4 nisan 2009 beşiktaş kayserispor maçı  

malum 26.hafta maçı.

yusufun golüyle beşiktaşın 1 0 öne geçtği maç

kayserispor'un manchester chelsea maçında ronaldo'nun kullandığı kornerin aynısını kullandığı maç.

ama hakem korneri iptal etmedi, ayrıca kayseri gol atamadı.

edit : hırbır uyardı, o maçta ortayı ronaldo açmamış.rooney dokunmuş, giggs ortalamış, ronaldo golü atmış.gol olduktan hemen sonra ronaldo korner direği semalarında gol sevinci yaşadığından olacakki, aklımda ortayı ronaldo açmış diye kalmış.

ek bilgi : yamulmuyorsam o ortadan sonra tekrarlanan köşe vuruşunda man u tekrar gol atmıştı.bu kez sayılmıştı.

ayrıca kayseri yanlış kullanmış bu köşe vuruşunuda.cangele topu oynattıktan sonra top topuğuna çarpmış.her iki hakemde yanlış karar vermiş yani.*

kayserinin ilk yarıda durum 1 0 ken 10 kişi kaldığı maç.

beşiktaş'ın 1-0 üstünlüğüyle sonlanan maç.

istanbul'da olmadığım için gidemediğim maçlardan biri olmuştur. televizyonda da izlemedim. sadece internetten skoru takip ettim ve maç boyunca 1-0 ın stresi yetti bana.

devre arasında yapılan ernst ve yusuf transferlerinin ne kadar doğru olduğunu bir kez daha gösteren maç olmuştur. ayrıca kapalı tribünde sağa sola rastgele jop sallayan polisler sayesinde yine sinirler bozulmuştur.

maç öncesinde polisin tahrik edici davranışlarıyla insanların ağır şekilde mağdur edildiği maç olmuştur. işin kötüsü, 3 alman arkadaşımla birlikteydim ve adamlar polis kovalamasına/biber gazına ve stad girişinde ezilme tehlikesi geçirmeye alışkın olmadıklarından fazlasıyla mahçup olduğum karşılaşmadır. stadı falan yıkacağız diyorsun da tüpçü efendi, şu giriş çıkışları bir adam et, polisin canı sıkıldıkça saldırdığı taraftarına sahip çık.

(bkz: beşiktaş ulan)

yine sesimizin kısıldığı maç olmuştur. ama değmiştir. iyi veya kötü, bir galibiyet daha aldık. kartalım, teşekkürler.

rüştünün kayserili futbolcuya küfrettiği anı yalnızca izleyebilmiş olduğum maçtır..

tolunay kafkas'a küfretmekten kendimi alamadığım maçtır. beşiktaşı tebrik ederken bir kez daha tolunay'ın sülalesini anmak isterim.

sonucundan ziyade maç öncesi yapılanlarla öne çıkan maçtır.

takımına moral vermek üzere barbarostan dolmabahçeye kadar, ellerinde meşalelerle dizildi binlerce taraftar. stada kadar gayet sorunsuz süren bu gösteri stad girişinde anlaşılamayan sebeplerle polis tarafından kesildi. tek suçu beşiktaşlı futbolculara moral vermek olan binlerce kişinin üstüne biber gazından tutun da göz yaşartıcı suya kadar herşey sıkıldı. yetmedi, biber gazı bombaları fırlatıldı. ve o bombalardan birisi benim montumun üzerinde patladı. (düşünün ki bu bomba benim gözümün civarında bir yerlerde patlıyor, o zaman kim nasıl hesap verecek). ne olduğunu anlayamadan sahile attık kendimizi, büfeden suyla limonla bir şekilde kendimize geldik. stada girdiğimizde o sıkılan biber gazının küçük çocuklara da geldiğini öğrendik, ki kazanda babasının omzunda siyah beyaz diye bağıran çocukları ben de görmüştüm.

şimdi sormak istiyorum. biz terörist miyiz? polisin kuvveti sadece bize mi işler? 4-5 yaşındaki çocuklara biber gazı sıkmak polislik midir?

son bir soru da yönetim ve futbolculara. taraftarın dışarıda terörist muamelesi görürken sen sahaya o meymenetsiz teşkilatın yıldönümünü kutlayan bir pankartla çıkıyorsun. bu mudur ulan beşiktaşlılık? bu kadar mı çiğnendi bizim değerlerimiz?

maçın sonucu 1-0. kazandık yolumuza devam ediyoruz. önemli olan buysa eğer.

emniyete de, yönetime de, o pankartı taşıttıranlara ve belki taşıyanlara da; hepinize yazıklar olsun.

yönetimin açıklamasıyla gelen edit: hala polisi savunuyorsun ya demirören. istifa ulan istifa, defol git beşiktaş'ımdan !

maç başında yaşanan olaylar haricinde bir bölümünü kast ediyorum tabii ki, beşiktaş için güzel sonlanan bir geceydi..

kısaca maçtan bahsetmek gerekirse, beşiktaş'ın bu oyunu sanıyorum ki tüm taraftarı memnun etti.. tabii forvetlerin inanılmaz şanssızlığı bobo için şanssızlık diyemeyeceğim en doğrusundan bir kazmalık diyebiliyorum.. bunlar olmasaydı farka gidecek maçtı.. rakibin 10 kişi kalmasına kadar ve kaldıktan sonra orta sahada müthiş bir ezici güçle oynadı beşiktaş.. cisse ve ernst harikaydı ufak tefek hatalar olucak ancak resmen deli dana gibiydiler sahada..

her zaman ki gibi, ibrahim toraman'ın hırsı kulaklarından fışkırıyordu deli gibiydi çılgındı.. yusuf; kendisine giydirenlere inat kapak gibi bir maç çıkardı ve son zamanlarda ki en iyi oyununu oynadı, özellikle delgado'yu bu kadar etkisiz gördüğümüz bir dönemde yusuf buradaki açığı göze hoş gelen bir şekilde kapatıyor ve inanılmaz koşuyor hiç beklemezdim açıkcası karşıydım ben de! bana da kapak oldu anlayacağınız..

herkesi tek tek incelemektense takımda ki inanılmaz bir inanç ve hırs var diyip geçiştiriyorum bu evreyi. herkes gibi bende yürekten inanıyorum böyle giderse bu sene şampiyonuz hacım, hiç kaçarı yok. lig de gerçekten beşiktaş güzel bir futbol oynuyor attığı golleri izleyin, hepsi çok güzel objektif söylüyorum.

bunları söyleten bir maç oldu bana şükran, devamı gelecektir inşaallah.. önümüzde ki maçlara bakacağız..

hastasıyız.

kayserispor'dan ilginç bir korner izlediğimiz karşılaşma. kayseri 10 kişi kalınca fark bekledik beşiktaşımızdan, taraftar da coştu ama az olsun öz olsun. şampiyon beşiktaşım oley.

maç öncesi yaşanan olaylarda polisin 1 mayıs öncesi ilk antremanına çıktığı maçtır.

(bkz: @3307648)

beşiktaş'ın sezon başından beri belki de en seyir zevki verdiği maç. bobo'nun pozisyonları bozuk para gibi harcamasına rağmen canını sıkmaması diğer maçlarda kendini affettirmesi gereken maç. fabian ernst'in hücum yetenekleri de olduğunu gösterdiği maç. serdar özkan'ın yaptığı çalım ve sonrasında gelen asistle taraftara kendini affettirme yolunda ilk adımını attığı maç. kayseri'nin çirkef man u 'nun kornerde topa dokunup arkadaşa bıraktım o kullancak kisvesi altına volta atıp, boşlukta diğer adamın korneri kullanmasını taklit ettiği maç. hoş man u'nun pozisyonu gol olup hakemce geçersiz sayılmıştı, chelsea karşılaşmasında. bunlar gol de atamadı. taraftar bal mumcu da iyi küfür yemiş olsa da (trafiktekilerden) farklı bir şey yaparak güncel ve diri kalıncağının örneğini diğer taraftar gruplarına gösterdi tekrar.

her şey bir yana, evet, trübün şov hatta ve hatta meşale şov bir yana, ibrahim üzülmez 'in ceza sahasının dışından serbest atış kullandığı karşılaşmadır. güzel güzel izlerken bir anda n'oluyor lan ? deyip olduğum yerde dumur yaşatmıştır. yapmayın olum böle, abartmayın. deli meli gider kaleye vurcam diye kendi takım arkadaşını sakatlar topla, bırakın koşsun ileri geri böyle gaza da geldi şampiyonluk diye hazır, devam. şşşt, yapmayın olum, yüreğimize incek bak.

neresinden yazmaya başlayacağımı bilemediğim maç.

içimden geçenleri yazsam hukuken sakıncılı olacağından silineceği için, olabilecek en seviyeli şekilde yazmaya çalışayım

maç öncesi türk polisinin iç yüzünün "bir kez daha" apaçık görüldüğü maç olmuştur.


sikik sikik nedenlerden, aylar sonra maça gidemediğimden zaten yeterince sıkıntı vardı içimde. son 2 günde 5 saat uyku ile ayakta duramayınca 6 gibi yattım, maça kadar uyuyayım sonra maçı izlerim diye düşündüm.

mvpdirk aradı 6,5 ta. küfür ede ede açtım telefonu 10. çalışından sonra
"olm semt yanıyor, bu yaşıma kadar böyle atmosfer görmedim, herşey süper laaan!, aç hemen tvlere bak" dedi

yataktan fırladım tvyi açtın, baktım ntvspor semtin halini gösteriyor, inanılmaz bir atmosfer var.
orada olamadığım için, içim bir kez daha acıdı.

2 saat sonra yayınlanan görüntülerde ise o atmosferden eser yoktu.

elindeki gücün kontrolünü kaybetmiş yüzlerce türk polisi / elindeki silahlarına mermi süren onlarca askeri görünce tüylerim diken diken oldu.

tv başında, joplanan, tekme yiyen tanıdık yüzleri gördüğümde içimde bişeyler koptu.
kaos ortamında polisi sakinleştirmeye çalışan 45+ yaşındaki cem abinin (3 maç kapalıya giden taraftar kendisini tanır, hasta olur.öyle süper bir adamdır) başına gelenleri gördüğümde gözlerim doldu.

darp edilen bayan taraftarları gördüğümde bundan daha beteri olamaz diye düşünüyordum ki 5-6 yaşında çocukların halini görünce o fikrim de değişti. edecek laf bulamadım.

olayların üstünden 2 gün geçmiş nerdeyse hala nefretim zerre geçmedi.

başta dediğim gibi içimden geçenleri yazamıyorum, varın siz anlayın halimi.

(bkz: ben böyle işin ta anasını sikeyim)

aslında herşey güzel başlamıştı. vapurla kadıköy den beşiktaş a geçtiğimde dolmabahçe yi göremiyordum. öyle coşkulu öyle içindeki aşkı dışavuran bi taraftar vardı o gün. diyenler çıkabilir ki "bu kontrolsüz sevgiydi ve normal vatandaşa zarar verdi." aslında bu işin kordinasyonu o kadar basit ki şunca insanın çektiği eziyet boşunaydı. başımızda beceriksizlikleriyle övünen insanlar olmasa kimse böylesine insanın canını yakan görüntüler izlemezdi.

soruyorum size, bir hafta öncesinden beri, beşiktaş taraftar sitelerinin tamamında böyle bir organizasyonun düzenleneceği duyurulduğu halde, sevgili emniyet müdürlerimiz, valimiz neden önlemini almadılar? yurtdışındar sikik bi yabancı misafir geldiğinde şehrin ırzına geçmekten zevk alırlarken, böylesine bir durum için caddeyi 1 saatliğine araç trafiğine kapatmak zeka seviyesinden şüphelenmeye başladığım insanlar tarafından düşünülmedi mi acaba? ayrıca polisin görevi insanların güvenliği sağlamakken, neden insanların yaşam hakkını bittirebilecek davranışlar sergilemekten çekinmeyecek kadar şuursuzlaşabiliyorlar? nedir bu hırs? orada (allah korusun) bir kaç kişi canından olsaydı tüm sorumluluk taraftara mı yıkalacaktı yine?

yeteneksiziz diyemiyorlar da sorumluluğu, sadece aşığı olduğu takımına destek olmak için uğraşan taraftara yıkıyorlar ya buna kızıyorum ben. arkadaşım beceremiyorsanız bu şehri idare etmeyi bırap gideceksiniz. bu kadar aymazlık olmaz ciddi söylüyorum.

bu olay bizi şimdiden 1 mayıs a hazırladı, onu da söyleyeyim. *

gelelim maça, seyir zevki pek kaliteli bir maç olmadı. bobo nun kazmalığı, ernst in çalışkanlığı, yusuf un kıvraklığı, serdarın her zaman ki hali akıllarda kalan detaylardı.

maçın ilk yarısının son bölümünde ernst in bir şutu auta çıkıp saha kenarında duran bir polisin kafasına isabet etmesi ise tribünde içimizin yağlarının erimesine sebebiyet vermiştir ayrıca. ayağına kurban ernst. koçum benim ehe.

(bkz: şampiyon olacağız beşiktaşım bu sene)

kucağında çocuğu ile maça girmeye çalışan babaların biber gazı ve coplar arasında kaldığı bizim sinir küpü olmuş adamı sakinleştirdikten sonra 3 ayru grup ile kavgaya tutuştuğumuz meydan muharebesi sonrası oynanan maç..