23 haziran 2007 daft punk istanbul konseri  

bu yıl fg'nin gerçekleştireceği elektronika'nın ana grubu olacak daft punk'ın ilk istanbul konseri.

gidilmesi şart olan etkinlik.gitmeyenlerin pişmanliktan amuda kalkıp istanbulu turlamalarıni bekliyorum.evet.

alive 1997'le başlayan, coachella 2006 performansıyla doruğa çıkan daft punk canlı performans beğenimin sınanacağı etkinlik. yıllardır bu adamları bekliyorum ben! evet, robot rock, technologic iyi değil ama canlı performansta adamlar around the world sokuyor aradan, ya da ne bileyim, aerodynamic'in gitar solosunu birden müziğe katıyorlar. ağlamak istiyorum!!

(bkz: ölmeden önce gidilmesi gereken konserler)

17 haziran'daki beastie boys konserinin yanından bile geçemese de, güzel olacak konser. ikisine birden zor olacak şimdi.

ancak ölüm beni alı koyar o konserden. dünya gözü ile görülmesi gereken bir grup.

biletix'e göre aslında 24 haziranda değil 23 haziranda olan etkinlik.

one more time, aerodynamic, put your hands up in the air gibi şarkılarla herkesi patlatıcak süper konser. bu konseri kaçırmayın, kaçıracak olanları da uyarın. uyarıları duyup yine de kaçıranlar olursa konser sonrası onları imrendirin, "oh biz daft punk'ı izledik." diyin, onları çatır çatır çatlatın.

24 haziranda en fazla yerden kırıntılarımızı toplayabiliriz.
nedeni de var:
(bkz: 23 haziran 2007 daft punk istanbul konseri)

biletler biletix'de
http://www.biletix.com/...

kapanışta technologic ile istanbul'u formatlayacak konser..bir rüya daha gerçek olmak üzere..

ne oldu ya?!

ne oldu böyle o gece yaa!!?!

açık ve net konuşacağım!

hayatımda şu ana kadar gittiğim en iyi konserdi!!!

istisnasız olarak dile getirebilirim ki (biraz sert bir dil olacak ama), daft punk kadar orospu çocuğu bir grup da görmedim..

adamlar resmen kafayı yemişler..bize de yedirdiler, sağolsunlar..

sahneyi bayık ön grup, 21:30'da gibi terketti..aradan yaklaşık 40 dakika gibi bir zaman geçti..ve sahne tekrar açıldığında ortadaki manzara inanılmazdı..bir piramitin içinde robot kıyafetleri içinde daft punk vardı..rüya en sonunda gerçek olmuştu..benim 10-15 metre ötemde robot rock'ı çalmaya başladılar..hemen arkasından ise technologic ile koptuk..

kopuş o kopuş..durmadan zıpladık, dans ettik, terledik, kendimizden geçtik..zamanın nasıl akıp gittiğini anlayamadık;
(telefon güzeli w810i ile çektiklerim)
(bkz: http://img511.imageshack.us/...)
(bkz: http://img511.imageshack.us/...)
(bkz: http://img511.imageshack.us/...)

bir kere bis yapmış olan daft punk, ikinci kere sahneye geldiğinde ise kıyafetleri değişmişti..hava sıcak tabi, adamlar da pişti o robot kıyafetleri içinde dedik..ama öyle değilmiş meğersem olay..o kıyafetler bir anda kıpkırmızı olunca iyice kafayı yedik;
(bkz: http://img511.imageshack.us/...)

belki de görüp görebileceğim en iyi sahne performanslarından biri olan, işte konser dediğin böyle olur dedirten, istanbul'un açlığını bastıran, şahane bir gösteriydi..çocuklarım da dahil olmak üzere hayatımdaki herkese ballandıra ballandıra anlatacağım!

gözlerimin sahne şovuna doyduğu kulaklarımın ise konserden birgün sonra bile hala technologic technologic diye inlediği bir olayı yaşamış olmak süperdi gerçekten.bu öyle birşeydi ki adamların sahneye çıkmasıyla beraber hepimizi hipnotize etti..ışık şovları,adamların ışıklı kostümleri,..... herşey müzikle bütünleşmişti.kesinlikle böylesine profesyonelce hazırlanmış başka bir gösteri görmedim..hala kulaklarıma errrrrraaundd dı vööeerrrlld errrraunddd dı vööörrrlld diye birşeyler mi geliyor ne!
(bkz: bunu yapan insan olamaz)
ayrıca gidemeyenlere tadımlık olaraktan şuraya serpiştiriyorum bişiler efenim
(bkz: http://www.youtube.com/...)
(bkz: http://youtube.com/...)

hayatımda gittiğim hem görsel hem de işitsel bakımdan en güzel konserdi. rüya gibi...
adamlar gerçekten de insan değiller sanırım...

bir sahne ancak böyle patlatılırdı dedirten konser. ışık selinde 2 saatten fazla süre gözlerimizi kamaştırdıktan sonra, ertesi günkü evanescencekonserinde bile "keşke yine daft punk olsa gene gitsek" diye diye delirmemize neden olmuştur.

(bkz: extraterrestrial ritual)

konserin sonlarında tüm ışıkların kararıp abilerin vücutlarında kırmızı ışık damarları yapılması ve en sonunda da daft punk yazması tam gider ayak beni altın vuruş gibi zevklerin tepesine ulaştırmştır. zaten o piramit şeklindeki dj sete döyleyecek bir şey bulamıyorum.
ayrıca ses sistemi inanılmaz iyiydi organlarımın yer değiştirdiğini düşünüyorum.

ne denir ki şimdi bu robotlara... bi kere robotlar, onu anladık. ikincisi, konser muhteşemdi ama bis için aynı şeyi söyleyemiyorum zira bis olağanüstünün de ötesindeydi. görsel şov bir yana, daft punk'ın olağanüstü yaratıcılığını da görmüş olduk böylece. çalmadıkları şarkı kalmadı, ama çok azını baştan sona kadar çaldılar.

manyak bunlar manyak...

ha, digitalism mi? onları da 5 sene sonra daft punk yerine izleriz. müthiştiler!...

edit: bu konserden bir gün sonra gerçekleşen evanescence konserine bakıyorum da, yazık o insanlara. hem bizden daha fazla para verdiler, hem de garip grupları sahnede yalnızca 1 saat 10 dk. kaldı. yurdum gençliğine çağrı; bırakın bunları, bakın adamlar robot...

(bkz: anne ben manyak oldum)

daft punk alive 2007'yi çıkardığından beri flashback'ler halinde aklıma geliyor bu konser. üstünden 1 seneden fazla geçmiş ama her ayrıntısını hatırlıyorum.

bir kere her şeyden önce daft punk konserinin haberini aldığım günü hatırlıyorum! lise 3'teydik, malum dersane zamanlarıydı ve biz bir şekilde hafta içi okuldan çıkıp internet cafe'ye gitmiştik. canım oyun oynamak istemiyordu, gudik bir şekilde biletix'in sitesine girmiştim. tamamen rastlantıdan. pek yakında kısmında daft punk'ı gördüğüm anki coşkumu anlatamam. götüm tavana fırlamış, "sikerim öss'yi daft punk geliyo lan?!" diye ortalığı birbirine katmıştım. işin güzel yanı, konserin öss 2007'den hemen 1 hafta sonra olmasıydı.

biletimi (bir arkadaşımla beraber) çıktığı ilk gün almıştım. herifler bir de 40 ytl'ye satıyordu biletleri, önceki sene yapılmış depeche mode konseriyle karşılaştırılınca bozuk para gibi kalıyordu bu miktar.

neyse, sonra haftalar ayları kovaladı, öss 2007 geldi (ve girdi). 2 senedir zaten "üniversite - öss - ders anam sıç bok" diye kısa devre yapan beynim, sadece tek bir şey için şartlanmıştı: küçüklüğümden beri taptığım o iki robotu sahnede görmek.

kuruçeşme arena'ya ilk girenlerdendik arkadaşımla. amacım boyum kısa olduğu için en ortada ve en önlerde olmaktı; yoksa o bahsi geçen inanılmaz piramiti göremezdim. piramiti göremezsem de konserin hiç bir anlamı kalmazdı. sırf bu yüzden müziğini sevmediğim halde onur özer'i 1 saat kadar dinlediğimi biliyorum, hem de basit bir 808 ritminde kıçı başı oynayan garip insanlarla birlikte.

işin belki de en güzel yanı, onur özer sahnedeyken digitalism'in konser alanına inmesi ve ben dahil bir kaç kişiyle sohbet etmesiydi. sağolsunlar hem jens* hem ismail* çok sıcakkanlılar, ben olsam siklemezdim bile. fotoğraf bile çektirmiştik, o derece.

neyse, onur özer'den sonra sahneyi digitalism aldı. pogo'dan başka bir şarkılarını bilmiyordum ama pogo elektronik müzikle ilgili bildiğim bir çok şeyi yeniden düşünmemi sağlamış, adını sonradan öğrendiğim bir türe* girişimi sağlamıştı. zaten bütün performans boyunca şarkı bitimlerinde "pogooo!" diye bağırmamdan belliydi bu şarkıyı ne kadar sevdiğim. evet evet, o mal bendim. neyse ki en sonda pogo'yu çaldılar da sesim boşu boşuna gitmemiş oldu.

saat 10 gibiydi sanırım, biletlerde 21:30 yazıyordu daft punk için ancak ışık sistemindeki bir arıza yüzünden performans yarım saat gecikmişti. çok net hatırlıyorum, spiderman tandanslı bir genç sahnenin en üstüne çıkıp o ışığı düzeltmeye çalışmış, ve en nihayetinde başarmıştı da.

saatler 22'yi gösterdiğinde her yer karardı, ve birden "robot / human" seslerini duymaya başlamıştık. doğruydu, gerçekti, hayal görmüyorduk. kocaman bir piramit, arkasında süper bir ışık sistemi, daha da önemlisi piramitin içinde robot elbiselerinin içine saklanmış iki insan. daft punk yaşadığım şehirdeydi, istanbul'daydı* ve konserlerine başlamışlardı. o dakikadan sonrasını tam olarak hatırlamıyorum. hayal meyal işte. around the world'ün bası, technologic, one more time'dan önceki çanlar, burnin', da funk, human after all... human after all'daki gudik parçalar bile birer dans klasiğine dönüşmüştü, ben bile atlayıp zıplamaktan en az 3 kilo vermiştim.

bitişi çok net hatırlıyorum ama. "...after all" diye bitmişti performans, tipik "daft punk daft punk" bağırışları başlamıştı. tabi ki konser bununla sınırlı değildi, ki sonrası başlı başına bir olaydı zaten.

bis, o gece benim için yeniden tanımlanmıştı. "human after all / together / one more time / music sounds better with you". tanrı o gece o piramitin içinde olsaydı bisi böyle yapardı, homem-christo ve bangalter de öyle yaptı. sadece müzik olsa iyi. kırmızı kostümler mi?! sadece kırmızı neon ışıklar mı?! (görsel: 23 haziran 2007 daft punk istanbul konseri/5447) bu robot ya da piramit temasının ötesinde bir şeydi, akıl almazdı.

ne the chemical brothers, ne kraftwerk, ne soulwax, ne massive attack, ne justice, ne de başka bir grup daft punk'ın bu performansını -ve genel olarak alive turunu- geçemeyecek. ne yapsalar ne etseler olmayacak. ne görsel olarak ne de işitsel olarak. elektronik müzik tarihinin görüp görebileceği en iyi dünya turunu istanbul'da yakaladığımız için dünyanın en şanslı insanlarındanız kesinlikle.

ha eminim, bir gün gelecek ve şöyle diyeceğiz: "tamam, daft punk'ın bu turu 2007'dekinden daha iyi". şu anda sadece kendilerini geliştirebilirler, rakipleri yok.

daft punk konserini kısaca "erken yaşanan orgazm" olarak adlandırabiliriz. sonrasında hiçbir konser zevk vermedi.