|
|
- (bkz: ağlayalım beraber)
- 14 nisan 2007 cumhuriyet mitingi'nde ankara'da gözyaşlarını tutabilmiş ben, şimdi kahrolası vizeler yüzünden gidemediğim mitingi izlerken gözyaşlarımı rahat bırakabilme rahatlığı gidememiş olmamın tek tesellisi halini almıştır.
- ankarada bulunup istanbulda bulunamayaşımın üzüntüsü ile beraber kırmızı-beyaz ve atatürkümüzü bu kadar kalabalık görm
ş olmanın sevinicinin verdiği gözyaşlarıdır..
- insanın yalnız değilmişim diye sevindiren olaydır.
- utançtan ağlamak.
- yapılan röportajlarda "80 yaşındayım" cümlesini zikreden, elinde bayrağıyla yakıcı güneş altında duran yaşlı teyzenin içersindeki vatan aşkından utanmak.
- milyonların içindeki vatan sevgisinden utanmak.
- istanbul'da oturan sağlıklı bir türk genci olarak evinde göt büyütmeyi tercih eden o zavallı varlığından utanmak.
gitmediğine pişman olup utancından ağlamak...
- an itibariyle televizyondan* takip ettiğim büyük oluşumun tüylerimi diken diken etmesiyle burnumun sızlamasına yol açan olaydır.
keşke daha erken kalkabilseydim diyerek, keşke demenin gereksizliğini giden arkadaşlarımı arayarak bir kez daha anlamış olmanın verdiği çaresizlik ayrıca.
kalabalık, insanların ilerlemesine izin vermemekte, "edip akbayramın güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler" sözlerini duyamamaktalarmış; fakat "değerlerine sahip çıkmaktan daha güzel ne olabilir ki" sözleriyle gözümden bir damla yaş sızmıştır.
aldırma gönül diyor edip akbayram, evet ben kendimden emin olduktan sonra, herşeyin bilince olan bir genç olduktan sonra, aldırmıyorum tabiki.
ne yazık ki geç kalınmış bu büyük oluşumun, ne kadar büyük olduğunun farkında olmayanlar aldırsın buna.
4 değil 44 milyon var orda, belki de daha fazla!
- cumhuriyete, atatürkçülüğe,laikliğe kısacası atatürk ilkelerine bağlı memleketimin dört yanından işini gücünü bırakıp gelen 4 milyona yakın insanın böyle bir izdiham yaratabileceğini görerek gururdan va hazdan;
ordaki 4 milyona yakın insanı ve gidemedikleri için bulundukları yerden onlara yürekleriyle katılanları "onlar" diye tanımlayıp kendi halkı saymayan bir hükümete sahip olduğumuz için çaresizlikten ağlamak.
- hangi amaçtan toplandıklarından da öte birbirini tanımayan milyonlarca insanın kırk yıllık dost gibi oluşunu görüp de ağlamaktır. birkaç saat önce alakasız iken birbirleri ile bir halay için el ele kol kola olmalarını görünce ağlamaktır. ya da az önce ağrı'dan gelen bir ailenin su almaya gider iken çocuklarını tanımadıkları birilerine emanet ettiklerini, ''burada kim kötülük etmek için bulunabilir ki'' demelerini görünce ağlamaktır..ne kadar açmışız böyle manzaralar vermeye demekki. ağlanmaz da ne yapılır.
- az önce başıma gelen olay. n'oluyor bana/bize böyle? halkın uyanışı beni neden bu kadar gururlandırıyor? yalnız olmadığımı bilmek neden tüylerimi diken diken ediyor? çok uzun zamandır hasretiz çünkü bu tarz şeylere. ama artık değil...
(gakko, 29.04.2007 16:19)
- bazen de sinirin etkisiyle ortaya çıkabilen ağlama durumu.
(bkz: rte)(fb, 29.04.2007 16:38 ~ 16:39)
- bunca çok ve haklı tepkiye gözünü kapatıp "adaylıktan çekilmiyorum , süreç devam etmektedir" diyen zihniyetin belki de bi kaç gün sonra türkiye cumhuriyeti cumhurbaşkanı olacağını düşünüp sinirden ağlamak.
(ibrik, 29.04.2007 16:54)
- elde olmayan olaydır, mitingin fotoğraflarına bakmak yeterlidir, bulunulan yerin istanbula olan uzaklığıysa hiç önemli değildir.
- izlerken ağlamak nasıldır bilemem ama içindeyken ağlamak insanın aklına gelmiyor. yüzün gülüyor. etrafına bakıyorsun aynı amaç için oraya senin gibi gelmiş 3 milyonun üzerinde insan. aşırı kalabalık, hava sıcak, bunaltıcı ama kimsenin yüzünde "lanet olsun, geldiğime pişman oldum" gibi bir ifade yok. bir yerlerden yüce önderimizin gençliğe hitabesi duyuluyor "........bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici, bedhahların olacaktır...." bu lafın üzerine mevcut durum ile hemen karşılaştırma yapıyorsun, yuhalamaya başlıyorsun, bir bakıyorsun senin gibi yüzbinlerce insan yuhalıyor. düşünüyorsun "gelmek isteyip te gelemeyenler, gelmediğine pişman olanlar var, onlarında desteği burada" diyorsun. yüzün gülüyor, hafif bir göz yaşarması oluyor ama ağlamak yok. oradan bir arkadaşın "çarşı irticaya da karşı" yazısını görüyorsun, kahkalar atıyorsun. işte öyle birşey...
- (bkz: ne mutlu türküm diyene)
- vatanini seven türk gencinin yapmasi normal olan, izlemekle kalmayıp bir de ortama bizzat girse ortalığı suların sellerin götüreceğinin kesin olduğunun sinyalini veren eylem.
- "...68 yaşındayım şimdiye kadar hiç böyle yerlere gelmemiştim..."
"...bugün cumhuriyet bayramı..."
"...atatürk olmazsa türkiye olmaz..."
gibi röportajları izleyip de kendini tutamamaktır, duygulanmaktır. tehlikenin farkında olmaktır.(deulu, 29.04.2007 22:15)
- çağlayan'da insan çağlıyordu. ağlamak mutluluktur bugün. tek yumruk, tek yürek, genç, yaşlı, kadın erkek, bebek.
tehlikenin nerede olduğunu anlayan yürekler, gözyaşlarını akıttı birlik-beraberlik için şarkılarda olduğu gibi.
- bir milletin kendine gelişinin.dirilişin adeta küllerinden tekrar var olmasını seyrederken kendini tutamamaktır.küldük çünkü oynanan oyunları eş dost çevresinde eleştirmekten başka bir şey yapmaz olmuştuk.ölüydük dirildik çünkü halk olarak refah arzularken,üsttekilerin refahında boğulur olmuştuk.kendimize geldik çünkü irili ufaklı binlerce destanla,her karışında atalarımızın kanı bulunan,değil leventin göbeğine en ufak toz zerresine düşman elinin değmemesi gereken vatanımız tarihindeki belki de en büyük ve güçlü tehditle karşı karşıya.gün uğruna feda olmak,her türlü zevkten vazgeçip tarihe geçme günüdür.birbirinde haberi olmayan bu güzel kalabalığı bir araya getirdiği için teşekkürler add.
- yalnız değiliz galibadandır
(bkz: 13 mayıs izmir mitingini izlerken ağlamak)
- (bkz: güdüleme)
|
