk aşkından ayrılalı daha üç gün olmuştur sadece.. boğulmamak için kendini hemen başka bir sahile atarsın.. yeni bir sevgili bulursun.. her ne kadar sevmesen de sadece avunmak için onunla olsan da zamanını onunla geçirmeye çalışırsın aşkını düşünmemek için.. aşkın kolay kolay kalpten kazınmayacağını sen de biliyorsundur.. ama yine de onunla oluyorsundur.. tam onu unuttuğun anlardan birinde mekanın kapısından giriverir.. kafası öne eğik bir şekilde..omzunda başka bir erkeğin eli vardır.. aniden buz kesilir kanın damarlarında.. renklerin bir anlamı kalmaz o anda senin için.. sanki dünya siyah beyaz olmuştur bir anda.. o daha seni görmemiştir.. kapıya arkasını döner dönmez yeni sevgilinin elinden tutarsın ve "gidiyoruz!" dersin.. bir hışımla çıkarsın kapıdan.. uzaklaşırsın hemen oradan.. yeterince uzaklaştığını düşündüğünde ayakların saplanır olduğun yere otomatik olarak.. yavaş yavaş gözlerinden damlalar süzülmeye başlar ayaklarına doğru.. sevgilin sana sarılmaya çalışıyordur ne olduğunu anlamamıştır.. o da şaşkınlık içerisindedir aslında.. uzaklaştırırsın bedeninden onu.. sanki kendine, kendi bencilliğine isyan edersin bir an için.. "hani o da seviyordu..? eğer gerçekten seviyorsa herhalde o da benim gibi avunmak için o çocukla girdi içeri, o yüzden o kadar samimiydiler.. kesin sevgilisi o çocuk zaten ne olabilir ki başka.... evet o da beni seviyor.. ya aslında hiç sevmediyse beni.. hepsi yalansa söylediklerinin.." diye düşünürsün.. o süzülen damlalar o anda bir feryat seline dönüşür.. hıçkırıklar da eşlik etmektedir bu sele.. arkasını dönmüş geldiğiniz yöne doğru bakmakta olan ve hala olayları kavramaya çalışan kız senin hıçkırıklarınla irkilir ve arkasını döner.. sanki daha önce hiçbir şey olmamış gibi senin ağladığını görünce şaşırır, tüm yüzü değişir.. "yoksa ağlıyor musun canım?" der.. onun saflığı karşısında önce bir şey söyleyemezsin.. arkanı dönersin "ağlamıyorum, ben ağlamıyorum.. lütfen beni yalnız bırak.." dersin ve oradan uzaklaşırsın koşar adımlarla.. adımlarınla düşüncelere de dalarsın.. aynı şeyler tekrar tekrar beyninde dönmeye başlar.. sonra onun aslında seni sevmediğini düşünürsün.. bir taraftan da acaba şimdiye kadar onca şeyi benim için neden yaptı diye beynini kemirmektesindir.. kararın kesindir.. bir daha onu ne arayacaksındır.. ne de onun sana ulaşmasına izin vereceksindir..


günler geçer telefonun susmamaya başlar.. sürekli seni aramaktadır aşkın.. mesajlar çekmektedir sense okumadan silersin hepsini..sevgilinle zaten o gün her şeyi bitirmişsindir daha fazla uzamadan.. açmazsın telefonları.."herhalde özür dileyecek, tabii ben o ne isterse yapıyordum rahattı.." diye düşünürsün.. bir hafta geçer telefonun susmasının üzerinden..

her şeyi unuttum diye kendini kandırmışsındır.. içten içe beynini kemirmeye devam edersin oysa ya seviyorsa diye.. haftalar sonra bir arkadaş ortamında muhabbette öğrenirsin ki kızın abisi gelmiştir memleketinden, kız çok kötü olduğu için.. ayrılığınız kızı harap bir hale sokmuştur.. o yüzden abisi gelmiştir kızın yanında olmak için.. öğrendiğin anda tekrar kanın buz kesilir.. gözlerin donuklaşır.. yoksa bir hata mı yaptım dersin... anında masadan kalkarsın.. uzaklaşırken ağlamaya başlarsın hem de son seferkinden bile daha şiddetli bir şekilde.. "ağlamıyorum! ağlamıyorum! ağlamıyorum! ben ağlamıyorum!" tekrar kendini kandırmaya çalışırsın ancak bu kez kabul etmez bünyen bu yalanı..



hayat her canımızı acıttığında, ona karşı güçlü olduğumuzu göstermek için her seferinde kendimizi kandırarak kullandığımız kelime..

-ağlamıyorum, gözüme bişey kaçtı.
+tabi tabi. ne kaçtı? yoksa soğan mı kaçtı gözüne?*
-dünya kaçtı gözüme...

ağladığınızı gören bir insanın ağlıyor musun? sorusuna verilebilcek en güzel yanıt. ağlamıyorum...

çoğunlukla bu soruyu soran insanı üzmemek için ya da gururumuza bir örtü serebilmek için verdiğimiz cevap.göz yaşlarıımıza hakim olamadığımız kadar güçlüyüz belki de bu dünyada.yaşlar büyür, yıllar gelip geçer. 70'inize merdiven dayadığınızda, belki de henüz baba olduğunuzu öğrendiğinizde, en sevdiğiniz oyuncağınızı kırdığınızda, anneniz öldüğünde, aşktan ya da babadan ilk tokatı yediğinizde, hayal kırıklığınızda, acınızda, sevincinizde, gülüşünüzde yanınızda belki sadece göz yaşlarınız olabilir.yüzünüzü okşayışı o kadar naziktir ki, şefkatli parmaklarını çenenize kadar indiğinde, umursamayıp başıboş bıraksanız dahi arkasından bir yenisini doğuruverir onlar, yere dökülse de.kendinize ya da bir başkasına ağladığınızda kim diye sormayacak kadar asildir sizi okşarken.yalnız bırakmaz sizi istemediğiniz sürece, çekip gitmesi, kuruyup yok olması gerektiği anı bilir.bir sırdaştır, dosttur ruhunuza.saklasanız da saklamasanız da sırrını saklar onlar, bazen ele verir hüznünüzü, sevincinizi ama masumdur onlar.gözlerinizi doldurabildiğı kadar vardırlar.neden saklamalı ki en büyük dostu, göğsünü gere gere, masumca görünmesine izin vermeli.en candan dostunuz için gerekirse canınızı verebilirsiniz, gururunuz da peşi sıra gelmeli.dostlarla güçlenir insan, sevgiyle, bazen küçük bir çocuğun merakla sakalınıza dokunmasıyla, sevgilinin yanağınıza kondurduğu masum bir öpücükle.

feridun düzağaç denen yüce insanın ağlamayıp ağlattığı şarkı süsü verilmiş cinayeti.

feridun'a sövme nedeni olan parçadır. olum yeter be artık yapma şöyle şarkılar gözlerimiz kurudu a.q.

çok su verince ölür ya çicekler
çok ağlarım çürür gözlerim
gidersen eğer...

(bkz: yağmurda yürürken ağlayan insan)

gözyaşlarını beş para etmezin teki için akıtıyorsan, yaptıkların sana daha anlamsız geliyorsa, kendine laf geçiremiyorsan çevrendekilere kurduğun aptal ötesi bi cümle. bi rahat bıraksalar bi kafanı toplayabilsen hallolcak biliyorsun. tek sorun herkesin yardım edebileceğini sanması. göstermek istemiyorsun belki sıkıyorsun hep tutuyorsun ama öyle bi noktaya gelmiştir ki durumun bi anda kaybedersin kontrolünü. kendini dolabını yumruklarken bulursun. hani neden ben? neden böyle oldu? diye bağırmak istiyordun ya her gece o şarkının ardından ama yutuyordun o çığlıkları işte şimdi haykırıyordun. bi cevap beklemeden sadece göğsünü bastıran ve nefes almana engel olan o şeyden kurtulabilmek için. böğüre böğüre ağla şimdi. eller geldi üstüne üstüne sarılmaya bile çalıştılar ama daha çok kesildi nefesin o kadar sıkı yumdun ki gözlerini debelenirken çarptın kafanı nereye çarptın hatırlamıyorsun yada çarptın mı onu bile kestiremiyorsun. ayakların kesildi bi süre sonra terkettin o odayı uçtun biraz ama ayağından çektiler tepe taklak oldun yine. ait olduğun o çukurdaydın evet. sesler vardı ama ne anlattıklarına dair hiçbişe algılayamıyordun ve umrundada değildi kimdi o konuşanlar ne diyorlardı içlerinden ne geçiriyorlardı o anda hiçbirini umursamıyordun. en son haykırdığın şey ağlamıyorum ben bi rahat verin bi dokunmayın oldu belki bi duyan olur diye bırakırlar diye.

budur işte yaptığım
kadınlığımı anımsayıp
gözyaşımı dışa vuruşum
erkeklere yakışmaz bu hal
hep kadın işi
ağlamak
ama bugün herşey farklı adamım
kadınlığından uzak bir kız oldu bu karşındaki
gözyaşı içinde
dertleri kederleri hayalleri ise geçmişte
ağlamıyorum bak
herşeyi içime hapsedip sana
bir kocaman hoşçakal diyorum...

gözleri dolan kişiye "ağlıyor musun?" diye sorulunca verilen cevap.
-neden ağlıyorsun?
-hayır.ağlamıyorum, soğan doğradım ondan gözlerim yaşlandı.
-bırak numarayı aysel ağlıyosun sen.
-evet fadıl, kör talihimize ağlıyorum.

feridun düzağaç'ın, "ağlamıyorum" derken ağlamak üzere olduğu, hatta ağlamaya başladığı şarkı. o ağlamasa da, dinleyen ağlıyor. bu şarkı, ruhunuzu öylesine eziyor ki, yüreğinizde fiziksel acı da başlıyor. sonra burun sızlıyor, gözler nemleniyor, ardından hıçkırıklar geliyor ama off düğmesine basmaya kıyamıyorsunuz.

bir yanım sana çırpınır
bütünüm boğulur senle
zincirini kırdı arsız aşk
üzerimde demirden perde.