şair
ömer üner in müthiş bir üçleme şiiridir:
3-m
m1 / müstakil
ferdin inkılâbından bahsediyor lisan-ı hâliniz
içtima hakkını kullanmak istemeyen muhalif müridin
onurlu duruşunu duydum tahteşşuur okumalarımda
yeğlemek bir adanın tenhalığını
yarımadaların hercümercine ve metropollerin
kollektif ıstıraplar taşıyan alnınızdaki akasyanın duldalığında
publarda hafızasını arayan kalabalıkların kamuflajında
bir fert kutsiyetini saklamak kuytu yerlerinizde
sahi nelerden bahsediyor lisan-ı kâliniz
m2 / mütereddit
bilgelik toprak olmaktır köşeli hendeseler diyarında
kardelenin tereddütüne aşina olmak açıp açmamakta
emindir yaşamak hususunda cehaletin prensleri
havf ile reca arasında olmanın güven veren muğlaklığı
sûfilere özgü teslimiyet mütereddit hazlar barındıran
dimağımızdaki muhacir beynelletâif dolanır durur
bilmez hangi durağı daha ledünnidir metafiziğin
huzursuzca kımıldanır içimizdeki sûr
ve nidası duyulur ölüm meleğinin
kurallarını ihlâl etmeye geldik fiziğin
siz müridân-ı felâsefe siz ikircikli gölgeler
bilgelik mütereddit ölmektir köşeli hendeseler diyarında
m3 / mütevazı
başı göğe erdikçe haccâc’ın dolanır ayaklarına
derviş mahfiyyeti / fenâ fişşey nihilizmi
gürül gürül çağıldamaz harfleri tevazu’un
ipekten mamul buseler düşürür toprağın tenine
‘nerde başladıysak orda biteriz’ i fısıldar bir çelebi
bir dairenin üzerinde pelerin uçuran endamıyla
bir şafak suhûleti akar kelamın tüllerle donanmış göğüne
var’la yok arasındaki halkanın kopuşu / unutuşu koronun
mükevvenâtın bu en sofistike en kutsal nazmını
yanıt gelir garbın çeliğe kuş konduran devriminden
okur şiirini tekno-kainat metal tınılarla
denge ihlal edilir mücerredin müşahhasa bağışladığı
ve dem vurur tevazu insanın insana ettiğinden