88 minutes  

al pacinonun başrolünde adli bir psikiyatristi( nasıl yazılıyor bu yahu) canlandırdığı amatörlüğün de ötesinde, bir deneme olmuş. yani filmin yönetmeni jon avnet sinema-tv öğrencisi olup da ödev ya da bitirme projesi olarak bu filmi önüme getirse hayatta geçemezdi bu dersi.
bu kadar sıradan bir konu ve sıradan işleyiş görülmüş şey değil. hep metinden bir adım önde ilerleyebiliyorsunuz ki bir seri katil yakalamaca filminde bundan kötüsü düşünülemez. kaliteli bir filmden öte cidden para harcanan bi kovalamaç olmuş. tek ilginç nokta o.c'nin ryan'ı benjamin mckenzieyi aynı boş bakışlarıyla cnbc-e dışında bir yerlerde görmek oldu.
al pacinonun ya vakti çokmuş ya da dost işi yapmış. iki türlü de sıçmış. (bkz: haddini bil de konuş ey arı)
olmadı diyor 10 üzerinden 3 veriyoruz.

benzer formatın pek bir şahane örneği için (bkz: crank)

al pacino haricinde pek bir özelliği olmayan film. çoğu al pacino temalı filmlerde al pacino'nun sert mizacının ötesinde etrafında oluşan birliğe dikkat ediyorum. organize olmuş birimin "şimdi ne yapalım ağbi, arabayı getirem mi?" tarzı sürekli al pacino üzerinden senaryoyu yürütme isteğinden, al pacinosuz birşey yapamamalarından sıkılır oldum. al pacino'yu bir filminde de yalnız bırakın bakalım, ne yapacak çok merak ediyorum. sigarasını içip nehirin kıyısında "this is my fucking life" şeklinde bağırmasını istiyorum.

bu arada o acıların çocuğu ryan atwood'u mümkünse poolhouse'una gönderip eline simidini verin.

tek artısı oyuncuları ve edward shearmur'a ait müzikleri olan fiyasko film...

sen kalk al pacino, amy brenneman, william forsythe, deborah kara unger gibi oyuncuları bir araya getir sonra böyle fiyasko bir film ortaya çıkar... olmamış, hiç olmamış...

al pacino'nun son yıllardaki en iyi filmlerinden biri. tabii ki eski filmlernin tadını vermiyor. ama yine de izlenebilir bir film.

--spoiler--

al pacino'nun oyunculuğuna , kız kardeşinin sesini duyduğu andaki titremesi ile hayran kaldığım, gerisi boş ve pejmürde olan film. bayat.

--spoiler--

kendisine hasret kalan bünyelerin, deborah kara unger için izleyebileceği bir film. gerisi yalan...*

--topsecret--

zekayı pek zorlamayan bir kurguya sahip gerilimsi film. al pacino bile kurtaramamıştır hatta filmde sergilediği zampara prof kişiliği bana göre pek inandırıcı gelmedi, saçlar boya, top sakal falan...neyse bu tür filmlerde alışılagelmiş kurgu şöyledir:
seyirciyi, tüm şüpheleri üzerine çeken sahte bir suçluyla kandırma, onun suçlu olduğuna inandırma ama son dakikada aslında suçlunun burnunun dibinde olduğunu göstererek şaşırtma.

artık özellikle amerikan sinemasının ciklet yaptığı bu huydan bıkmadık mı hala. uşak emekli oldu, herkes şizofren oldu, şimdi uşak yine katil! ohoooo...


--topsecret--

senaryosu pek farklı olmayan, çok iyi değil fakat izlenebilir bir al pacino filmidir.

filmi seyrettikten sonra "keşke al pacino bu filmde oynamasaydı" dedim. eğer al pacino oynamamış olsaydı "vasat" bir film derdim ama al pacino var.

bir de, bu tarz filmlerde zorla esrarengiz yapma, zorla karışık yapma çabası filme değer katmıyor. bilmeliler ki insanlar basit senaryolu filmleri de seyrederler, önemli olan seyredilebilir olsun. kim ister hiç bitmeyen aksiyon sahnelerini, labirent gibi filmleri?

bunun dışında, artık al pacino'yu koşturmayın! adam yaşlandı, bırakın oturduğu yerden halletsin, bırakın olay yerine geç gelen ve sonunda gizemi çözen polis olsun. saygılı olun biraz, yaşlı adam.

bence gayet güzel bir film, izlemeden önce sözllükteki yorumları okuyup "tüh ya niye aldım ki bu filmi" dememe sebep olmuştur. yine de izlemişim iyi ki.

baştan önyargılı olmama ve daha ilk sahnelerde al pacino yu hip-hop müziği eşliğinde bi bayanla abukça dans ederken görüp dumur olmama rağmen (ki ben burada scent of a woman daki tango sahnesini hatırlatır, al pacino nun aslında ne olduğunu ve onu nasıl görmek istediğimizi vurgulamak isterim) ilerleyen sahnelerde biraz rahatladım. özellikle al pacino nun o olaylara hakim duruşu, film boyunca elinden bi saniye bile düşürmediği telefonuyla millete ardı ardına emirler yağdırışı..(pardon bi kere düşürdü).. geriye işleyen bir saat.. heyecanlı dakikalardı.. tik tak tak..
psikoloğumuzun(al pacino) takside asistanıyla konuştuğu sahne de duygusaldı, hoştu.. film başlarken gördüğümüz, uçurtma uçuran kızın gerçeğini anladık..
sonra final geldi ve pat diye herşey bi anda çözülüverdi. resmen filmi bitirmiş olmak için bitirmişler. insan haklı olarak bir gizem bir şaşırtma bekliyor ama.. şahsen pek memnun kalmadım..
sonuç olarak bilinen konusuna ve bana göre fiyasko finaline rağmen al pacino için izlenilebilir bir film olmuş. ama onun yerinde bi başkası olsaydı izlermiydim bilemiyorum..

bugün 22.30'da star'da.. bir durun lan..

al pacinoolmasaydı kendini bu kadar izlettiren bir film olacağını sanmıyorum.

hikaye pek çok amerikan filmine benzer özellikte.adamımız seri katilleri tanımlayan psikolog aynı zamanda okulda hocalık yapan öğretim görevlisi.içeriğe sokmuş olduğu bir adamın gizli bir yardımcısı tarafından öldürülmeye çalışılıyor.gerisini anlatmaya gerek yok,sonu belli...

filmde dikkatimi çeken unsur ise al pacino'yu hiç bu kadar çok kez sevecen bir şekilde pek çok bayanla sarılırken görmemiştim.

*** spoiler ***

al pacino nası bi insandır ki, senaryo ne olursa olsun insanı bi filme bu kadar bağlar. yani aslında bu filmde senaryo kötü değildi, al pacino' ya az gelen bi senaryoydu belki ama sayesinde film gayet de izlenebilir hatta şahsen sevdiğim bir film oldu. filmde bence en dikkat çeken noktalardan biri, al pacino' nun bayan oyuncuları resmen sette oyunculuğuyla eksik taraflarını kapatarak herşeyin mükemmel olmasını sağlaması gibi duruyor. bu kadroya bir usta gerekliydi, o da al pacino oldu.

filmin başından itibaren bayan oyuncuların hepsinden tek tek şüphelendim. "aha bunda var bi şey" "yok yok bunda da var bi pislik" "işte bu ya her bi haltı karıştıran bu belli" yorumlarında bulunarak izledim ki, bu da filmin tekdüze olmadığını gösterir bana göre. açıkça da söyleyim o sarışın kızdan şüphelendiğim zamanlar oldu elbet ama sonunun bu şekilde olacağını hiç bi şekilde bilemezdik. son sahnedeki al pacino konuşması ise ağzımın suyu akarak izlediğim 'mükemmel oyuncu budur' konuşmalarından biriydi. al pacino o sahnede yenilseydi ben zaten bi kaç gün kendime gelemezdim.

aynı zamanda hayalimdeki hoca portresi de budur. yeri gelmişken al pacino' yu da kendimce bi güzel övmek istedim.

izlemek isteyenlere güzel zaman geçirecek bir heyecan filmi olabilir. neden olmasın.

al pacino'ya rağmen fos olan film, hele sevdiğiniz birinin hatırına izliyorsanız, yani kapatıp başka filme geçme şansınız da yoksa; hele hele o sevdiğiniz size büyük bir heyecanla dönüp "güzel film di mi, beğen di mi" diye soruyorsa arada ve sizin nezaket göstereceğiniz tuttuysa daha bir banal oluyor.

o gün söyleyemedim ama buradan ilan ediyorum; hiç beğenmedim evet, tek aksiyon al pacino'nun mimiklerindeydi, kimin ne halt yediği daha on beşinci dakikada meydana çıkmıştı, hiçbir gerilim noktası olmayan, dramaturjide çuvallamış, vasat denilmesini bile kabul etmeyen bir filmdi.

oh, rahatladım yahu...

al pacino'nun feci karizma olduğu, aksiyon filmler arasında kesinlikle ortalamanın üzerinde yer alan film. hoş bir senaryo, biraz seyirci kandırılmaya çalışıldığı için insanlara toparlanamayan, kopuk bir hikayeymiş gibi gelmekte, ancak ordan oraya atlamanın ne demek olduğunu bilenlerin çok rahat anlayacağı bir hali var.

bir süre zaten çözemiyorsunuz, "ne oldu şimdi" gibi bakıyorsunuz ama hemen peşinde geliyor herşey, sonra bir daha "aa değilmiş" dedirtebiliyor. fakat bir süre sonra anlıyorsunuz ki hikaye böyle böyle sizi sürüklüyor...

neredeyse gerçek zamanlı olması da çok hoş bir durum kesinlikle.

spoiler

sarışın güzeli izlemekten filme kendimi veremedim.

spoiler

telefondaki herif her "tik tak tik tak" dediğinde sinirleri hoplatan gereksiz, lanet, zaman kaybı, bok ötesi, rezalet film. tamamını izlemeden yarısında kapattım ve bunu çekincesizce ilan ediyorum, o kadar berbattı.

edit:
sinema eleştirmenliği değil izleyici görüşü kardeşim.