80lerin sonunda 90ların başında çocuk olmak  

gerek ilk ansiklopedim serisiyle (bkz: @973480) gerek dinozorlar serisiyle, gerekse mikrocinyuslarla haşır neşir olmuş(barış manço var bir de), çocukluğun son demlerinde pokemon dicimon tarzı kıytırık çizgifilmleri görmüş, akranlarıyla saatlerce tsubasa geyiği yapabilen ("aabi adam fezaya çıkıyordu öyle vuruyordu topa, adamın topu kendi yarısahasından rakip yarısahaya sürmesi için bir bölüm geçiyordu, biz de oturup gaz gaz izliyorduk." geyikleriyle geçmişi yad etme tarzı. ama hakkını vermek gerek çizgifilme bir nesile ofsayt nedir ofsayt taktiği nasıl yapılır öğretmiştir.)(bu geyiklere daha voltran, power rangers, he-man, şeker kız kendi* gibi klasikler eklenir ki onun geyiklerini anlatmıyacağım.) insan türü.

(bkz: biz büyüdük ve kirlendi dünya)

(bkz: 90 larda çocuk olmak)

(bkz: tavşanın suyunun suyu)

en güzel anlarından biri için (bkz: parliament pazar gecesi sineması)

(bkz: banyo yapıp bizimkiler seyretmek)

yılbaşı geldiğinde, bir kartonun üstüne pamuktan kardan adam yapar altındaki kendi imalatımız kutuya da takvim yapraklarını koyardık.

mahalledeki çocuklarla "televizyonlu taso" oynar, eve gidip şeker kız candy'i izlerdik.

insanın dünyaya gelmek için seçtiği en yanlış dönemdir.ne 80 e aitsiniz ne 90 a ne de bu dünyaya.
yaşınız 19 olsa da 19 yıldır bu dünyada olsanız da hala bu hayata adapte olamayışın tadını çıkarırsınız;ya da acısını buram buram hissedersiniz içinizde.
80 lerde çocuk olanlar size oyunlarını anlatırlar;yaşadıklarını televizyonun hayatlarına nasıl girdiğini;komşuya gidip 'annemgil akşam size televizyon seyretmeye gelecekmiş' dediklerini;ortaya çıkan ama göremedikleri görmek için özel bir çaba sarfettikleri o zar zor gelişen teknolojik aletleri anlattıkları zaman siz sadece benim götüme hazır bez bağlamadılar hehe diye kendinizi avutmaya çalışırsınız.
80lerin sonu 90ların başında çocuk olmak kötüdür;teknolojiyi en hızlı yaşayan neye uğradığını şaşıran sokağa çıkıp adam akıllı oyun oynayamayan betonların arasında sıkışmış çocuklardır çünkü.ama herşeye rağmen şükretmelidir.ya bi de 2000lerde çocuk olsaydı...
80lerin sonunda 90ların başında çocuk olmak güzeldi de.barış manço vardı.ve bu nesil barış mançoya yetişebildiği için kendisini şanslı hisseder;hissetmelidir.hugoyu seyretmiş onunla beraber hugo lülülülülüüü şarkısını söylemiş nesildir.tetrisi eline alan;ataride street figterı oynamıştır.
ama bunların hiçbirisi 80lerin sonu 90ların başı çocuğunu mutlu etmez.
onun gözü ya 80lerdedir yada 90larda.
gözüm 80lerde..betonun içinde büyümek;bilmem hangi çeşit oyunu bilmemek;gidip yan bahçedeki ağaçlardan kiraz toplayamamak;televizyon seyretmek için özel bir çaba harcayan birisi olamamak;arada kalmaktır 80lerin sonu 90ların başı çocuğu olmak,hep içinde bir boşluk olmasıdır,arada kalmaktır.
kötüdür bu dönemde çocuk olmak...
misketi o çorak topraklarda oynamanın verdiği zevk ve barış mançoya yetişebilmek dışında.kötüdür 80lerin sonunda 90ların başında çocuk olmak..

70lerin sonunda 80lerin başında sevişen anne babaya sahip olmak demektir.

- senden 80lerin sonunda 90ların başında çocuğum olsun istiyorum!

aduket yapmaktır.

dragon ball da gödüğün memelere anlam vermemek, murat 131 nizin transformers a dönüşmesini beklemektir

90 ların 2. yarısında bir show tv nin hayatlarına girmesiyle kendilerini neyin beklediğini bilmemektir

(bkz: patlayan şeker)

(bkz: adam olacak çocuk)

(bkz: atari salonu)

susam sokağını günde iki defa izleyip anaokuluna giderken okuma yazma öğrenmektir.

(bkz: kaptan mağara adamı)
(bkz: ağaçkakan woody)
ah o woody nin gülüşü yok muydu

"çok ısındı, biraz dinlensin" diye televizyonların kapatıldığı dönemde büyüyen çocuklardır

saçını sezen aksu modeli kestirmek için anneye yalvarmak, hatta ağlamak demektir...

(bkz: para çikolata)

(bkz: at abinin kıllı göğsüne)

(bkz: 70lerde sperm olmak)

(bkz: 80leri 90lara bağlayan gece çocuk olmak)

gazetelerden, tuttuğu takımın "derbi öncesi belgrad ormanlarında yaptığı kros çalışmaları" haberlerini okumaktır. zira istisnasız, üç büyüklerin hepsi derbi öncesi belgrad ormanlarına giderdi.

metal altyapılı müzik dinlemektir, defter sticklarında britney spears değil metallica- iron maiden olmasıdır, okullarda yarım yamalak çalınan master of puppets ile pogo yapmaktır, metallica-maiden-guns konserlerinde stadı dolduran bir kişi olmaktır, taksim de deri pantolonlu uzun saçlı abi görmektir, kemancı yı kemancıyken yaşamaktır, her ay taş gibi bir grubun yeni albümünü ,kuyruğa ( evet kuyruk olurdu) girerek almaktı, aileniz bir dönem sizi satanist sanmaktadır.
(bkz: aha)