alemin en gereksiz ve saçma konser mekanı olan kuruçeşme arena'da gerçekleşecek olan konser. touring the angel kapsamında, gnl entertainment ve bkm organizasyon'un çabalarıyla meydana gelecektir. ayrıntılar pek yakında...
ilk türkiye performansına abdi ipekçi de şahit olduğumuz grup,müzikseverlere inanılmaz anlar yaşatmıştı.binlerce seyirci depeche mode klasiklerine eşlik etmişti ve grup üyeleri de türk seyircisinin en iyi 5 seyirciden biri olduğunu belirtmişlerdi.ilk türkiye performanslarına şahit olanlar için bu konsere gitmek farz olmuştur.bir gidin martin gore un sanatına saygınız yoksa,dave gahan ın şovunu izleyin derim.
"dünyanın gelmiş geşmiş en mükemmel 'new wawe' topluluklarından biri olan depeche mode, büyük ses getiren son albümleri playing the angel için yapacakları touring the angel 2005/2006 turnesi kapsamında istanbullu müzikseverlerle de buluşacak. kuruçeşme arena da düzenlenecek olan depeche mode konseri 30 temmuz 2006 pazar günü gerçekleşecek."
çıkışında o yorgunlukla taksi yokluğundan dolayı kuruçeşme'den çırağan'a yürümek zorunda kaldığımız konser.
depeche mode'u boğaz keyfiyle birleştiren mükemmel konser.
dave gahan hastasıyım dedirten konser.
..... nothing's impossible çalmadılar o ayrı.
hala etkisinde olunan, acayip keyif veren,bi daha hatta bir kaç defa gelsinler ve dave yine ''ı love you istanbul'' desin, kırıta kırıta dans etsin istenilen rock resitali. anton corbijn imzalı videoların arkada dönmesiyle görsellik babında konser pek bi leziz oluverdi. kendi tarihimde unutulmaz bir gece olarak kayıtlara geçmiştir.
tam o esnada vapurda boğaz turuyla yapılan düğünde vapurun tam da yapıldığı mekanın önünde durmasına çok sevindiğim(vapur aralıklı duruşlar yapıyor ve müziklerle milleti eğlendirmeye çalışıyor), vapurda çalan müzikten dolayı sesini zor alabildiğim, o haşin kalabalığın dillere destan çokluğuna bakıp "ah keşke" diye iç geçirdiğim konser.
sırasıyla a pain that i'm used to, a question of time, suffer well, precious, walking in my shoes, stripped, home, it doesn't matter two, in your room, john the relevator, behind the wheel, world in my eyes, personal jesus, enjoy the silence, leave in silence, photographic, never let me down again parçalarının çalındığı, dinlediğim en güzel walking in my shoes ve stripped yorumuna şahit olduğum için hayatta unutmayacağım, bulgaristan ve rusya'dan gelen elemanların en önleri parselleyip kazık gibi boylarıyla sinir ettiği ama fanatiklik açısından izmir devoteeleriyle boy ölçüşemedikleri, bkm'nin parayı kırdığı, organizasyonun yiyecek içecek açısından pound hesabıyla çalıştıklarına kanaat getirdiğim, bilete sahip oluş açısından 4 aydır, son istanbul ziyaretlerinden itibaren de tam 5 senedir beklemekte olduğum konser(idi)
3 yıl önce bu saatlerde kendimden geçemediğim konserdir.
çünkü 3 yıl önce; henüz türkiyenin bir ucundan konsere kalkıp gelecek kadar özgür değildim.
çünkü 3 yıl önce; "yine gelirler nasıl olsa izlerim o zaman" diyordum
14 mayıs 2009 geldi, geçti. depeche mode gelemedi..
ben feleğin şu çarkına çomak sokarım arkadaş.
üzüldüm yine, ühü.
